سرویس موسیقی هنرآنلاین: سال شصت و پنج بود که در کودکی‌اش، با اجرای "سرو چمان" شجریان، بینندگان تلویزیون را به وجد آورد و حالا با 29 سال سابقه هنری، پیگیری‌های چشمگیر و تحقیق و تمرین؛ از موسیقی اصیل ایرانی می‌گوید و معتقد است که باید هم الف، بای هرکاری را بدانیم و قدم در آن راه بگذاریم و هم پایبند به سنت‌ها باشیم و اصالت خود را حفظ نمائیم. از همه مهم‌تر، مواظب باشیم تا گوش موسیقایی‌مان خراب نشود و از سر تفریح هم به هر چیزی گوش ندهیم.

در آن سال‌های دور اگر دکمه تلویزیون را می‌چرخاندید پسربچه‌ای را می‌دیدید که به مناسبت‌های مختلف هنرمندان بزرگی را شگفت زده کرده بود. او ترانه سنتی می‌خواند و اهل فن، به دلیل رعایت کردن قواعد موسیقی، آینده او را روشن می‌دیدند، تا آنجا که استاد بزرگ موسیقی اصیل ایران "محمدرضا شجریان" در نشستی خصوصی با این هنرمند مشتاق، برخی تکنیک‌های موسیقی را به او آموخت.

پوریا منتظر متولد 1360 در شیراز، فارغ‌التحصیل رشته کامپیوتر و شاگرد خوش صدای استاد شجریان است. این هنرمند شیرازی از سال 1365 فعالیت هنری خود را آغاز کرده و عضویت در خانه موسیقی ایران، کسب مقام نخست کشوری چهارمین جشنواره تولیدات صدا و سیما و همکاری با برنامه‌های تلویزیونی متعدد در شبکه‌های یک سیما، شبکه شما و شبکه بوشهر و فارس را در کارنامه هنری خود دارد. حالا که از آن زمان سی سال گذشته در گفتگویی صمیمی پای صحبت‌هایی از جنس صدا و آواز او نشستیم.

منتظر به هنرآنلاین گفت که در خانواده اصیل و فرهنگی و هنر دوست متولد و بزرگ شدم و طبعا این موضوع بر روی من اثر مثبتی را گذاشته که از کودکی علاقه به موسیقی اصیل سنتی داشته باشم. از آنجا که پدر و برادرانم در جریان فعالیت‌های و کنسرت‌های استاد شجریان بودند، در سال هفتاد و دو که استاد جهت کنسرت‌شان به شیراز آمدند پدرم از طریق چند دوست ملاقاتی را با استاد برای من ترتیب دادند تا من از نزدیک با ایشان آشنا شوم و در آن سال من فقط دوازده سال داشتم و حدود پنج سال در محضر او شاگردی کردم و دو تاییدیه از استاد گرفتم.

او تشریح کرد که دوگونه صدا در موسیقی داریم، یکی صدای موسیقی یعنی نوا و دومی صدای غیرموسیقی یعنی غوغا و (دانگ). نت‌ها هم رابطه دوستانه‌ای با یکدیگر دارند به همین سبب موسیقی مغرب زمین منطق و ساختاری ریاضی دارند.

این فعال موسیقی در شیراز ابراز کرد: دستگاه؛ آواز؛ گوشه؛ ردیف در موسیقی اصیل ایران در آن سال‌های دور که وارد عرصه موسیقی شدم از آنجا که دوران دبستان، راهنمایی و دبیرستان را هم با آواز طی می‌کردم به کمک برادرانم پیمان و پیام منتظر که هرکدام استاد سرآمدی در موسیقی و نواختن ساز بودن ترانه و تصنیف و آواز را اجرا می‌کردم، ولی خیلی زود فهمیدم که باید الفبای این رشته را یاد بگیرم و سختی‌های زیادی را متحمل شدم و به این نتیجه رسیدم که در نبرد روزهای سخت و آدم‌های سخت، این انسان‌های سخت هستند که می‌مانند و روزهای سخت سپری می‌شود و با کوشش و پشتیبانی خانواده‌ام توانستم به الفبای موسیقی اصیل ایرانی دست یابم و می‌گویم تجربه و آموزش بهترین معلم است.

منتظر بیان کرد که موسیقی اصیل ایرانی شامل یک یا چند آواز و تعدادی گوشه است و به تعریفی دستگاه عبارت است از مجموعه کاملی از موسیقی ایرانی شامل: درآمد، چهارمضراب، آواز، قطعات ضربی، تصنیف و رینگ است. اما در باب ردیف باید بگویم ردیف مجموعه لحن‌ها و نغمه‌های مرتبط یک دستگاه و متعلقات آن را ردیف آن دستگاه می‌گویند.

او گفت: بر سنتور و تنبک مسلط هستم و ساز تخصصی من سنتور است و بر دستگاه‌های کرد بیات و راست پنجگاه نیز تسلط دارم و ماهور را بیشتر از این دو می‌پسندم زیرا دستگاه خوب و لطیفی است.

منتظر ادامه داد: به نظر من کسانی که در عرصه موسیقی فعالیت دارند باید در تمام سبک‌ها خود را محک بزنند ولی من ترجیح می‌دهم اجراهایم بیشتر دارای رنگ و بوی سبک موسیقی سنتی باشد.

این هنرمند شیرازی اذعان اشت: من خودم را هنوز یک شاگردی می‌دانم که باید همچنان در راه آموختن علم موسیقی توام با عمل سعی و کوشش فراوانی را به خرج دهم زیرا موسیقی سنتی ما وسیع و جامع است.

به گفته منتظر، من ایرانی هستم و برای ایرانی می‌خوانم؛ برای ایرانی که روحیه ناب و خاص و خالص خودش را که سرشار از احساسات زیباست دارد و این روحیه تنها در خود ایران یافت می شود.

انتهای پیام/

الهه بهرامی