به گزارش هنرآنلاین؛ برنامه شب گذشته "هفت" با اجرای محمود گبرلو آغاز شد. در این برنامه ابتدا از جلال معیریان استاد چهره‌پردازی سینمای ایران که مهمان بخش "قاب ماندگار" بود، آغاز و در بخش دیگری از برنامه، رضا درستکار و مانی باغبانی منتقدان سینما به نقد فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" آخرین ساخته بهرام توکلی پرداختند. محمود گبرلو سردبیر و مجری برنامه "هفت" در ابتدای صحبت‌های خود ضمن تشکر از هنرمندانی که دعوت برنامه "هفت" را پذیرفته و به بحث و گفت‌وگو درباره افق آینده سینمای ایران می‌پردازند، گفت: برای داشتن سینمای متعالی و ارزشمند، هنرمندان و افرادی که اثر سینمایی خلق می‌کنند باید مورد حمایت و احترام قرار گیرند. گبرلو در ادامه تأکید کرد: هنرمند کسی است که می‌تواند فرهنگ این مرزوبوم را بسازد و با جوانان و نسل آینده ارتباط برقرار کند، یک کارگردان بازگوکننده تاریخ یک کشور است، بنابراین باید به همه هنرمندان احترام گذاشت. جلال معیریان: گریم جایگاه سابق خود را از دست داده است جلال معیریان طراح چهره‌پرداز سینمای ایران مهمان بخش "قاب ماندگار" برنامه هفت بود. معیریان درباره علت حضور خود در حوزه گریم گفت: از کودکی توسط مادرم تحت تعلیم نقاشی، خط و تا حدودی آرایشگری قرار گرفتم که این هنرها پایه‌های گریم هستند. استاد چهره‌پرداز سینما در مورد گریم شخصیت‌های فیلم "کمال‌الملک" بیان کرد: به مرحوم حاتمی و هنرمندان این فیلم علاقه زیادی داشتم و این کار را مانند کارهای دیگر در عرصه هنر، عاشقانه انجام دادم. جلال معیریان افزود: عکس‌های قدیمی ازجمله عکس کمال‌الملک را از عکاسی که در میدان بهارستان قرار داشت می‌گرفتم و از این عکس‌ها به‌عنوان الگو استفاده می‌کردم. معیریان در خصوص گریم فریماه فرجامی در فیلم "سرب" بیان کرد: معتقدم که هنرپیشه‌ها سرمایه ما هستند و باید آن‌ها را حفظ کرد، به همین جهت به آقای "کیمیایی" گفتم که می‌توانم کلاه گیسی برای خانم فرجامی نصب کنم که از طریق آن موها کوتاه شود، اما خانم فرجامی خودش علاقه‌مند بود که موهایش تراشیده شود. طراح چهره‌پرداز ایران در بیان تفاوت بین آرایش و گریم گفت: آرایش یعنی آراییدن و زیبا ساختن، اما گریم خلق شخصیت نمایشی است. وی در ادامه تأکید کرد: به کار بردن اصطلاحاتی مانند آرایش عروس به سبک سه‌بعدی و پنج بعدی کار غیر هنری و غلط است چون به این کارها "قطعه گذاری روی صورت" می‌گویند که در آرایشگاه‌ها انجام نمی‌شود. معیریان تصریح کرد: برخی از گریمورها بدون طی کردن کلاس‌های آموزشی تنها کار آرایش را در برخی از جاها انجام می‌دهند که این کار به دلیل نبود نظارت از طرف کارگردان، دستیار کارگردان، ناظر کیفی، منشی صحنه و... است. جلال معیریان درباره گریم در فیلم‌های امروز سینما گفت: اکنون گریم خوب وجود ندارد، در فیلم‌های مریم مقدس، هزاردستان، سربداران، کوچک جنگلی، مرغ حق و... گریم به‌خوبی و با دقت تمام انجام شده است اما امروزه این‌طور نیست. وی در خصوص زیبایی چهره گفت: برای زیباسازی و متعادل‌سازی یک چهره باید تمام افت‌های عضلانی را از بین برد. معیریان در پاسخ به این سؤال که آیا کارگردان و تهیه‌کننده به گریمور اهمیت می‌دهند بیان کرد: به دلیل اینکه گریم جایگاه گذشته خود را حفظ نکرده است، متأسفانه مورد بی‌توجهی همه عوامل قرار گرفته است. جلال معیریان در خصوص طراحی گریم بر روی عکس گفت: حدود دوازده سال است که طراحی گریم را بر روی عکس انجام می‌دهم و دیگر نیازی نیست که بر روی افراد تست کنم. وی در خصوص خلق برخی از شخصیت‌ها گفت: با مراجعه به آثار تاریخی و سنگ‌نوشته‌ها و عکس شخصیت‌های تاریخی، به پرورش برخی از این شخصیت‌ها می‌پردازم مانند شخصیت "طغای در سربداران". معیریان تصریح کرد: در کارهایم از مطالعه تاریخ، مردم‌شناسی، روان‌شناسی و علوم مرتبط با گریم استفاده می‌کنم. جلال معیریان در مورد فعالیت‌های حال حاضر خود گفت: از سال هفتادودو همه تلاشم برای تربیت هنرجو بوده است و در این مدت 25 هزار هنرجو داشتم، هنرها و علوم مرتبط با گریم را خودم تدریس می‌کنم، البته با کمک و همکاری دو پسرم (بابک و بهنام) و دخترم. معیریان درباره آرزوهایش گفت: عزت و سربلندی، آبادانی ایران و کم شدن خلاف در این مملکت را آرزو دارم. جلال معیریان در پایان یکی از دلایل سقوط گریم