آقای حجازی برای ورود به بحث مروری کوتاه و گذرا داشته باشیم به وقایع جشنواره قبل که منجر به این شد فیلم شما حالتی نیمه توقیف پیدا کند و از اکران جشنواره باز بماند. چه عواملی دست به دست هم داد تا آن اتفاق تلخ به وقوع پیوست؟

راستش خود من هم از علل واقعی توقیف زندگی مشترک آقای محمودی و بانو خبر ندارم، من می توانم آن چیزی را که دیدم برای شما بازگو کنم . اما آن چه که من دیدم چه بود؟ آقای جواد شمقدری و تیم همراهش در دوره ای که اولین فیلم سینمایی من"در میان ابرها" در جشنواره 26 فجر به نمایش در آمد منتقد جدی آقای جعفری جلوه معاونت سینمایی وقت بودند و حتی به یاد دارم سر اکران فیلم من در جشنواره، بحثی بین آقای شمقدری و جعفری جلوه به وقوع پیوست و کار به رسانه ها نیز کشیده شد . فیلم "درمیان ابرها "آن سال شد پیراهن عثمان شد. تا جایی که از دفتر آقای آفریده مدیر وقت مرکز گسترش با من تماس گرفتند و گفتند فشارهایی روی فیلم و ما هست که باید پایان فیلم را تغییر دهیم .من هم زیر بار نرفتم و نتیجه این شد که فیلم را از بخش اصلی جشنواره خارج کردند و فقط در بخش فیلم های اول نمایش داشت . اما وقتی جواد شمقدری به عنوان معاونت سینمایی روی کار آمد ،صحبت هایی به میان آمد که حتی این صحبت ها را علیرضا سجادپور یکی از معاونین شمقدری به طور خصوصی به خود من گفت که آقای شمقدری گفته تا زمانی که من مدیریت سینمایی را در این کشور بر عهده دارم حجازی حق ندارد فیلم بسازد! تا جایی که ایشان در برنامه هفت صراحتا از لیست سیاه خود حرف زدند و تلویحا به بنده هم اشاره کرد که در لیست ایشان قرار دارم . من در دوران جواد شمقدری دو فیلمنامه به نام های "ندمه" و "اتقاق خودش نمی افتد" را به سازمان سینمایی ارائه دادم که هر دو این فیلمنامه ها به طور قاطع رد شد .سرانجام سال 1390 به فیلمنامه "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" یک پروانه مشروط و موقت دادند آن هم فقط به خاطر پیگیری های شخص آقای محمد رضا شفیعی تهیه کننده آن فیلم بود . حتی به یاد دارم زمانی که حضور ابراهیم حاتمی کیا در آن فیلم قطعی شد یک سری سنگ اندازی ها سر راه ساخت این فیلم انجام شد که در حوصله این مصاحبه نیست که آنها را بازگو کنم. فقط این را بگویم که آقای سجادپور تهیه کننده این فیلم را احضار کردند و گفتند نباید این فیلم ساخته شود ! در صورتی که اطلاع نداشت ما یک هفته ای هست فیلم را کلید زدیم . خلاصه آن فیلم هم ساخته شد و به دبیرخانه جشنواره فجر ارسال شد و خوشبختانه مورد توجه هیئت آن سال جشنواره قرار گرفت. ولی علیرضا سجادپور با یک سری بهانه های واهی این فیلم را از بخش مسابقه کنار گذاشت تا جایی که فقط به خاطر لطف محمد خزاعی دبیر آن سال جشنواره توانستیم یک سانس ویژه برای اهالی مطبوعات در برج میلاد ترتیب دهیم. مطمئن هستم که اگر آقای شمقدری و دوستانش از تبعات آن اکران جشنواره با خبر بود هیچ وقت اجازه آن تک اکران هم نمی داد. کما اینکه در مورد فیلم "زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" این کار را کرد . خلاصه فیلم "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" در برج میلاد نمایش داشت و بازخوردهای خیلی خوبی گرفت. تا جایی که یکی از فیلم های مورد علاقه منتقدین در آن دوره جشنواره و فیلم سوم منتقدین ماهنامه فیلم در جشنواره سی و یکم فجر شد. این ماجرا ها تمام شد تا روزی که ما در خواست پروانه ساخت برای فیلم سوم یعنی" زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" را دادیم . این فیلم هم مثل کار قبلی پروانه اصولی گرفت و به دبیرخانه جشنواره فجر ارسال شد طبق گفته آقای عباسیان دبیر آن سال جشنواره فجر این فیلم در هیئت انتخاب 6 رای مثبت می گیرد . من تصور می کنم بیشتر از اینکه تیم سازمان سینمایی وقت با فیلم مشکل داشته باشد با شخص من مشکل داشت .خلاصه روزهای پایانی مدیریت جواد شمقدری بعد از اینکه دیدند حدود یک سال ما را چشم انتظار صدور پروانه نمایش این فیلم کردند جلساتی را با من و آقای داوری تهیه کننده کار برگزار کردند و ایراداتی را به فیلم گرفتند مثل اینکه باید برخی از پلان های شخصیت ترانه علیدوستی را حذف کنیم ! که ما هم زیر بار نرفتیم و فیلم همینطور در ممیزی باقی ماند تا اینکه تیم سازمان سینمایی جدید مستقر و در همان روزهای ابتدای تیم جدید، پروانه نمایش این فیلم بدون ممیزی صادر شد .

