به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی فرهنگ سرای ارسباران ، جستجوی بحران موسیقی بر بستر ساختار درونی و عملکرد کار ورزان در دو دهه اخیر سخن گفتن از بحران موسیقی ایرانی، در گفتار و نوشتار کارورزان این موسیقی، به عنصری کلیشه ای و مکرر بدل شده و به تقریب همگان، از تولید کنندگان، مجریان تا مدیران دولتی، دریک همسرائی اونیسون هماهنگ "بحران فراگیرموسیقی" را اعلام میکنند. اغلب کسانی که به واکاوی بحران موسیقی برخاستهاند؛ زمینهها و دلایل بحران را در بیرون از این موسیقی جستجو میکنند و تأثیر عملکرد کارورزان و هنرمندان این موسیقی را بر پیدایش و اوج گیری بحران نادیده گرفتهاند . خرافه "موسیقی زیر فشار، موسیقی دان مظلوم » نیز چون هاله ای ساتر عملکرد تأثیر کاروزران این موسیقی را در بحران آن پنهان کرده است.
سخنران این نشست از انگشت شمار پژوهشگرانی است که در سی سال گذشته با نقد کلیشههای گمراه کننده ای از این دست به عمق ساخت این موسیقی پرداخته و سعی دارد تا بحران را بر بستر درون ساخت این موسیقی و تحلیل رفتار شناسی کار وزران و هنرمندان آن باتوجه به تحولات جامعه در حال گذار بررسی کند و در این گفتارنه فقط به "چگونگی" بحران کنونی موسیقی ایرانی بلکه به "چرائی" موقعیت کنونی نیز میپردازد.
موسیقیدان، مجری وکارورز موسیقی ایرانی به انگیزههای فرهنگی ، مادی و به اقتضای روز، بین دو قطب هویتی سرگردان است اوگاه در نقش پاسدار خاکستر در هیئت حافظ مرده ریگ موسیقائی قرون و اعصار گذشته ظاهر و در مواردی از حمایتهای دولتی و مردمی برخوردار میشود و گاه با پشت کردن و حتی انکار میراث موسیقائی "ردیف موسیقی دستگاهی " تنها راه روشن نگه داشتن شعله موسیقی و افروختن مشعلی نو و سپردن آن به نسل آینده با "نوآوری " و بریده از تاریخ وصرف فاصله گرفتن تعریف میکند. در این رهگذار در همه ساختهها و پرداختههای نسلهای گذشته، موادی برای "بازیافت" در معنای Recycling میبیند! سرگردانی بین این دو قطب به ظهور "دوزیستانی " منجر شده است که به تدریج توانائی رنگ عوض کردن و تطبیق با محیط را در خود بالا برده و در بهره گیری از مواهب مالی - اجتماعی این تغییرات، ماهر تر و چیره دست تر میشوند.
در این نشست به استاد محمد رضا لطفی به عنوان یکی ازآخرین افراد ازنسل موسیقی دانان ایرانی پرداخته میشود که بی اعتنا به رانتهای دولتی و امتیازات بازار و پسند مردمی ، راه خود رارفت ، مهر خود را بر دوره ای از حیات موسیقائی ایران نقش زد و خویشتن را به نمونه ای از "امکان مستقل زیستن هنرمند" ثابت کرد.
محمد جمال سماواتی، نوازنده تار و سه تار و آهنگ ساز، از اعضای سابق گروههای شیدا و عارف و منتقد موسیقی کنسرتهای مختلفی را با هنرمندان داخل و خارج از ایران به اجرا درآورده است. تاکنون با حضور این نوازنده سخنرانیهای زیادی با موضوع" معرفی موسیقی ایرانی" در مراکز علمی، هنری و فرهنگی کشورهای مختلف انجام شده است.
علاقهمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر میتوانند به فرهنگ سرای ارسباران به آدر س خیابان شریعتی بالاتر از پل سید خندان ،خیابان جلفا مراجعه و یا با تلفنهای 20-22872818 تماس حاصل نمایند.