سرویس سینمایی هنرآنلاین: این کارگردان سینما که سال گذشته فیلم "فرار از قلعه رودخان" او در رده چهارم آراء مردمی جشنواره فیلم فجر قرار داشت، معتقد است که فیلم‌های کودک هم قابلیت اکران نوروزی را دارند. با او درباره اهمیت سینمای کودک و نیاز به اکران این گروه از فیلم‌ها در سالن‌های سینما به صحبت پرداخته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

چند سالی می‌شود که فیلم‌های کودک در اکران نوروز قرار نمی‌گیرند. با توجه به این موضوع که مدیران سینما معتقد هستند به سینمای کودک نگاه ویژه‌ای می‌شود. چرا در هیچ نوروزی اکران فیلم کودک نداریم؟

به این دلیل که سینمای کودک برای کسی مهم نیست. خیلی از مسائل در سینما گم شده است، به خصوص سینمای کودک که خیلی‌ها معتقدند این سینما مهجور و نادیده گرفته می‌شود، اما به نظر من خیلی از مسائل در سینما، کاملا اصولی ناپدید شده است. حتی در جدول اکران شورای صنفی نمایش هم تصمیماتی گرفته می‌شود، که فیلم‌های کودک جایگاهی در اکران نوروز ندارند. ما زمانی می‌توانیم از تنوع اکران صحبت کنیم که هر ژانری را روی پرده سینما ببینیم تا مردم انتخاب کنند. شورای صنفی فقط براساس بستن قرارداد‌ها با پخش‌کننده‌ها پیش می‌رود. من هنوز هم نمی‌دانم که چه کسی قرار است در کشور ما برای سینما تصمیم بگیرد، سینماداران، پخش‌کنندگان و یا مدیران سینما تصمیم می‌گیرند؟ در واقع نابسامانی همچنان وجود دارد.

چرا این موضوع از سوی کارگردان‌های فیلم کودک مطرح نمی‌شود که جایگاه این نوع سینما در اکران‌های پر مخاطب سال کجاست؟

در جشنواره کودکی که سال گذشته برگزار شد، ۱۴ فیلم کودک به نمایش درآمد که در میان این فیلم‌ها، فیلم‌هایی هم بودند که متناسب با سال نو و نوروز و فضاهای متنوع در آن دیده می‌شد. اما در دسته‌بندی فیلم‌های اکران نوروز قرار نگرفت. حتی من فکر می‌کنم اصلا برای سینما مهم نیست که این ۱۴ فیلم اکران شود یا خیر.

شما درباره وضعیت اکران فیلم خودتان صحبتی با شورای صنفی انجام دادید یا خیر؟

باید برای اکران فیلمم به دنبال پخش‌کننده باشم و بعد این پخش‌کننده باید با سینماداران وارد مذاکره شود تا توجه آن‌ها را به فیلم جلب کند. در آن صورت و بر اساس توافق پخش‌کننده و سینماداران، فیلم اکران می‌شود. این پرسه شکل منطقی اکران است اما در وضعیت اکران فیلم‌های سینمای کودک بیشتر شبیه شوخی است. هیچ پخش‌کننده‌ای رغبتی برای اینکه یک فیلم کودک را در ایام نوروز به نمایش بگذارد، از خود نشان نمی‌دهند.

اگر مردم نیاز داشته باشند که در ایام نوروز در کنار فیلم‌های اجتماعی، فیلم کودک هم اکران شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

قطعا مردم نیاز دارند تا سینمای کودک هم جایگاه ویژه‌ای در کنار دیگر فیلم‌ها داشته باشد. بخشی از جامعه دغدغه کودکان است. پس نیاز به سینمای کودک احساس می‌شود. اگر یک فیلم کودک و نوجوان در کنار فیلم‌های نوروزی یا هر نوبت اکران قرار می‌گرفت، خیلی کار مناسبی بود. واقعا نمی‌دانم چرا این اتفاق نمی‌افتد.

