به گزارش خبرنگار سینمایی هنرآنلاین، بی‌تردید و به تایید اهل فن، فعالیت در حوزه نمایش و بازی در تئاترهای مختلف به ویژه در سال‌های جوانی و آغازین فعالیت‌ بازیگران مطرح و برجسته سینما در سراسر دنیا؛ از مهمترین نقطه مشترک‌های موجود در زندگی بازیگران سینما و تلویزیون است. این مسئله از این جهت حائز اهمیت است که با آنکه طی این سال‌ها سینما در زمینه جذب مخاطب، درآمدزایی و تاثیرگذاری توانسته به گونه‌ای گوی سبقت را از تئاتر برباید که رسیدن مجدد تئاتر به آن تقریبا نشدنی و محال است، اما با این حال در همه جای دنیا، سینما وام‌دار تئاتر است و سینمای ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و مانند همه جای دنیا و چه بسا بیشتر از دیگر کشورها، سینمای ما در زمنیه بازیگری با شدت بیشتری وام‌دار تئاتر و تئاتری‌ها است.

اگر بازیگران سینمای ایران را به سه نسل تقسیم کنیم، به جز موارد خاصی مانند ستارگان فیلم‌های فارسی و چند تن از ستارگان سال‌های اخیر که اصولا ورودشان به عرصه سینما و تصویر حاصل روابط متفاوت و نتیجه پیروی از قواعد دیگری است، که اعتبار هنری زیادی هم ندارد، در تمام این سال‌ها شاهدیم که این بازیگران تئاتر بودند که سینمای ما را با بازی‌های هنرمندانه‌شان به نوعی روی پا نگه داشته و آن را تغذیه کرده‌اند. (این مسئله در حوزه تلویزیون نیز قابل تعمیم است.)

بازیگرانی همانند عزت‌الله انتظامی، محمدعلی کشاورز، علی نصیریان، مهین شهابی، ولی شیراندامی‌و... به عنوان نسل اول از این سه نسل، همگی بازیگران تئاتر بودند که به مرور با حضور در فیلم‌های سینمایی و بازی‌های درخشان خود به جایگاهی رسیدند که فیلم‌سازان نمی‌توانستند از بازی آنها چشم‌پوشی کنند و این روند تا امروز نیز ادامه دارد.

نسل میانه یا دوم بازیگران سینمای ایران هم که بازیگرانی همانند؛ پرویز پرستویی، رضا کیانیان، آتیلا پسیانی، فرهاد آئیش، مهدی هاشمی، گلاب آدینه، داریوش فرهنگ و همنسلان آنها را شامل می‌شود، نیز به عنوان بازیگرانی که در هر دو مدیوم تئاتر و سینما فعال بوده و هستند، همگی به نوعی خود را تربیت یافته تئاتر و صحنه نمایش می‌دانند و به شاگردی کردن نزد نسل قبلی خود افتخار هم می‌کنند.

اما با آنکه این روزها بعضی این نظر را مطرح می‌کنند که سینما دیگر مانند دهه‌های قبل برای تامین بازیگرانش به تئاتر نیازی ندارد اما وقتی به بیوگرافی و زندگینامه بازیگران نسل سوم سینمای کشورمان نگاه می‌کنیم، که این روزها مشغول بازی در دو مدیوم‌ سینما و تلویزیون هستند، باز شاهدیم که اکثر آنها پیش از آنکه جلوی دوربین حاضر شوند، حداقل سه، چهار سالی و بعضا بیشتر در تئاتر و روی صحنه‌های مختلف نمایشی به بازی مشغول بودند و اکثرشان هم توانایی امروزشان را ناشی روزهایی که در تئاتر گذراندند و همچنین ناشی از ممارست‌ها، تمرین‌های بیان و حرکت در تئاتر، اتودهای بازیگری و... می‌دانند.