با همه این شرایط چرا فیلم شما و آقای عیاری به بخش اصلی و یا نوعی تجربه راه نیافت؟ علت همان حضور در جشنواره مونترال بود؟

بله ، واقعیت امر چنین قانونی از سال های پیش در اساسنامه جشنواره فیلم فجر وجود داشت و ما از آن بی اطلاع بودیم . ظاهرا طبق این قانون اگر فیلمی در یک جشنواره معتبر خارجی اولین حضور جشنواره ای را تجربه کند ،امکان حضور در بخش مسابقه جشنواره فجر را ندارد . وقتی از اکران داخل نا امید شدیم گفتیم حداقل اکران خارجی را پیگیری کنیم تا کمی فیلم از حالت بلاتکلیفی خارج شود . تیم تولید "زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" از این قانون جشنواره فیلم فجر خبر نداشت و اگر می دانستیم حتما صبر می کردیم تا جشنواره فجر امسال از راه برسد و افتتاحیه را در این جشنواره تجربه کنیم . البته خوشبختانه مسئولین جشنواره چاره ای اندیشیدند و فیلم ما در بخش بین الملل جشنواره حضور دارد و آنجا می تواند داوری شود و حتی می تواند برای سیمرغ بلورین بهترین فیلم مردمی رقابت داشته باشد.

نگارش طرح و فیلمنامه این کار به قبل از "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" باز می گردد یا بعد آن؟

زمان فیلمبرداری" آقا و خانم میم"با توجه به برخی از سکانس های آن فیلم یک ایده ای در ذهنم شکل گرفت. زمان اکران "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" در همان برج میلاد من با آقای داوری تهیه کننده این فیلم آشنا شدم و بلافاصله بعد از ایام جشنواره جلسه مشترکی با ایشان گذاشتیم و خیلی سریع اوایل اسفند ماه همان سال قرارداد فیلمنامه این کار بسته شد. طرحی که در ذهنم بود را با آقای داوری در میان گذاشتم و ایشان هم از آن طرح استقبال کردند و قراردادی با علی طالب آبادی فیلمنامه نویس کار بسته شد . علی طالب آبادی هم از همان مقطع شروع به نگارش" فیلمنامه زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" کرد.

با یک مرور کوتاه به دو فیلم قبلی شما و سه گانه ای که برای تلویزیون ساختید به این نتیجه می رسیم که علاقه غریبی به بحث تقابل سنت و مدرنیته در خانواده ایرانی دارید . این نگاه چقدر خواسته است؟ و چقدر ناخواسته؟

به نظرم یک بخشی از این ماجرا خود آگاهانه است و بخشی دیگر نا خود آگاه . آن بخشی که به خود آگاه من باز می گردد از آنجایی می آید که یک سری اتفاق ها در جامعه ایران در حال شکل گیری است که بعضا توسط همکاران من درست دیده نشده و من به عنوان یک فیلمساز فکر کردم می توانم از زاویه تازه ای این معضلات را ببینم . به نظر من گذر از سنت به مدرنیته در جامعه ایرانی بحث بسیار مهمی است و باید به آن توجه شود چون سبک زندگی ما را دچار تغییر کرده . اما در بخش نا خودآگاه هم باید بگویم این مسئله یک جورهایی به شرایط زیستی ما باز می گردد که ما چگونه زندگی کردیم . این چگونه زندگی کردن در حوصله این مصاحبه نیست و باید در زمان اکران فیلم مصاحبه ای مفصل ترتیب دهیم و از ابعاد مختلف این ماجرا را نگاه کنیم . این را هم بگویم که قصد من از ساخت این دو فیلم به هیچ عنوان ارائه یک سه گانه سینمایی نیست .ممکن است چند فیلم آینده هم مسائل خانوادگی و مضامینی که در این دو فیلم دیدید را پوشش دهد . فقط بستگی به مسیری دارد که با آن جلو می روم.

دو فیلم متاخرتان را به لحاظ طرح مضامین و دغدغه ها در مسیر یکدیگر می دانید؟

صد درصد در ادامه همان مسیر هست چون همان گروه فیلم قبلی اینجا تجربیاتش بیشتر شده و حالا به سراغ موضوعی رفتیم که دغدغه های فیلم "زندگی خصوصی آقا و خانم میم" را به صورت گسترده تری مورد بررسی قرار داده . این دو فیلم به لحاظ ساختاری دو فیلم مستقل هستند و دیگر خبری از مدل میزانسن های فیلم قبلی نیست ، در این فیلم تلاش کردم که کارگردانی دیده نشود .امیدوارم مخاطبین نیز چنین برداشتی را از فیلم داشته باشند . اما باز تاکید می کنم به لحاظ بیان دغدغه ها و مضامین در ادامه فیلم قبلی من است.

