سرویس سینمایی هنرآنلاین: "کوپال" اولین فیلم بلند سینمایی کاظم ملایی است که پیش از این در عرصه فیلم کوتاه آثاری همچون "لطفاً از خط قرمز فاصله بگیرید"، "منها" و "دیلیت" را ساخته و در جشنوارههای داخلی و خارجی متعدد حضور داشته است.
او با "دیلیت" توانست در بیست و هشتمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران موفق به کسب جایزه بهترین فیلم تجربی و بهترین فیلم جشنواره از نگاه تماشاگران شود.
ملایی درباره آخرین مراحل آمادهسازی فیلم "کوپال" به خبرنگار هنرآنلاین گفت: با پایان یافتن مراحل اصلاح رنگ فیلم سینمایی "کوپال"، صدای این فیلم نیز بهزودی به مراحل میکس و مستر نهایی خود نزدیک شده تا گروه سازنده هر چه زودتر جهت شرکت در سی و پنجمین جشنوارهی فیلم فجر اقدام کنند.
وی در موردتم فیلم کوپال به شعار تبلیغاتی آن اشاره کرده و افزود: "در این دنیا نمیتوانی تنها باشی!" شعار تبلیغاتی فیلم "کوپال" است که در مورد خودخواهی آدمهاست، در مورد غروری که انسان را تا مرز کشتن میبرد." خط داستانی فیلم در مورد یک شکارچی و تاکسیدرمیست است به نام دکتر احمد کوپال است که درست قبل از تحویل سال نو با یک چالش بسیار غریب در زندگیاش مواجه میشود.
ملایی درباره مهمترین ویژگی فیلمش گفت: اولین چیزی که به ذهنم میرسد این است که این فیلم اصلاً ربطی به جریان فعلی سینمای کشورمان ندارد. نه اینکه ضدپیرنگ باشد یا فاقد قهرمان یا داستان مشخصی باشد، خیر، اتفاقاً من جزو دستهای هستم که شیفته قهرمان و تعریف کردن قصه است. این فیلم صرفاً لحن و زبان کمی متفاوت دارد، که امیدوارم به ذائقه مخاطب امروزمان خوش بیاید و با آن ارتباط برقرار کند.
این کارگردان جوان در ادامه درباره بازیگران فیلم نیز گفت: لوون هفتوان بازیگر نقش اصلی فیلم است که اهالی خاص سینما بیشتر او را با فیلم موفق پرویز به خاطر دارند و نازنین فراهانی، پوریا رحیمی سام، حسین شمسآبادی، وهان سلیم زاده، مجتبی علیزاده و حسین غایبی شباهنگ نیز از دیگر بازیگران این فیلم به شمار میآیند. نکته جالب اینجاست که ما در این فیلم برای اولین بار از سگی به نام شارون استفاده کردیم که حیوان بسیار باهوشی است و در این فیلم بازی جذاب و قابل قبولی از خود ارائه داده است.
کارگردان فیلم کوتاه "دیلیت" در پاسخ به این سؤال که در گفتوگویی عنوان شده بود که "کوپال" برای مخاطب خاص ساخته شده است. چرا و به چه دلیل این انتخاب را داشتید اظهار کرد: نه اصلاً این فیلم برای مخاطب خاص نیست، اتفاقاً من تمام تلاشم این بوده است که دنیای متفاوت فیلم بتواند با طیف زیادی از مخاطبین ارتباط برقرار کند. متأسفانه این روزها چون ژانرها و لهجههای متنوعی در سینمایمان نداریم، شاید این فیلمها سریعاً با واژه "خاص" یا "هنر و تجربه" تعریف میشوند. باید قبول کنیم که این روزها سینمایمان ترسو شده است. اکثر تهیهکنندهها چشمشان ترسیده است و تصور میکنند که تنها درام اجتماعی یا ژانر کمدی میتواند بازگشت سرمایه داشته باشد، در صورتی که تاریخ سینما ثابت کرده است که مخاطب تنها یک چیز میخواهد، قصه آن هم با یک مسئله مهم!