هومن برق‌نورد، امر جعفری، حمیدرضا آذرنگ، شبنم مقدمی، افشین هاشمی، پیام دهکردی، علیرضا جلالی‌تبار، رضا بهبودی، فرزین محدث، ریما رامین‌فر، مهدی پاکدل، شهرام حقیقت‌دوست و... از جمله بازیگران نسل جوانی هستند که همگی با سابقه‌های مختلف تئاتری، جلوی دوربین سینما و تلویزیون ظاهر شدند و توانستند با بازی‌های خوب خود کم‌کم و به مرور زمان توانستند هم نظر تماشاچی را به خود جلب کنند و هم اینکه اکثر تولیدکنندگان و سازندگان عرصه تصویر را متقاعد کنند که برای ساخت آثار سینمایی و نلویزیونی‌شان نمی‌توانند از این نسل نیز مانند نسل اولی‌ها چشم‌‌پوشی کنند. دیگر اینکه در تعاملی که به طور طبیعی بین تئاتر و سینما وجود داشته و دارد، این حضور موفق و تحسین برانگیز سبب شده تا آنها که شاید تا روزهای پیش از این مجبور بودند به نوعی خود را به سینما و تلویزیون تحمیل ‌کنند، امروز به پشتوانه سال‌ها بازیگری در تئاتر به جایگاه قابل قبولی دست یابند که نتیجه طبیعی و منطقی یک فرآیند هنری است.

علیرضا جلالی‌تبار: نبودن قانون های اولیه اصلی ترین مشکل سینمای ما است

علیرضا جلالی‌تبار، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، در این‌باره مهمترین موانع و مشکلاتی که پیش روی بازیگران تئاتر برای حضوری موفق در عرصه تلویزیون و سینما وجود دارد، گفت: در وهله اول اینکه چون سینمای ما، سینمای یکدستی نیست و عرصه قانونمندی هم ندارد، موانع و مشکلات پیش روی بازیگرها را به سختی می‌توان بصورت مشخص برشمرد، اما مسائلی مانند کپی رایت و نبودن ضوابط درست، کلا کار ورود به این عرصه را برای همه، مشکل و تبدیل به یک کار بسیار سخت کرده است.

این بازیگر جوان و پرکار تئاتر، سینما و تلویزیون، افزود: اگر بچه‌های تئاتری به این خاطر که دغدغه هنری داشتند وارد این عرصه شدند و نه به خاطر اینکه کار دیگری بلد نبودند، خودشان راه خود را پیدا می‌کنند و من در جایگاهی نیستم که بخواهم به آنها توصیه ای بکنم ولی فقط بعنوان یک تجربه شخصی به آنها می‌گویم که اگر مرعوب جریان ها و موج های موجود در سینما و تلویزیون نشوند، راحت تر می‌توانند در این رودخانه شنا کرده و جلو بروند. چراکه این موجی که امروز راه افتاده از دو،سه سال پیش آغاز شده و حرکت و برنامه ریزی بر این اساس به نظر یک سرمایه گذاری اشتباه است.

آذرنگ: هنرمند همیشه با آخرین انتخابش در جامعه قضاوت می‌شود

آذرنگ، بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر، وجود ارتباطات و نبود ضوابط درست، همچنین عدم عنایت به حضور بازیگران تئاتر به خاطر توانایی‌هایشان در عرصه تصویر از سوی اکثر تولیدکنندگان و تهیه کنندگان سینما و تلویزیون را از موانع پیش روی بازیگران تئاتر می‌داند.

آذرنگ درباره حضور بازیگران جوان تئاتر در سینما و تلویزیون، گفت: بچه‌های تئاتر اگر واقعا از تئاتر آمده باشند و تئاتری محسوب بشوند، به خودی خود اندازه‌های درخشش را در هر اثر تصویری پیدا می‌کنند، مگر اینکه خودشان قدر و منزلت شان آنقدر پایین بیاورند که در جایگاه واقعی خودشان قرار نگیرند و یک حضور باری به هر جهت داشته باشند، که به نظر من این افراد نه تئاتری هستند و نه می‌توانند در عرصه تصویر موفق بشوند.

وی در ادامه با تاکید از این نکته که؛ طول و عرض دیالوگ یا حضور جلوی دوربین تعیین کننده شخصیت هنری یک فرد نیست، عنوان کرد: گاهی اوقات با یک حضور خوب در یکی دو سکانس از یک درام موفق می‌توان کار تاثیرگذاری ارائه داد و به همین خاطر به شدت به بچه‌های تئاتری تاکید می‌کنم که دقت کنند تا انتخاب‌های آخرشان، به خصوص در عرصه‌های سینما و تلویزیون به جایگاه هنری آنها لطمه نزند.