در ایران را بضاعت کم هنرمندان دانست و گفت: این بچه‌ها واقعاً بی‌بضاعت هستند و مشکلات زیادی دارند، امکانات و وسایل موجود نیست و خواهشم از مسئولین این است که در فراهم کردن رفاه عوامل کوشا باشند. درستکار: "من دیه‌گو مارادونا هستم" یک فیلم پرگو، پرمدعا و بی‌محتوا است بخش دیگری از برنامه "هفت" به نقد فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" اثر بهرام توکلی، با حضور رضا درستکار و مانی باغبانی (منتقدین سینما) اختصاص داشت. رضا درستکار در خصوص فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" گفت: بیننده‌ای مثل من نسبت به این فیلم و سازنده‌اش حس متناقضی پیدا می‌کند به دلیل اینکه تجربه‌گرایی در سینما و رفتن و آزمودن فرم‌های تازه، یکی از آرزوهای منتقدین است تا قالب‌های سنتی شکسته شود و ما با فضاهای تازه روبه‌رو شویم و خوشبختانه با فیلمسازی روبه‌رو هستیم که به دنبال تجربه‌گرایی است و در فیلم‌هایش آزمون‌وخطا می‌کند. وی ادامه داد: فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" ضمن اینکه حس خوبی را به‌عنوان فیلم نو به بیننده می‌دهد، ولی از طرفی چون این فیلم، یک شکست برای تمام عوامل آن تلقی می‌شود بنابراین حس متناقضی را در بیننده ایجاد می‌کند. مانی باغبانی در ادامه صحبت‌های درستکار گفت: فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" از لحاظ ساختار از اهمیت بالایی برخوردار است. درستکار در ادامه نقد خود گفت: سینما، صنعت سرگرمی و هنر است و در هر طیفی کارگردانانی داریم که برای سرگرمی یا هنر فیلم می‌سازند. فیلم من دیه‌گو مارادونا هستم در گروه سرگرمی قرار نگرفته است، توکلی اراده زیادی برای ساخت فیلم‌های هنری دارد و این اراده باعث موفقیت او خواهد شد اما این فیلم، فیلم موفقی نشده است. وی در مورد اشکالات و عدم موفقیت فیلم من دیه‌گو مارادونا هستم گفت: یکی از اشکالات فیلم، عدم تناسب نام فیلم و جریان آن است، از طرف دیگر چون این فیلمساز می‌خواهد هنری‌تر و به‌طرف سینمای گیشه‌ای و مردمی‌تر حرکت کند، نوع تازه‌ای را انتخاب کرده است. درستکار بیان کرد: فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" محتوای جالب و قابل قبولی ندارد، همچنین به خاطر اینکه بر اساس فهم و استاندارد تماشاگر باشد تدوین فیلم نیز تغییر کرده است. مانی باغبانی در ادامه صحبت‌های درستکار گفت: فیلمساز در فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم"، بحران اجتماعی را نادیده گرفته و از ابزارهای خاص و ظرافت‌های خاصی استفاده کرده است تا جذب مخاطب کند. وی ادامه داد: هر چه در ارتقای هنر تلاش کنیم تا زمانی که یک میلیون ایرانی از سینما دیدن نکنند، هنری اتفاق نیفتاده است درنتیجه باید از تمام المان‌های مختلف استفاده کرد تا مخاطب به سینما برگردد، هنر باید استقبال کافی از طرف مخاطب را داشته باشد که در حال حاضر این‌طور نیست. درستکار در مورد فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" گفت: با یک فیلم پرگو، پرمدعا و بی‌محتوا روبه‌رو هستیم که همه المان‌ها و روابط آن پوچ است. باغبانی در نقد فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" گفت: این فیلم برخلاف فیلم‌های دیگر در بیرون به دنبال مقصر نمی‌گردد و به دیگری کاری ندارد بلکه بیان‌کننده این مطلب است که خود افراد نیز باید به دنبال اصلاح نقص خود باشند و این‌گونه فیلم‌ها مخاطب چندانی ندارند. وی ادامه داد: به فیلم من دیه‌گو مارادونا هستم نمره خوبی می‌دهم چون خودمان را نقد می‌کند. باغبانی در پایان صحبت‌های خود گفت: از سینماگران محترم خواهش می‌کنم که دست از نقد دیگری بردارند، نقد کردن بزرگ‌ترها مشکلات را حل نمی‌کند، این مشکلات باید از طرف ما حل شوند، این فیلم صرف‌نظر از هرگونه بدبیاری، بدی، بداخلاقی و بداندیشی، با کمی شانس و اراده از پایان خوشی برخوردار است که ما می‌توانیم این پایان خوش را برای خودمان هم رقم بزنیم. درستکار در ادامه بیان کرد: فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" ازلحاظ موسیقی، دیالوگ‌ها، فاصله‌گذاری بی‌مورد، فصل‌بندی‌های ناقص، دچار اشکالات زیادی است. وی در پایان گفت: اشکال فیلم "من دیه‌گو مارادونا هستم" بی‌هویتی است که می‌خواهد آن را نشان دهد، اما خود دچار آن شده است. انتهای پیام/