هنرآنلاین: بیژن بیرنگ کارگردان مجموعه تلویزیونی پر بیننده "خانه سبز" پس از اعلام لغو تحریم‌ها طی یادداشتی که در اختیار "اعتماد" قرار داده، درباره حرف زدن و فهم مشترک در روزهایی که برجام با گفت‌وگو به نتیجه رسیده نوشته است.

او در این یادداشت آورده است: "می‌گویند هیتلر موفق شد، چون توانست شکل دیگری از اتفاقات را ببیند و شکست خورد، چون تنها همان یک زاویه نگاه را داشت و بیشتر از آن نمی‌دید. سیاه و سفید نگاه کردن به جهان و اتفاقاتش، دقیقا همان نقطه شکست هیتلر بود که اگر این‌طور نگاه نمی‌کرد و نمی‌دید، آن‌همه فاجعه و جنگ و مرگ هم رخ نمی‌داد. اشتباهات هیتلر را آدم‌های زیادی انجام داده‌اند؛ آدم‌های معمولی در خانواده، جامعه و حتی پادشاهان و حکمرانانی که با همین نگاه یک‌طرفه تمدن‌های بزرگ را نابود کردند. اما واقعیت جهان را اتفاق دیگری رقم می‌زند. اتفاق ساده‌ای که در دوره‌ای که به آن "دوره کوچک" می‌گویند، هنرمندان و نویسندگان بزرگی مثل بکت، یونسکو و... از آن صحبت کرده‌اند. آنها یک حرف ساده می‌زنند و می‌گویند که جهان ما جهان بی‌ارتباطی است.

ما در دنیایی هستیم که نمی‌توانیم ارتباط نه صرفا به معنای حرف زدن، به معنای درک کردن و فهمیدن یکدیگر را برقرار کنیم. در این دنیا هرکس با خودش حرف می‌زند، احساس می‌کند که درک نمی‌شود و همین عدم درک و فهم است که انسان‌ها را به تنهایی و انزوا می‌کشاند. ما وقتی حرف نمی‌زنیم، وقتی حرف می‌زنیم اما به حرف هم گوش نمی‌دهیم و به دنبال فهم یکدیگر نیستیم، تنها می‌شویم. ارتباط را از دست می‌دهیم و به سمت انزوا می‌رویم. این انزوا از خانواده شروع می‌شود، به جامعه می‌رسد و جهانی را دربر می‌گیرد. جهان و دنیایی که ما این روزها در آن زندگی می‌کنیم، جهانی برای ارتباط به معنای درک، فهمیدن و حل مشکلات روابط انسانی نیست. این جهان، جهانی است که هرکس حرف خود را می‌زند و هرکسی فکر می‌کند که کلید حل مشکلات در دست خودش است. ما باید به اهمیت درک و فهم یکدیگر پی ببریم.

ما باید قبول کنیم که هیچ قفلی در جهان بدون کلید ساخته نشده، اما الزاما آن کلیدی که در دست ما است، بازکننده قفل‌ها نیست و باید کلیدها را پیدا کرد و نباید از گم‌شدن کلیدها و بسته ماندن قفل‌ها، ناامید شد. تمام مشکلات جهان، چه آنهایی که خیلی ساده میان اعضای یک خانواده است، چه آنهایی که در یک جامعه است و چه مشکلاتی که در جهان میان مردمان کشورهای مختلف است، همه با حرف زدن، با درک کردن و با نگاه‌ متفاوت و نه نگاه سیاه و سفید حل می‌شود.

روزی روزگاری در "خانه سبز" دیالوگی داشتم که حالا می‌بینیم بین جوان‌های امروزی و در فضای مجازی دست به دست می‌شود. می‌گفتم: "حرف، سرچشمه زلال محبت انسان‌هاست". ٢٠ سال از آن روزها گذشته، اتفاق‌های زیادی را همه با هم تجربه کردیم و حالا در آستانه اتفاقی ایستاده‌ایم که اگر حرف زدن، درک کردن و پیدا کردن کلید مناسب نبود، تجربه نمی‌شد. ٢٠ سال گذشته، سال‌های سال هم که بگذرد، باز ما باید اهمیت همین حرف زدن و ارتباط برقرار کردن و پیدا کردن راه‌حل‌های نهایی را درک کنیم.

سعه‌صدر داشته باشیم و به نشانه همین اتفاق خوب و اتفاق‌های خوب دیگر که با حرف زدن و فهم مشترک در زندگی تک‌تک و اجتماعی ما رخ داده، وظیفه خود را پیدا کردن کلیدی بدانیم که قفل مشکلات را باز می‌کند و نه اصرار به کلید اشتباهی که ممکن است در دست ما باشد."