آذرنگ وجود ارتباطات و نبود ضوابط درست، همچنین عدم عنایت به حضور بازیگران تئاتر به خاطر توانایی‌هایشان در عرصه تصویر و احترام نگذاشتن به ارزش هنری کارها از سوی اکثر تولیدکنندگان و تهیه کنندگان در سینما و تلویزیون را از موانع پیش روی بازیگران تئاتر دانست و اضافه کرد: جایگزینی بسیاری از فاکتورهای ظاهری، به جای فاکتورهای حرفه‌ای در عرصه تصویر، با توجه به اینکه این فرآیند به درستی برای بچه‌های تئاتر معنی نمی شود، نیز از عوامل شکنندگی بچه های تئاتری است.

تهامی: بازیگری در عرصه تئاتر و تصویر فرقی ندارد

کوروش تهامی هم معتقد است؛ بازیگری در تئاتر و عرصه تصویر فرقی ندارد و این بازیگر است که باید نقش را از فیلتر خودش عبور دهد.

تهامی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، گفت: برای اینکه کسی بتواند بازیگر باشد نیازمند این است که دانستن یکسری تکنیک‌های خاص را بیاموزد تا مسلط باشد، چرا که در هر جایی‌ که فرد بخواهد بازیگری کند، چه در سینما، تئاتر و یا تلویزیون و حتی بازیگری در رادیو، به آنها نیاز دارد.

وی ادامه داد: منتها در این سه مدیوم، نوع اجراها است که در هر کدام به نظر من باید تفکیک شود. به عنوان مثال برای یک بازیگر تئاتر، بازی روی صحنه سالن اصلی تئاتر‌شهر حتما با بازی در سالن چهارسو یا کارگاه نمایش، از نظر نوع اجرا تفاوت‌هایی دارد. به این خاطر که بسته به فاصله تماشاگر با بازیگر از یک متر تا سی‌متر، نوع اکت بازیگر فرق خواهد کرد. که بعضا در تئاتر بازیگر برای اینکه بتواند حس خود را به تماشاگری که ۳۰ متر با او فاصله دارد برساند، مجبور است کمی درشت‌تر بازی کند. البته اگر من عرض می‌کنم که در سالن بزرگ تئاتر بازی کمی غلوآمیزتر و یا به قولی گل درشت‌تر است، منظورم یک بزرگ‌نمایی کنترل نشده نیست، چراکه در آنجا هم باید کاملا به طور حساب شده عمل کرد و گرنه حتما ارتباطی با تماشاگر برقرار نمی‌شود.

این بازیگر جوان در ادامه با رد خط کشی‌های موجود بین هنرمندان عرصه‌های تئاتر با سینما و تلویزیون، تاکید کرد: من به تفکیک‌های تکنیکی در هر کدام از این عرصه‌ها اعتقاد دارم، اما معتقدم که هیچ فرقی برای بازیگر در این سه مدیوم وجود ندارد.

وی همچنین اظهار کرد: من با توجه به اینکه به این اصل که تئاتر، سینما، تلویزیون با هم فرقی نمی‌کند، اعتقاد دارم، تاکید دارم که مهم این است که هر بازیگر بتواند نقشی را که به او محول شده را به بهترین شکل ممکن بازی کند. بازیگر نباید به این فکر کنند که مثلا چون دارد برای تلویزیون بازی می‌کند، این کار را بکند و یا چون در تئاتر هستند، شکل دیگری بازی کنند.

مقدمی: بازیگری که روی صحنه می‌درخشد در سینما کشف می‌شود

شبنم مقدمی هم که از بازیگران مطرح تئاتر که در سال‌های اخیر بوده و حضور درخشانی در عرصه تصویر داشته، معتقد است؛ بازیگری که روی صحنه تئاتر خوش می‌درخشد، دیر یا زود توسط کارگردانان و سینماگران کشف خواهد شد.

مقدمی با بیان اینکه اعتقادی به خط‌کشی موجود بین بازیگران تئاتر و سینما ندارد، گفت: اگر بازیگری در درونش هوشمندی بازیگری وجود داشته باشد، قادر است که تعالیم آن کار را بیاموزد و بر اندوخته‌هایش اضافه کند، پس قطعا متوجه تفاوت مدیوم‌های مختلف بازی هست و می‌تواند تشخیص بدهد که برای بازی در مدیوم سینما چه چیزهایی مورد نیاز است و چه چیزی را باید خرج کند و برای صحنه تئاتر چه چیزهایی مورد نیاز است.