شما جزء کارگردان هایی هستید که در آثار گذشته تان یک نگاه بصری مخصوص به خود را رعایت کردید که قاب های شکیل و نورهای پر کنتراست را شامل می شود . آیا این نگاه وزین بصری در "زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" هم وجود دارد؟

نه نیست! همانطور که گفتم نسبت به فیلم قبلی خیلی پخته تر رفتار کردیم و تلاش داشتم کارگردانی و میزانسن ها چندان به رخ کشیده نشود. البته شیطنت هایی را به لحاظ کارگردانی در این فیلم کردیم مثلا چند جایی از قصد خط فرضی را شکستم . تا الان هم که تعدادی از منتقدین و همکارانم فیلم "زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" را دیدند از نتیجه کار راضی هستند و فیلم را دوست داشتند. حتی در بینشان افرادی بودند که فیلم قبلی من را دوست نداشتند و به نوعی افراد سخت گیری بودند با این فیلم ارتباط بر قرار کردند.

در پاسخ به پرسش قبلی به گروه سازنده فیلم جدیدتان اشاره کردید که تجربیاتش زیاد تر شده و پخته تر با این فیلم برخورد کردند ، منهای یکی دو نفر از تیم اصلی فیلم جدیدتان ما بقی افرادی هستند که در " زندگی خصوصی آقا و خانم میم" حضور داشتند ودر کنار شما آن تجربه را رقم زدند. مثل اینکه تجربه رضایت بخشی را از فیلم قبلی داشتید.

صدر در صد تجربه رضایت بخشی بود ، باید بگویم ما قبل ازآنکه گروه سازنده یک فیلم باشیم یک خانواده بودیم و انگار داشتیم کنار هم زندگی می کردیم . اگر اتفاق خوبی در جلوی دوربین افتاده به خاطر لحظات خوبی بود که همگی در پشت صحنه این فیلم تجربه کردیم.

پیمان قاسم خانی جزء افرادی است که علاقه ای به بازیگری ندارد و ترجیح می دهد در مقام فیلمنامه نویس باقی بماند و به جز فیلم شما فقط در دو فیلم سینمایی نقش آفرینی کرده . چه شد که این نقش کلیدی و حساس را به او واگذار کردید؟ آن هم میان گروهی از بازیگران که همه از سر شناس ترین و مطرح ترین های عرصه بازیگری هستند؟

بیشتر دنبال یک چهره خاص بودیم و اصلا به خاطر این نبود که بخواهیم دنبال جو تبلیغاتی برویم. چون به اندازه کافی فیلم ستاره داشت . ما دنبال بازیگری بودیم که بتواند این کاراکتر را بفهمد و درک کند . کسی را می خواستیم که رفتار ، گفتار ، گویش و آن های صورتش به شخصیت نوشته شده در فیلمنامه نزدیک باشد و بیننده هم تصویر خیلی واضحی از او نداشته باشد تا در مورد او قضاوتی نکند که در نهایت به پیمان قاسمخانی رسیدیم.

انتخاب بازیگر این نقش پروسه ای طولانی داشت ؟

بله ، من ، حمید فرخ نژاد و علی طالب آبادی ابتدا روی پیمان قاسمخانی اتفاق نظر داشتیم اما ایشان در آن مقطع به یک مسافرتی رفتند و ما مجبور شدیم گزینه های مختلفی را مورد بررسی قرار دهیم که هیچ کدام هم مورد رضایت واقع نشدند. تا اینکه قاسم خانی از سفر برگشت و خوشبختانه این نقش را بازی کردند.

فیلم قبلی شما با استقبال اکثر اهالی رسانه و مطبوعات رو به رو شد و در ایام اکران عمومی هم بازخودهای مثبتی از مخاطبین عام گرفت و جز پر فروش ترین فیلم های اکران سال 91 بود ،. فکر می کنید برخورد مخاطب با "زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" چگونه خواهد بود؟

یک حس توام با خوش بینی نسبت به اکران فیلم جدیدم هم در جشنواره فیلم فجر و هم در اکران عمومی دارم . آن چند اکران خصوصی که در دفتر تهیه کننده برای تعدادی از اهالی مطبوعات گذاشتیم متوجه شدم فیلم همچنان به روز است و مثل برخی دیگر از آثار سینمایی تازگی خودش را در مرور زمان از دست نداده است . تصور می کنم فیلم و دغدغه هایش همچنان برای مخاطب به روز است . با این شرایط فکر می کنم به امید خدا استقبال خوبی را از فیلم"زندگی مشترک آقای محمودی و بانو" چه در جشنواره و چه در ایام اکران شاهد باشیم .

و سخن آخر؟

حاشیه های زیادی برای فیلم من از سال گذشته تا به امروز ایجاد شد ، امیدوارم ببیندگان این فیلم بدون هیچ گونه پیش فرضی وارد سالن نمایش بشوند و این فیلم را ببیند و با توقع عجیب و غریبی هم فیلم را نبینند .چون قرار است فیلمی ببیند از جنس زندگی.

انتهای پیام/