به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، به تاریخ و فرهنگ هر منطقه از ایران که مراجعه کنیم ردپایی از مراسم و مناسک روبه رو می شویم که بسیار جالب و در بعضی مواقع شگفت انگیز است. یکی از این موارد به کارگیری عروسک های محلی در مناسک است. در استان ها و مناطق مختلف ایران عروسک های متفاوتی وجود دارد که بعضی از آنها برای مراسم و مناسک خاص استفاده می شده است.

با آن که فعالیت ها و اقداماتی که در جهت شناسایی و معرفی این عروسک ها انجام شده بسیار پراکنده و مقطعی بوده اما در در پاره ای از موارد اقداماتی در جهت بازسازی و تولید این عروسک های زیبا انجام شده است که اقدامی شایان توجه و قابل تقدیر است.

حفظ، شناخت و عرضه این عروسک ها به مانند گنجینه ای است که می تواند شرایط بسیار مناسبی را در جهت آشنایی و معرفی فرهنگ این سرزمین به سایر کشورها را داشته باشد و جایگزین خوبی به جای اسباب بازی ها و عروسک های خارجی باشد.

یکی از عروسک هایی که برای مراسم آئینی طلب باران به کار می رفته است؛ عروسک "بووکه بارانه" ویژه منطقه اورامان کردستان است. بووکه بارائه واژه ای ترکیبی و کردی است که به معنای عروس باران به کار می رود.

"بووکه بارانه" عروسکی با صورت مونث و خلاصه شده ای از الهه آناهیتا (فرشته آب) است. این عروسک در کل کردستان به ویژه منطقه اورامانات به هدف درخواست و تمنای باران با ترانه های کردی خاصی توسط دختران ساخته و حمل می شده است.

برای ساخت این عروسک یک قطعه چوب بلند و دو قطعه چوب کوتاه به شکل طلیب توسط تکه نخی به هم متصل می شده است و برای آن لباس دوخته می شده است. اجزای لباس این عروسک هم تطابق نسبی با لباس زنان کرد داشته است و در برخی مواقع از تکه پارچه های رنگی استفاده می شده است که به چوب دست ها و بدنه عروسک بسته می شده و تزئیناتی چون مهره های رنگی درآن به کار می‌رفته است. برای سر عروسک هم ازپارچه ای که داخل آن با با پارچه های دیگر پر می شده و به شکل گرد مانند در می آمد و یا از هر چیز گرد دیگری استفاده می شده است.

با گذر از کوچه ها زنان کرد بر سر عروسک بورکه بارانه آب می پاشیدند و تزئینات لباس های خود را چون (سمل و میخک) که هر دو خوشبو کننده هستند به لباس عروسک ها می بخشیدند.

انتهای پیام/