به گزارش هنرآنلاین؛ مدتی است که خانه سینما به مثابه یکی از نهادهای موثر در عرصه فرهنگی جامعه ونیز حمایت صنفی از اهالی سینما دچار اختلاف و دو دستگی شده که متأسفانه با روندی فزاینده تا به امروز تداوم یافته است. در این نوشته به ماهیت اختلافها و ادعاهای طرفین بر علیه یکدیگر پرداخته نمیشود و تلاش میشود تا با نگاهی متفاوت به برخی از عناصر محیط پیرامونی سینما راهبردهائی برای ارتقای موقعیت سینما معرفی شود.
در این راستا و به عنوان مقدمه چند نکته یادآوری میشود:
1- دو گروه با وجود اختلافات جدی و دامنهدار دارای منافع مشترکی نیز هستند.
2- هر گروه با اندکی تأمل میتوانند در یابند که امکان حذف کامل دیگری را ندارد.
3- این اختلاف ها میتواند در کوتاه مدت حل نشود،جنبه فرسایشی به خود بگیردو به درازا انجامد.
4- شرایط کنونی کشور از بابت شکلگیری دولت جدید مقطع زمانی حساسی را فرا روی اهالی خانه سینما قرار داده که بهرهمندی مؤثر از آن متضمن خویشتنداری بیشتر و خودداری از توسعه اختلافات است.
5- به نظر میرسد که رویکرد اعتدال گرایی دولت یازدهم کمتر پذیرای آرای اعضای افراطی دو گروه است و پیشنهاد های ارائه شده از سوی اعضای معتدل طرفین از زمینه پذیرش بیشتری برخوردار خواهد بود.
با توجه به نکات فوق به نظر میرسد که اقدام های اخیر به عمل آمده از سوی یکی از گروهها از طریق ملاقات با شخصیت ها و برای اعمال فشار بر ریاست محترم جمهوری به منظور منصرف ساختن ایشان از معرفی جناب آقایدکتر جنتی، ناشی از غلبهی دیدگاه های افراطی گروه مذکور و کمتوجهی نسبت به واقعیتهائیاز قبیل رویکرد اعتدالگرایانه دولت یازدهم، مواضع مجلس شورای اسلامی و عملکرد نهاد های حاکمیتی کشور است.
قصداینجانب از عنوان کردن مطلب فوق نکوهش اقدام های مورد اشاره نیست، بلکه یادآوری این نکته است که اگر برای لحظه ای بتوانیم اختلافات را کنار بگذاریم و شرایط کشور ، سینمای ملی و آینده ی صنف را از منظری فراتر از مجادلات کنونی ملاحظه کنیم به نتیجه حمایت از وزیر پیشنهادی می رسیم.
با تأکید بر اینکه تصدی پست وزارت بیشتر نیازمند توان اعمال مدیریتی کارآمد است،تجارب برگرفته از سوابق عضویت در شورای سرپرستی و مدیریت شبکه ی یک، معاونت وزارت ارشاد و ریاست کمیته ی فرهنگی اجتماعی شورای امنیت ملی با حوزه ی وزارت ایشان سازگاری دارد.
به علاوه نقطه نظرات عنوان شده از سوی ایشان مبنی بر مشورت با صاحب نظران، توسعه فضای رسانه ها، تلاش برای مصون نگاه داشتن فضای فرهنگی از غبار مسائل سیاسی و امنیتی، ممانعت از رقابت بخش دولتی با بخش خصوصی در حوزه ی فرهنگ و نیز ابراز ناخشنودی از تعطیلی خانه سینما نشانه های امیدوار کننده ای برای فعالیتهای فرهنگی و سینمای ملی به شمار میروند.
ازاین گذشته ریاست محترم جمهور بر جدیت خود برای دفاع از وزرا در هنگام اخذ رای اعتماد از مجلس تاکید کردند و شرایط عمومی ایشان در مقایسه با دیگر وزرای پیشنهادی بر توفیق ایشان برای جلب اعتماد مجلس دلالت دارد که با اضافه شدن حمایت اهالی سینما میتواند بر کارایی ایشان بیفزاید.
گام مهم پسین لزوم معرفی فردی برای ریاست سازمان سینمایی است که ارتباط نزدیکی با اهالی سینما داشته باشد. فردی که شرایط سینمای کشور و خواسته های مشروع اهالی سینما را به خوبی بشناسد و مورد اعتماد جریان های مختلف سینما باشد.تجربه مدیریتی طولانی و موفق داشته و برای غلبه بر بزرگ ترین معضل سینمای ایران یعنی عدم تمایل مردم برای تماشای فیلم در سینما از تو در توی محدودیت ها تلاش کرده باشد.ظرفیت های برجسته سینما را که به دلایل گوناگون در سالهای پس از انقلاب به حاشیه رانده شده بودندبه عرصه فعالیت بازگردانده و تعلق و گرایش ویژه ای به گرایشها و جریانهای موجود سینمائی نداشته باشد تا بتواند همه را با انصاف نمایندگی کند.در مسیر بسط آزاد اندیشی در سینما از مقام و موقعیت و منافع خود بی منت گذشته و در کوران ناملایمات دوران پایبند باورهایش باشد.حمایت از چنین فردی فراتر از یک وظیفه ی صنفی میتواند فرض اجتماعی و ملی تلقی شود.
توجه به این مهم مفید است که وزیر ارشاد دولت یازدهم اهتمام جدی به حل مساله خانه سینما خواهد داشت و پافشاری هریک از طرفین برای ایستادگی سرسختانه برای طرفداری از فردی که به هریک از گروه ها وابستگی داشته باشد، مخالفت گروه دیگر را به دنبال داشته و ضمن ناکام ساختن وزیر جدیداز دستیابی به هدف حل معضل خانه سینما به عنوان دستاوردی ارزنده در شروع دوره ی وزارت، رییس آتی سازمان سینمایی را نیز از فعالیت مؤثر برای حل مشکلات پیچیده ی فراروی سینمای ملی و اهالی سینما باز خواهد داشت.
توافق برای معرفی فردی واجد شرایط برای تصدی مسند ریاست سازمان سینمایی ، میتواند مقدمه و نخستین گام برای حل و فصل اختلافات صنفی و همگرایی و کاستن از شدت اختلافات و حرکت در مسیر اعتدالگرایی و در نهایت هدیه ای به وزیر محترم برای آغاز دوره ی وزارت باشد.
قابل پیش بینی است که صاحبان دیدگاه های افراطی در هر دو گروه بر طبل دشمنی ها خواهند کوفت و با غفلت از این واقعیت که شاخی را میبرند که خود برآن نشستهاند، به این پیشنهاد نیز روی خوش نشان نخواهند داد.
اما گام نهادن دراین مسیر منوط به عبور از افراط گرائی و افراط گرایان به عنوان وظیفه تمامی دلسوزان سینمای ملی و علاقمندان واقعی سرنوشت صنف است که مدارا و میانهروی را پیشه خود سازندو سینما رااز اتلاف بیشتر منابع و زمان مصون نگاه دارند.
سیدضیاء هاشمی رئیس هیئت مدیره جامعه صنفی تهیه کنندگان فیلم سینمائی