وی ادامه داد: البته من نمی‌خواهم بگویم که بین مدیوم تئاتر و سینما تفاوتی وجود ندارد، بلکه من معتقدم بازیگری که این هوشمندی را دارد که کجا از چه تکنیکی استفاده کند، یعنی در صحنه تئاتر و یا جلوی دوربین چگونه بازی کند.

مقدمی به بازیگران جوان تئاتر که می‌خواهند پا به عرصه تصویر بگذارند، گفت: بازیگری که روی صحنه تئاتر خوش می‌درخشد، دیر یا زود توسط کارگردان‌ها و سینماگران کشف خواهد شد و حتما جلوی دوربین هم خوش خواهد درخشید. اما نکته مهم این است که تئاتری‌ها نباید عجله داشته باشند. باید صبور باشند زیرا که هیچ راه میانبری وجود ندارد. به نظر من باید دید، باید صبر کرد، باید مطالعه کرد، باید آموخت و تا آن روز اتفاق بیفتد. مانند خودم که سال‌ها خرد خرد تئاتر کار کردم، نویسندگی کردم، نقش‌های کوچک در فیلم‌ها بازی کردم، آموختم، خواندم، دیدم و تاکید می‌کنم که هیچ نیازی به پرش و میانبر نیست.

رحیم نوروزی: بازیگری علم است و مدیوم تئاتر و تصویر فرقی ندارند

بازیگر سریال ˝پس از باران˝ معتقد است؛ بازیگری بیش از آنکه هنر باشد، یک علم است و فرقی ندارد که در سینما بازی می‌کنیم یا در تئاتر، در هر صورت هر کسی برای بازی کردن نیازمند این است که دانش آن را بیاموزد.

رحیم نوروزی، با بیان اینکه تفاوت زیادی بین مدیوم‌های تئاتر، سینما و تلویزیون قائل نیست، گفت: به نظر من بازیگری، در مدیوم‌های مختلف فرقس ندارد و چون من این شانس را داشتم تا در سینما، تئاتر و تلویزیون کار کنم، بدون هیچ تعصبی، معتقدم که مبانی بازیگری را باید در تئاتر آموخت.

وی ادامه داد: اگر بخواهیم فارغ از هرگونه تعصب به این مقوله نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که بازیگر پایه‌های اصلی کارش را در تئاتر می‌آموزد. در واقع تحمل سختی‌ها، مرارت‌ها، تمرین‌های مدام روی نمایشنامه‌های مختلف و بررسی همه جانیه شخصیت‌ها، ممارست‌ها، رفت و آمدها، مطالعه کردن‌های متدهای مختلف بازیگری و...، تمام اینها است که یک هنرجوی بازیگری را به یک بازیگر خوب تبدیل می‌کند.

نوروزی افزود: به همین خاطر من اطلاق کلمه هنر را به کار بازیگری زیاد به جا نمی‌بینم و معتقدم که کار بازیگر، بیش از آنکه یک هنر باشد، یک علم است که نیاز به دانش دارد. دانشی که در طول زمان همراه با عمل و اجرا و آزمون و خطاهای مختلف، از یک فرد یک بازیگر خوب می‌سازد.

وی تصریح کرد: میل به شهرت، درگیر عکس روی جلد شدن و هیجان زیاد برای زودتر مطرح شدن و... علاوه بر اینکه نشان دهنده شناخت نادرست و نیم بند افراد از بازیگر می‌شود، به نطرم مهمترین مانع برای روند رو به رشد یک بازیگر نیز محسوب می‌شود.

رامین‌فر: سینما برای کار هنری به سراغ بازیگران تئاتر می‌آید

ریما رامین‌فر، بهترین بازیگر نقش مکمل زن جشنواره بیست‌ونهم فیلم فجر معتقد است؛ سینماگرانی که می‌خواهند کار هنری تولید کنند، حتما برای نقش‌هایشان به سراغ بازیگران تئاتر می‌آیند.

رامین‌فر، با بیان اینکه بین بازیگری در تئاتر، تلویزیون، سینما و حتی بازیگری در رادیو، تفاوت زیادی قائل نیست، گفت: من معتقدم یک‌جور بازیگری داریم و فقط باید به کاری که انجام می‌دهیم باور داشته باشیم.

