سرویس سینمایی هنرآنلاین: کاوه خداشناس بازیگر که این روزها در نقش شهاب در سریال "برادر" مهمان خانه‌ها می‌شود، درباره فعالیت‌های اخیر خود به خبرنگار هنرآنلاین گفت: همچنان سر ضبط سریال "برادر" هستم و یک هفته دیگر فکر می‌کنم ادامه داشته باشد. از سوی دیگر چند پیشنهاد هم در حوزه تلویزیون و تئاتر به دستم رسیده است که مشغول خوانش متن‌ها هستم و هنوز پاسخ قطعی نداده‌ام.

وی ادامه داد: سال گذشته در فیلم "شهر هزار رنگ" به کارگردانی جواد مزدآبادی حضور داشتم که طی صحبت‌ها و مذاکراتی که انجام شده است بعد از عید فطر در شبکه نمایش خانگی پخش خواهد شد.

بازیگر سریال "رستگاران" درباره ویژگی‌های نقش شهاب در این سریال بیان کرد: گروه سازنده سریال "برادر" یک گروه حرفه‌ای هستند و در نوع خود همین که یک گروه خوب در کنار هم جمع شده‌اند جذاب است. اینکه بتوانی در کنار گروهی باشی که کاربلد هستند و شناخته‌شده یک گام مثبت است. از سوی دیگر خود نقش هم چندلایه است و فرازوفرودهایی این شخصیت دارد که برایم جذاب بود. مسیری که شهاب طی می‌کند طیف وسیعی از جامعه با آن همراه هستند و با او هم‌ذات‌پنداری می‌کنند، جوانانی که دوست دارند برای خودشان کسب‌وکاری راه‌اندازی کنند، اما به مشکل برمی‌خورند، بنابراین با این شخصیت بسیاری همراه هستند و ما در طول سریال دائماً لایه‌های مختلفی از این شخصیت را می‌بینیم.

خداشناس در پاسخ به این سؤال که چه تدابیری برای جذب مخاطب در نظر گرفته‌اند اظهار کرد: "برادر" به عنوان یک سریال تلویزیونی یکسری فاکتورها را برای جذب مخاطب به همراه دارد. از جمله اینکه بازیگران شناخته‌شده و دوست‌داشتنی دارد. قصه‌هایی که فرازوفرود دارند و تم‌هایی که همواره برای مخاطب جذاب بوده است. زمان پخش آن هم در جذب مخاطب بی‌تأثیر نیست و حال و هوای پشت صحنه این سریال نیز باعث شده تا در وجود مخاطب نیز نفوذ کند. چرا که ما با همدلی کار کردیم و قطعاً تمام این فاکتورها در جذب مخاطب تأثیرگذار هستند.

بازیگر نقش شهاب همچنین در پاسخ به این سؤال که به نظر می‌رسد بازهم قصه‌ای کلیشه‌ای را از تلویزیون شاهد هستیم، گفت: قطعاً همین‌طور است، ولی پاسخ این سؤال نزد من نیست. ما به عنوان بازیگر خیلی در این بخش نقشی نداریم. تا جایی که می‌دانم فیلمنامه "برادر" چند ساله است و اگر همان زمان ساخته می‌شد، قطعاً خیلی به‌روزتر و قابل‌فهم‌تر بود و دیگر این واژه کلیشه‌ای شدن امروز مطرح نمی‌شد، اما همه چیز دست‌به‌دست هم داده و طول کشیده تا به اینجا رسیده است. با این حال نویسنده و گروه کارگردانی تمهیداتی در نظر گرفته است تا قصه را از کلیشه جدا کند و فکر می‌کنم رفته‌رفته داستان لایه‌های دیگری به خود می‌گیرد و مخاطب به راحتی نمی‌تواند حدس بزند که چه اتفاقی پیش رو دارد.