فکر می‌کنید نگاه سلیقه‌ای مدیران سینمایی پشت این موضوع است؟

دوستان و یا مدیرانی که عنوان می‌کنند سینمای کودک دغدغه فعلی آن‌ها به شمار می‌رود و مسئولیت فرهنگی این سینما را در نظر گرفته‌اند، بخشی را به اکران فیلم‌های کودک اختصاص دهند. مثلا چند سالن سینما را انتخاب کنند و کلا فیلم‌های کودک را در طول سال به این سالن‌ها اختصاص دهند و به دیگر پخش کننده‌ها بگویند که دیگر به این چند سالن سینما در طول سال فکر نکنند.

چرا موقعیتی برای طرح دیدگاه فعالان عرصه سینمای کودک با مدیران سینما رخ نمی‌دهد؟

خیلی از فعالان سینمای کودک به سختی این سینما را روی پا نگه داشته‌اند. متاسفانه پخش کننده‌ها و سینماداران از سینمای کودک چیزی نمی‌دانند. چرخه نمایشی دست چه کسی است؟ اگر فیلم من بازیگر ستاره داشت و احتمال این موضوع را می‌دادند که فیلمی پرفروش خواهد بود، آن فیلم را اکران می‌کردند. اصولا شورای صنفی به دنبال فیلم‌هایی است که مخاطب بیشتری دارد و روی این فیلم‌ها برای اکران‌های مناسبتی هجوم می‌برد. بد‌ترین ماه‌ها برای اکران فیلم‌ها هم مختص سینمای کودک و غیره است.

البته در این سال‌ها وضعیت اکران فیلم‌های کودک بهتر شده است...

نه این طور نیست. من که کارگردان چند فیلم کودک هستم، خسته از فضای این سینما هستم. چرا که همیشه بی‌مهری‌ها ادامه داشته است. چقدر مصاحبه کنیم و بگوییم یک نفر به داد سینمای کودک برسد. من و امثال من که سینمای کودک را دوست داریم، همانند آدم‌هایی هستیم که در یک گودال گیر کرده‌ایم. نه می‌توانیم با طناب خودمان را بالا بکشیم و نه کسی به داد ما می‌رسد که طنابی برای ما بیاندازد و ما را از این گودال نجات دهد! وضعیت سینمای کودک خیلی بد است و همه شعار می‌دهند که از سینمای کودک حمایت می‌کنیم. هر سال هم آمارهای مختلفی می‌شونیم که در طول سال ۱۷ فیلم در ژانر کودک ساخته شده است. این آمار که به کار ما نمی‌آید.

چه پیشنهادی برای حل این مشکلات دارید؟

بار‌ها در جلسات مختلف گفته‌ام که این آمار را ارائه نکنید. تنها چند فیلم کودک بسازید و آن‌ها را حمایت کنید و برنامه اکران آن چند فیلم را اول هر سال مشخص کنید. سرنوشت سینمای ایران همچنان در دست آدم‌های ناشناخته‌ای است. اگر بحث فیلم‌های کودک را هم کنار بگذاریم، فیلم‌هایی که یک بعد فرهنگی دارند و از ابعاد فرهنگی‌تری به موضوع نگاه می‌کنند در این سینما در حاشیه قرار گرقته‌اند.

اگر سینما از چتر دولتی بودن خارج شود، آیا مشکلات حل خواهد شد؟

بخش زیادی از سینما‌ها که در کشور وجود دارد، دولتی است. بخشی از این سالن‌ها متعلق به شهرداری، بخشی هم مرتبط با حوزه هنری و بخشی دیگر هم به آموزش پرورش و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تعلق دارند. سینمای ما درگیر ارتباطات میان سینماگران و پخش‌کننده‌هاست. همین موضوع باعث می‌شود تا تکلیف چند فیلم مشخص شود. این رابطه‌ها یا یک فیلم را بالا می‌برد و یا یک فیلم را با مغز به زمین می‌کوبد. من و دوستانم در عرصه سینمای کودک دوست داشتیم که یک فیلم کودک در کنار فیلم‌های نوروزی اکران می‌شد. تنها با آغاز ماه مهر شما چند فیلم کودک روی پرده سینما می‌بینید.