این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، ادامه داد: من فقط بلدم یک جور بازی کنم، به این معنی که سعی می‌کنم زندگی کنم و واقعی باشم. یک بازیگر و یک آرتیست واقعی هم خود به خود این را فرامی‌گیرد که چگونه حس خودش را با نقشی که در هر مدیومی، چه تئاتر، چه سینما و چه رادیو و تلویزیون، به عهده گرفته، آداپته کند.

رامین‌فر افزود: حتی نمی‌توانم بگویم که بازیگری یکسری تکنیک است که باید یاد گرفت، نه اینکه بخواهم تحصیلات را انکار کنم، اما به نظرم حس غریزی بازیگر به او خواهد آموخت که چگونه نقش را باور کند و آن را به بهترین حالت ممکن بازی کند.

وی با تاکید بر اینکه بازیگران جوان تئاتر برای ارائه کار موفق در حوزه تصویر حتما باید سعی کنند خودشان را پویا نگه داشته و مطالعه روی خود و متدهای جدید بازیگری را فراموش نکنند، خاطر نشان کرد: بسیار مسجل و بدیهی است که بازیگران تئاتری به خاطر تمام آن تمرین‌های و ممارست‌هایی که روی بدن، بیان و حرکت خود به طور روزانه انجام می‌دهد، قاعدتا بهتر می‌توانند از عهده نقش‌هایشان برآیند. چرا که مانند این است که فردی اردو بزند. بازیگری که خودش را در شرایط اردو نگه می‌دارد به طبع از گنجینه درونش هم بهتر استفاده می‌کند.

بهبودی: جوان‌های تئاتری نباید هنرشان را ارزان بفروشند

رضا بهبودی، بازیگر شناخته شده تئاتر، که این روزها فیلم ˝آزمایشگاه˝ را در اکران دارد، معتقد است؛جوان‌های تئاتری نباید به هر قیمتی جلوی دوربین بروند و هنرشان را ارزان بفروشند.

بهبودی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، درباره عواملی که باعث موفقیت بازیگران تئاتر در عرصه تصویر می‌شود، گفت: همه ما بازیگرها پر از کلیشه هستیم و باید سعی کنیم که هر روز این کلیشه‌ها را از خودمان بزداییم که این امر به جز با تمرین و ممارست بیشتر امکان‌پذیر نخواهد بود. در حالی که متاسفانه الان هم در تئاتر و هم در سینما و تلویزیون، اکثر بازیگران با کمترین میزان تمرین یا روی صحنه می‌روند و یا جلوی دوربین بازی می‌کنند. البته این امر برای یک بازیگر تئاتر کمی متفاوت است چراکه هیچ بازیگر تئاتری نمی‌تواند بدون تمرین روی صحنه برود و الان که زمان تمرین نمایش‌ها بعضا به دو هفته تقلیل پیدا کرده، به نظر من بازیگران باید تا می‌توانند بر میزان تمرین نقش، تمرین بیان، تمرین با بازیگر روبرو و... بیافزایند.

وی ادامه داد: برای خود من این تجربه وجود داشته که نمایشی را که یه ماه تمرین کردیم و به روی صحنه رفتیم، با اینکه سال‌ها از آن اجرا گذشته و کارهای دیگری نیز روی صحنه داشتم، اما وقتی با تماشاگر برخورد می‌کنم، گویی آن اجرا قدیمی همیشه جلوی چشم‌شان است و اکثرا از آن کار یاد می‌کنند. در واقع می‌خواهم این را بگویم که اگر بخواهیم به بازیگری از زاویه یک سلیقه هنری نگاه کنیم، این است که مقدار تمرینی که یک بازیگر روی نقش و بدن خود انجام می‌دهد، رابطه مستقیمی با کیفیت بازی‌اش دارد.

این بازیگر و دانش‌آموخته تئاتر همچنین درباره تعامل بین تئاتر و حوزه تصویر اضافه کرد: در همه جای دنیا بچه‌های تئاتر و سینما با هم کار می‌کنند و مقوله نوظهوری نیست، اما در دیگر کشورها این امر نظام‌مند است و بازیگران از مسیرهای درستی وارد حوزه‌های مختلف می‌شوند. حتی در مدارس هم آموزش تئاتر می‌بینند پس همه بازیگرانی که وارد می‌شوند حداقل در دوران مدرسه آموزش تئاتر و به روی صحنه رفتن را دیده‌اند. اما متاسفانه برخی بازیگران امروز ما حتی تجربه یک بار روی صحنه رفتن علاوه بر اینکه ندارند بلکه این امر را مهم هم نمی‌دانند.

