علیرضا زرین دست از اواخر دهه چهل فعالیت کاریش را آغاز کرده است وبا بزرگانی مثل مسعود کیمیایی و امیر نادری سابقه همکاری داشته است و بارها کاندیدای دریافت سیمرغ بهترین فیلمبردار از جشنواره فیلم فجر بوده است و چند باری این جایزه را به دست آورده است.
زرین دست سابقه زیادی در فیلم برداری فیلم های دفاع مقدسی دارد و آخرین فیلمی که در این حوزه فیلمبرداری کرده است .فیلم تحسین شده "ملکه" به کارگردانی محمد علی باشه آهنگر است . با این فیلمبردار با سابقه در باره سینمای دفاع مقدس گفت وگویی انجام داده ایم.
با توجه به تجربیات شما در عرصه سینمای دفاع مقدس به چه دلیل امروزه در این حوزه کمتر فیلم ساخته می شود ؟ در دهه شصت و هفتاد موقعی که قرار بود فیلم دفاع مقدسی ساخته شود خیلی ازارگانها و نهادهای سینمایی و نظامی همکاری لازم وخوبی را انجام می دادند و ازهمه مهم تر در مقابل این کمک و حمایت توقع دریافت پول و هزینه ای را نداشتند .
پس در مورد مضمون فیلم ها هم اظهار نظر می کردند ؟ خیر، در این حوزه هم ورودی نداشتند . سپاه و ارتش همیشه استقبال خوبی از ساخت فیلم دفاع مقدسی می کردند و علاوه بر دادن تجهیزات و ادوات از مشاوره دادن هم دریغ نمی کردنداما متاسفانه سالها است که این شرایط تغییر پیدا کرده است و سازمانهای نظامی برای در اختیار قرار دادن امکانات پول زیادی را در خواست می کنند. این شرایط باعث میشود هزینه تولید فیلم های دفاع مقدسی افزایش پیدا کند و در سر راه تولید موانعی ایجاد شود و طبیعی است که ساخت فیلم دفاع مقدسی دشوار می شود و کارگردانها کمتر به این عرصه ورود پیدا می کنند . واقعیت این است که امنیت و آرامش امروز را مرهون رشادت های بچه های جنگ هستیم و نباید به راحتی از کنار این دلاور مردهای بگذریم و باید در قاب تصویر اینها را ماندگار و ثبت کنیم . معتقدم هنوز خیلی از سوژه هایی در باره جنگ وجود دارند که مناسب تهیه وتولید فیلم هستند . کمی همت و عزم جدی از سوی مسئولین و سینماگران لازم است که به سراغ این گنجینه ها برویم.
دبیات دفاع مقدس چقدر قابلیت تبدیل شدن به فیلم های دفاع مقدسی دارد ؟ ادبیات دفاع مقدس پتانسیل خوبی برای تبدیل شدن به فیلم دارند زیرا بر اساس واقعیت های موجود نوشته شده اند وباید توسط فیلم نامه نوسان حرفه ای تبدیل به فیلم نامه بشوند .خود من در برخی از فیلم هایی که به عنوان فیلمبردار حضور داشته ام از بچه های جنگ خاطرات خوبی شنیده ام که به نظرم می توان ازآنها استفاده کرد.
وجود خط قرمزها چقدر باعث دور شدن سینماگران از ساخت فیلم دفاع مقدسی می شود ؟ موقعی که می خواهیم در شهرک سینمایی دفاع مقدس کار کنیم و یا از فلان ارگان گلوله و اسلحه دریافت کنیم . مسئولینش عنوان می کنند که باید فیلم نامه را مطالعه کنند و از فیلتر نظارتی آنها عبور کند و بعد از این پروسه هم وقتی که بحث در اختیار قرار دادن امکانات می شود .وسائل مستعمل و از کار افتاده داده می شود که در تولید فیلم خلل ایجاد می کند. برای فیلمبرداری یک فیلم دفاع مقدسی یک کامیون نظامی در اختیار ما قرار گرفت و به ما اخطاردادند که کامیون باید بدون کوچکترین آسیبی بازگردانده شود. خب بااین شرایط کارگردان چگونه می تواند کار دلخواهش را انجام بدهد ودر حین فیملبرداری مدام دست و دلش می لرزد که نکند بلایی سر کامیون بیاید . آیا در سینمای هالیوود هم استیون اسپلیبرگ می خواهد فیلم جنگی بسازد با این قیدها روبه رو می شود ؟ با این شرایط توقع داریم مخاطب برود و فیلم دفاع مقدسی ببیند . این شرایط باعث شده که خیلی از بزرگان سینمای دفاع مقدسی به سراغ فیلم سازی در سایر ژانرها بروند.
برای حل این معضلات چه باید کرد ؟ مسئولین باید مقداری سعه صدرشان را بالا ببرند و به فیلم سازان دفاع مقدسی که قبلا امتحانشان را پس داده اند اعتماد کنند. چند روز پیش فیلمی به من پیشنهاد شد که صحنه های جنگی زیادی دارد و کارگردان و تهیه کننده در باره فیلمبرداری این صحنه ها کلی استرس و نگرانی داشت واین مسئله کل گروه را نگران می کرد . امیدوارم مسئولین نظامی مقداری در دیدگاه و تصمیماتشان منطقی تر فکر کنند و تولید یک فیلم دفاع مقدسی را به عنوان یک تجارت نگاه نکنند وتوقع پرداخت هزینه های گزاف را برای در اختیار قرار دادن امکانات نداشته باشند.