به گزارش خبرنگار سینمایی هنرآنلاین ؛ مریلا زارعی بازیگر سینما، تئاتر، تلویزیون شب گذشته به برنامه هفت آمد و مهمان سردبیر برنامه؛ محمود گبرلو بود.

مریلا زارعی در ابتدای صحبت هایش در برنامه هفت گفت: سینما خیلی قابل پیش‌بینی نیست اما آرزو دارم همان اهداف سال های اولم یعنی جلب توجه مردم را همراه کنم و تریبون مردمم و زبان دردها و رنج های آنان باشم. امیدوارم نقش های بیشتری نصیبم شود تا نقش های بهتری را بازی کنم. هنوز خیلی با هدف های خود فاصله دارم گرچه سعی ام را کردم. در سینما نه ولی در ارتباط بیشتر با مردم به اهدافم نزدیک شدم این هم به دلیل نقش هایی بوده که طی مدت اخیر بازی کرده ام. امیدوارم مردم مرا به عنوان نماینده خودشان جلوی دوربین ببینند نه به خاطر کسی که در این سینما بازی می کند و شهرتی دارد. من شخصا ردپای الطاف خدا را در زندگی ام می‌بینم. شاید انگشت شماری از فیلم ها و نقش ها بوده که به اهدافم نزدیک باشد و خب دیگر فیلم ها را هم مجبورم بازی کنم تا در این سینما برای رسیدن به اهدافم، بمانم.

مریلا زارعی در خصوص همکاری اش با ابراهیم حاتمی کیا در فیلم "چ" گفت: نقش من در "چ" به هرکسی با اهداف ذهنی من پیشنهاد می‌شد ،حتما قبول می‌کرد. بازی کردن با کارگردان صاحب سبکی مثل ابراهیم حاتمی کیا برای هر بازیگری آرزویی است. نقشی به من مریلا زارعی به عنوان بازیگر داده شده برای خدمت به شخصی که قهرمان یک مملکت بوده؛ من هم باید مثل یک رزمنده در این فیلم ها کار کنم و دیگر اینکه چقدر نقشم عرض و طول دارد نباید مسأله باشد.

مریلا زارعی در خصوص نقش بازیگران زن و بی مهری های برخی از شخصیت ها به آنان گفت: گاه دیدم برخی به بازیگران زن سینما بی حرمتی و ما را آزرده کردند؛ احساس کردم مظلوم واقع شدیم گرچه مسئولین سعی کردند دل ما را بدست بیاورند.علی رغم میل باطنی پیگیری کردیم این موضوع را به نقطه مطلوبی هم برسانیم. اما آنچه مسلم است این خواهد بود که مردم و تاریخ ما را قضاوت می‌کنند. الان عمل ما نشان داده که چقدر کار ما درست بوده است. به گمان من، هیچ کدام از همکاران من پایشان را از یک سری خطوط بیرون نگذاشتند.

مریلا زارعی درباره حضورش در فیلم "شیار 143" گفت: چیزی که مرا در "شیار143" دچار استرس کرد بازی در نقشی با بازه های زمانی متفاوتی بود و باید حس خاص او را منتقل کنم. نمی توانستم به کارگردان تکیه کنم و باید روی پای خودم می ایستادم چون وظیفه من بود. خیلی با تعصب و غیرت می‌گویم که جایگاه آن مادرشهید برایم قابل احترام بود. می‌ترسیدم اگر حق مطلب را ادا نمی‌کردم به کار خودم هم لطمه بزنم و ارتباطم با مردم تضعیف شود. مردم این فیلم را ندیدند و امیدوارم که هرچه زودتر این فیلم اکران شود، نا گفته های زیادی درباره این فیلم دارم که دوست دارم بگویم.

زارعی ادامه داد: مهم ترین منتقد من پدر و مادرم هستند به عنوان یک مخاطب حرفه ای سینما و در عین حال در پذیرفتن نقش به نگاه و خلوص مردم هم توجه می کنم.

بازیگر سینمای ایران از کارنامه کاری اش دفاع کرد و گفت: نقشم در "هیس! دخترها فریاد نمی زنند" جزء بهترین بازی هایم بوده؛ فیلم حامل درد و رنج و دغدغه فیلمساز زنی است که سال ها دارد در سینما کار می کند. آنطور که تلاش کرده بودیم از طرف داوران مورد توجه قرار نگرفت. من دل شکسته می شوم وقتی داوری بگوید برای این فیلم چند دقیقه هم تحقیق نشده است. اگر فیلمسازی دغدغه جامعه خود را دارد به هر موضوعی البته به شکل درستش باید بها بدهیم. حتی همین "شیار143"؛ نمی توان به راحتی از آن گذشت. این برای من با ارزش است در نقشی بازی می کنم که با آن ادای دین می کنم. کاری کرده ام که برخی همکارانم می گویند با این کارت باعث شدی که ما هم جسور شویم در برخی نقشها بازی کنیم.

زارعی در واکنش به گلایه ها و مشکلات هنرمندان سینما عنوان کرد: هرچه قدر مسئولین ما در حوزه سینما به ویژه بازیگران ، حساس تر باشند و توجه کنند کم است. این نگاه طی این سال ها کمتر شده. امنیت شغلی نیاز هنرمندان است؛ ابتدا یک زندگی استاندارد را بوجود بیاوریم برای آنان و سپس به آنان بگوئیم یارانه بگیرید یا نه. من مریلا زارعی موظفم توصیه ام به مسئولین باشد نه مردم؛ شما امکانات رفاهی را در اختیار مردم قرار بدهید مردم خودشان یارانه نمی‌گیرند. اما من که جای ام گرم است و سقفی بالای سرم دارم و جایزه و دستمرد خوب هم می گیرم، نمی توانم از عزیزی خواهش کنم که یارانه نگیرد.

مریلا زارعی در پایان حرف هایش گفت: آرزو دارم اختلافاتی که بین تهیه کنندگان است کنار گذاشته شود چون قشر ضعیف سینما و به خصوص زنان بازیگر و سینماگر آسیب می‌بینند. امیدوارم حرف های قشنگ مسئولین هم عملیاتی و حال همه خوب شود.

انتهای پیام/55