محدث: شناخت درس مدیوم، عامل موفقیت هر بازیگر است

فرزین محدث، راز موفقیت بازیگران جوان تئاتر در فیلم‌های سینمایی طی سال‌های اخیر را به دلیل "شناخت صحیح مدیوم سینما" توسط بازیگران تئاتر می‌داند.

محدث، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، در این باره گفت: به نظر من در کل علت اصلی موفقیت بازیگرانی تئاتر که در سینما موفق بودند، به شناخت درست آنها از مدیوم سینما برمی گردد، در واقع آنها می‌دانستند که تفاوت بازی در سینما و تئاتر در چیست. البته کارگردان‌هایی هم که آنها را انتخاب کردند حتما افراد ویژه‌ای بودند و انتخابشان درست بوده و به این دو باید فیلمنامه خوب را هم اضافه کرد که تمام این ویژگی‌ها کنار هم به نظر من باعث موفقیت بازیگران تئاتر در سینما شده است.

محدث با بیان اینکه یکی از رموز موفقیت بازیگران جوان تئاتر در فیلم‌های سینمایی طی سال‌های اخیر را "شناخت صحیح مدیوم سینما" توسط بازیگران عمدتا تحصیلکرده تئاتر است، افزود: به نظر من باید تفکیک بین بازیگری در سینما و تئاتر را کنار گذاشت، چراکه هر دوی اینها بازیگری هستند و در هر دوی اینها از انسان بعنوان بازیگر استفاده می‌شود اما نکته مهم شناخت مدیوم است تاجائیکه حتی مثلا بازی در کارگاه نمایش با بازی در تالار وحدت بسیار با هم فرق دارد و بازیگری که جنس بازیگری در این دو مدیوم بشناسد در نهایت کارش را به درستی انجام می‌دهد.

محدث در پایان به تئاتری‌هایی که می‌خواهند وارد عرصه تصویر بشوند، گفت: تنها حرفی که می‌توانم به تئاتری‌ها بگویم این است که اولا قرار نیست به هر قیمت وارد کار تصویر شد و نباید گول ظواهر آن را خورد، دیگر اینکه حتما به کیفیت فیلمنامه‌ای که به آنها پیشنهاد می‌شود بسیار دقت بکنند چون به نظر من فیلمنامه است که می‌تواند یک فیلم را به اوج برساند و یا حتی نابود کند و دیگر اینکه زمان موعد برای هرکسی برسد آن اتفاق خوب برایش می‌افتد، پس عجله ای در این کار نباید کرد.

مهردادیان: سینمایی‌ها با اندیشه قرون وسطایی روبرو هستند

طوفان مهردادیان، بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون و گوینده رادیو، معتقد است؛ بازیگران جوان تئاتر متاسفانه هنوز با یکسری موانع کلاسیک و قرون وسطایی روبرو هستند.

مهردادیان،درباره مشکلات و موانع پیش روی بازیگران تئاتر در ارائه کارهای با کیفیت در حوزه تصویر، به هنرآنلاین گفت: خوشبختانه با بازی‌های قوی و خوبی که در این سال‌ها از بچه‌های تئاتری در سریال‌ها و فیلم‌های مختلف می‌بینیم، سبب شده که خیلی از کارگردان‌ها دیگر مانند سابق یک نگاه کلیشه‌ای به بچه‌های تئاتری نداشته باشند و در سینما و تلویزیون تلاش دارند تا از بازیگران تئاتر استفاده کنند. البته این از چند جهت به نفع آنها است که علاوه بر اینکه کار خوبی می‌گیرند، چون عموم بچه‌های تئاتری می‌توانند کارهای شاخصی در جلوی دوربین ارائه کنند، جامعه آن کارگردان را به عنوان کشف کننده یک استعداد هنری خواهد شناخت.