زمان مشخصی برای اکران فیلم شما در نظر گرفته شده است؟

با دو پخش کننده در حال رایزنی هستیم که اتفاقا پخش کننده‌ها راضی هستند که فیلم‌ها را اکران کنیم اما مسئله ما شروطی است که برای اکران گذاشته‌ایم. باید بر اساس یک زمان بندی و یک دوره و یک سرگروه خوب، فیلم را اکران کنیم، در غیر این صورت فیلم را اکران نمی‌کنم. در چند سال اخیر فیلم "همبازی" من همزمان با چند فیلم از سینمای کودک اکران عمومی شد که واقعا بدون برنامه ریزی بود.

در پایان صحبتی دارید؟

من دوست ندارم از سینمای کودک فاصله بگیرم اما به نظر می‌رسد در موجی قرار گرفته‌ایم که دیگران برای ما مسیر را براساس جریان‌سازی‌ها هموار می‌کنند. نه این گونه سینما را با این شرایط نمی‌پسندم. فیلم "فرار از قلعه رودخان" در بخش آراء مردمی جشنواره فیلم فجر چهارم شد اما این موضوع برای مدیران سینما اهمیت ندارد. قانونی برای اکران فیلم‌های کودک وجود ندارد. تا صحبت از اکران فیلم‌های کودک به میان می‌آید، پخش کننده‌ها می‌گویند این سینما باید درآمد خود را کسب کند، این موضوع را که همه می‌دانیم اما این سینما برای چند شخص خاص که نیست. این سینما از شهرداری تهران تا دیگر ارگان‌ها در ‌‌نهایت متعلق به بیت المال است. یک سالن آن می‌تواند به سالن سینمای کودک اختصاص داشته باشد. سینما آزادی با این همه سالن می‌تواند سالنی مختص سینمای کودک و نوجوان داشته باشد. به نظر من موضوع سینمای کودک آنقدر پیچیده شده که باید رئیس جمهور در سخنرانی آن را مطرح کند چرا که کار از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم گذشته است. این درگیری میان پخش‌کننده‌ها و سینمادار‌ها موضوع پیچیده‌ای است که به نظرم باید حکم حکومتی صادر شود. باید هفت و یا هشت سالن سینما در اختیار سینمای کودک قرار گیرد. کودکان و نوجوانان این مملکت نیاز به احترام و فرهنگ و هنر دارند. فیلم‌های سی و سومین جشنواره فیلم فجر را دیده‌ام، فیلم من هیچ چیزی کمتر از فیلم‌های روی پرده سینما ندارد و قطعا می‌تواند بودجه خود را دربیاورد. اما پخش‌کننده به من می‌گوید فیلم کودک و نوجوان در اکران ایام نوروز هیچ جایگاهی ندارد و سینمای ما تعطیل می‌شود. یک سری کارمند درمیان این سینمادار‌ها، حقوق از دولت می‌گیرند و سینماها را اداره می‌کنند و بعد آن سینمادار تصمیم می‌گیرد که در آن سالن چه فیلمی نمایش داده شود و چه فیلمی از دور اکران خارج شود. همانند انبوه سالن‌های سینمایی که در اختیار حوزه هنری قرار دارد. من فکر می‌کنم هیچ کس جسارت این را ندارد که مسئولیت سینمای کودک را بر عهده بگیرد. اگر آقای رئیس جمهور فرزندان این آب و خاک و نیز فرزندان خود را دوست دارند، تدابیری برای اکران فیلم‌های کودک در نظر بگیرند.

انتهای پیام/

صبا شادور