محمود مکتبی در خصوص این دو اجرای محیطی به خبرنگار هنرآنلاین گفت: یکی از این اجراها هنر چیدمان است مرتبط با نظامی و دیگر مشاهیر و شعرای ایرانی که کشورهایی همچون ترکیه، آذربایجان غیره برای تصاحب آن‌ها تلاش کرده‌اند.

وی افزود: اگر ما خودمان این مشاهیر را درست بشناسیم و به آن‌ها توجه کنیم هیچ کشوری نمی‌تواند چنین کاری را انجام دهد که بخواهد آن‌ها را به نام خود ثبت کند.

به گفته این هنرمندِ هنر محیطی، در اجرای یاد شده قرار است شعرهای نظامی و دیگر شاعران در شبِ کویر چیدمان شوند. این اثر نوعی نشر فرهنگی محسوب می‌شود.

مکتبی دیگر اجرای خود را با عنوان "من سیاسی نیستم" بیان کرد و گفت: این اثر سال 87 در جنگل‌های نوشهر اجرا شد و در جشنواره شانزدهم هنر محیطی و پس از آن در جزیره هرمز هم به اجرا درآمد. اما اولین بار است که در کویر اجرا می‌شود و از این لحاظ در اجرا متفاوت است.

وی بیان کرد: این اجرا، چیدمانی از استخوان ها است که در هوا معلق هستند و پیکره انسانی‌ای هم در میان آن‌ها معلق است. هرچند این نحوه اجرا با توجه به کویر و نبود امکانات آویزان شدن از درخت‌ها متفاوت خواهد بود.

این هنرمندِ هنر محیطی موضوعیت این اثر را با توجه به تعلیق و تعمید اینگونه توضیح داد: از پا آویزان شدن انسان بین استخوان‌ها ایده اصلی کار است. پیام آن هم در اسم اثر یعنی "من سیاسی نیستم" گویا است. انسان و تعلیقی که برای خود من هست قفل شدن انسان معاصر در فضاهای سیاسی مختلف ناخواسته مثل جنگ است که مجبور به تحمل آن هستیم و کاری از دست ما بر نمی‌آید.

وی افزود: می‌شود جای انسانِ این اجرا که من هستم یک کودک و یا پیرمرد هم باشد. اما مسئله اصلی همان درگیری‌هایی است که انسان معاصر در ارتباط با سیاست کشور خودش و کشورهای دیگر برایش پیش می‌آید.

از مجموعه "من سیاسی نیستم" اجرا شده در جنگل نوشهر سال 1387 اجرا شده توسط محمود مکتبی

از مجموعه "زورق" اجرا شده در سمنان سال 1384 توسط محمود مکتبی

از مجموعه "آزادی‌ام درون من است" اجرا شده در سال 1387 توسط محمود مکتبی

انتهای پیام/38