خشایار الوند فیلمنامه نویس سینما و تلویزوین در گفتوگو با هنر آلاین درباره عقیده برخی از اهالی سینما و بازیگران که ضعف سینمای ایران را در حوزه فیلمنامهنویسی ارزیابی میکنند گفت: به هر حال هر حوزهای در سینما ضعفهایی دارد و فیلمنامهنویسی هم از این قاعده جدا نیست. زیرا همه چیز نسبی است و باید آمار بگیریم که چقدر بازیگر، کارگردان و تهیهکننده خوب و درجه یک داریم. به همان نسبتی که کارگردان خوب داریم نویسنده خوب هم داریم. موقعی که این بحثها مطرح میشود نشان دهنده اهمیت فیلمنامهنویسی در ساختار تولید یک فیلم است. یک بازیگر موقعی که بد بازی کند تاثیرش در حوزه نقشش ارزیابی میشود اما موقعی که یک فیلمنامه بد باشد باعث می شود کل فیلم بدون کیفیت شود.
الوند با اشاره به بحث مالی فیلمنامهنویسی عنوان کرد: موقعی که بحث دستمزد میشود فیلمنامهنویس و کارش در درجه اول اهمیت و پرداخت دستمزد قرار نمیگیرد. اگر فیلمنامه ستون خیمه سینما است باید از لحاظ مالی و معنوی نیز بهای لازم را به آن بدهیم.
فیلمنامهنویس "دستهای آلوده" ادامه داد : بیش از هفتاد درصد فیلمنامهها را خود کارگردانان مینویسند و بقیه فیلمنامهها هم مورد بازنویسی قرار می گیرد. هیچ وقت ندیدهایم فیلمنامه اولیه نویسنده چه بوده است که بخواهیم درباره ضعف و قوت آنها اظهار نظر کنیم. هر کسی به خودش اجازه میدهد که درباره فیلمنامه نظر دهد و اگر قدرتش را داشته باشد فیلمنامه را دچار تغییر کند. بازیگر محترم حین بازی دیالوگ هایش را تغییر می دهد و حتی تولید به دلیل پیدا نکردن لوکیشن فضای فیلم را تغییر می دهد . موقعی که آش شور می شود همه تقصیر را گردن آشپز اولی، فیلمنامهنویس می اندازند.