وی ادامه داد: البته متاسفانه بچه‌های تئاتری با یکسری موانع کلاسیک و به نظر من قرون وسطایی روبرو هستند که باور کردن اینکه هنوز ما با چنین مسایل ابتدایی روبرو هستیم، جای تعجب فراوان دارد. از جمله این نگاه‌های کلاسیک اینکه هنوز بسیاری فکر می‌کنند که بازی بازیگران تئاتری، یک بازی گل درشت و مهارناپذیر است، در حالی‌ که این روزها کمتر نمایشی در روی صحنه‌های بزرگ اجرا می‌شود و اکثر صحنه‌ها کوچک و سن‌ها در کف قرار دارند، همچنین دیگر مانند گذشته نیست که تئاتری‌ها به صورت تجربی بازیگر شده باشند و اکثرشان افراد تحصیلکرده در رشته بازیگری هستند و با چگونگی کنترل بازی‌ در مقابل دوربین آشنا هستند.

سرابی: ارزش ندارد که به هر قیمتی جلوی دوربین بازی کرد

علی سرابی، بازیگر تئاتر و سینما معتقد است؛ همه بازیگرها باید تلاش کنند تا بتواند بازی در هر سه مدیوم تئاتر، سینما و تلویزیون را تجربه کنند.

سرابی، بازیگر جوان تئاتر و تلویزیون، با بیان اینکه "شناخت درست مدیوم تصویر" و "یادگیری تفاوت‌های بازی در سینما و تلویزیون در مقایسه با بازی در تئاتر"، از مهمترین مواردی است که بازیگران جوان تئاتر قبل از پذیرفتن کار تصویر باید به آن اشراف پیدا کنند، گفت: اصولا میل به دیده شدن، اولین چیزی است که باعث می‌شود یک نفر وارد عرصه بازیگری بشود، بنابراین فرقی نمی‌کند که در تئاتر باشد یا مدیوم سینما و تلویزیون، همه بازیگرها باید تلاش کنند که بتواند بازی در هر سه این مدیوم را تجربه کنند.

وی ادامه داد: عمده‌ترین دلائل نپذیرفتن این کارها در وهله اول ضعیف بودن فیلمنامه‌های پیشنهاد شده بود و یا اینکه آن نقش‌ها را دوست نداشتم و در نهایت ترجیح دادم که آن کارها را نپذیرم، اما مسئله دوم بحث مالی این فرآیند هست. مثلا دوستان و همکاران خوب سینمایی یا تلویزیونی ما بعضا وارد حوزه تئاتر می‌شوند و در نمایش‌هایشان از بهترین بازیگرها استفاده می‌کنند تا بتوانند گیشه خوب و پرفروشی داشته باشند، اما در حالت برعکس این جریان، دست‌اندرکاران تهیه و تولید آثار تصویری فقط برای پایین آوردن هزینه تولید کارهایشان به سراغ بازیگران تئاتر می‌آیند و اینگونه توجیح می‌کنند که چون این افراد در تئاتر دستمزدهای کمی می‌گیرند، پس با همان هزینه کم برای کار ما نیز بازی می‌کنند و مطمئن هستند که هم کار خوبی می‌گیرند و هم هزینه‌شان کمتر می‌شود، و من معتقدم که این نوع مقایسه و طرح آن از سوی دوستان سینمایی و تلویزیونی، با وجود اینکه دستمزدهای تئاتری‌ها پایین است، کار درستی نیست.

غفارمنش: همه بازیگرها دوست دارند خودشان را فریاد بزنند

امیر غفارمنش، دورانی را که یک بازیگر کار تئاتر می‌کند در واقع به دنبال ایجاد یک سکوی پرش است تا جلوی دوربین برود، و این امر بخاطر این است که همه بازیگرها دوست دارند خودشان را فریاد بزنند و دیده بشوند.

غفارمنش، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، درباره اینکه چه عاملی می‌تواند به بازیگران تئاتر در جلوی دوربین و حوزه تصویر برای ارائه کار بهتر کمک کند، با بیان اینکه؛ آنهایی که بتوانند تفاوت‌های کمی را که بین بازی در تئاتر و بازی در جلوی دوربین وجود دارد را بشناسند و بین این دو تفکیک قائل بشوند، چنانچه تجربه کافی در تئاتر هم داشته باشند، دیگر نباید نگران باشند.

وی در ادامه چنین توضح داد: در واقع دورانی که یک بازیگر کار تئاتر می‌کند در واقع به دنبال ایجاد یک سکوی پرش است تا جلوی دوربین برود، و این بخاطر اینست که همه بازیگرها دوست دارند خودشان را فریاد بزنند و دیده بشوند.