سرویس موسیقی هنرآنلاین: هنر موسیقی با روح و روان آدمیان عجین است و آنان با این هنر ارزنده ارتباط ویژهای داشته، دارند و خواهند داشت.
موسیقی، هنری است که همه، با هر طرز فکر و میزان سوادی به آن علاقهمند بوده و بخشی از وقت خود را به آن اختصاص میدهند. هنرمندان این عرصه، به ویژه آنانی که با عشق زخمه میزنند و آرشه میکشند همواره مورد احترام مردم بوده و خواهند بود. هابیل علیاف موسیقیدان بیبدیل و کمانچه نواز بینظیر، یکی از این هنرمندان بود که همواره نامش بر تارک موسیقی جهان خواهد درخشید. کمانچه، سازی است خاص، با نوایی ویژه که در موسیقی آذری و ایرانی جایگاه خاصی دارد.
هابیل علی اف که از دوران کودکی ساز به دست گرفت، خیلی زود به مرحله استادی رسید و شهرتش جهانگیر شد. وی توانست با هنرنمایی خود ساز کمانچه را جهانی و با برگزاری کنسرتهای مختلف در سراسر جهان، مردم دنیا را با نوای دل انگیز کمانچه آشنا کند.
هابیل علی اف پیش از پیروزی انقلاب اسلامی برای اکثر ایرانیان ناشناخته بود، اما با حضورش در ایران و همراهی با بزرگان موسیقی ایران، مردم را با هنرنماییهای خود به وجد آورد و نامش را بر سر زبانها افتاد.
سالها پیش برنامهای به نام "در جرگه عشاق" توسط حوزه هنری برگزار میشد. در آن زمان، شاعران و هنرمندان نام آور در این برنامه حضور پیدا کرده و به هنرنمایی میپرداختند. در یکی از این برنامهها که نگارنده نیز در آنجا حضور داشت، هابیل علی اف در کنار محمد رضا شجریان و فرزند نوجوان او همایون شجریان که در آن زمان تنبک مینواخت به هنرنمایی پرداخت که همگان را به تحسین وا داشت. استاد علی اف آنچنان بر کمانچه آرشه میکشید که انگار بر روح خود میکشد. به جرات میتوانم بگویم بعد از این هنرنمایی دل انگیز بود که به توانایی و زیبایی ساز کمانچه پی برده و به نوای آن علاقهمند شدم.
امروز، هابیل علی اف در میان هنرمندان نیست، محمدرضا شجریان به پیر دیر موسیقی تبدیل شده و همایون شجریان آوازه خوانی صاحب سبک و نام آور است.
شاید دیگر نظیری برای هابیل علی اف در جهان پیدا نشود، زیرا توانایی و عشقی که در وجود این استاد بیبدیل بود، تکرار نشدنی است. علی اف علاقه خاصی به ایران و مردمش داشت. برای همین بارها به کشور آمد و به هنرنمایی پرداخت. وی از هر فرصتی استفاده میکرد تا برای علاقهمندان ایرانی به هنرنمایی بپردازد. حتی زمانی که خود خواسته خویش را بازنشسته کرده بود، به ایران آمد و برای ایرانیان آرشه بر کمانچه جاودانیاش کشید.
علاقه وی به ایرانیان تا حدی است که در جایی گفته بود: "ساز من هیچ کجا شنوندگانی مشتاقتر از ایرانیان نداشته، شنوندگانی که به موسیقی گوش نمیکردند، بلکه آن را مینوشیدند. چنان تحت تاثیر قرار میگرفتند که من به گریه میافتادم."
هابیل علی اف به حاضر جوابی و نغز گویی نیز شهره بود. مجموعه لطیفههایی که او گفته در کتابی جمع آوری و منتشر شده است. وی همچنین 15 ترانه ساخته است که معروفترین آن "اولین عشق" است که روی شعری از سلیمان رستم ساخت.
این هنرمند ارزنده پس چند روز که در کما به سر برد، سرانجام در 88 سالگی چشم از جهان فرو بست. یادش گرامی و نامش ماندگار باد.
زندگینامه
هابیل مصطفی اوغلو علیاف ۲۸ مهٔ ۱927 در روستایی در منطقه آغداش (جمهوری آذربایجان) به دنیا آمد. زمانیکه هابیل علیاف در دبستان مشغول تحصیل بود احمد آغدامسکی خواننده مشهور آن زمان، اتاقی در خانه آنها اجاره کرد و این حضور و رفتوآمدهای آغدامسکی با دیگر موسیقیدانان سرآغاز علاقه هابیل به موسیقی شد. علاقه و کشش هابیل به موسیقی با تشویق و حمایت مادر همراه شد، به گونهای که بعدها در گفت وگویی اعلام کرد حضورش در دنیای هنر را مدیون دو نفر است: اول احمد آغدامسکی و دیگری مادرش نسا خانم. با تشویقهای آغدامسکی و حمایتهای مادر وارد مدرسه موسیقی در آغداش شد و ساز تار را انتخاب کرد ،ولی به علت ضعف جثه نمیتوانست به درستی تار را در دست بگیرد به همین خاطر ساز کمانچه را برگزید.
۱۱ ساله بود که اولین بار در مدرسه به اجرای موسیقی پرداخت. هابیل بعد از اتمام کلاس هفتم وارد مدرسه پداگوژی شد و همزمان نیز در تئاتر دولتی درام وزیروف آغداش ساز میزد. سال ۱۹۵۲ به باکو رفت و وارد مدرسه موسیقی عاصف زینالی شد و شروع به یادگیری ظرائف مقامهای موسیقی نزد قربان پیریمف (نوازنده تار) و خان شوشینسکی کرد. سال ۱۹۵۳ وی وارد انجمن فلارمونیک دولتی آذربایجان شد. اولین حضور وی در تلویزیون سال ۱۹۶۱ بود که در آنجا وی سهگاه را با تکنیکهای نوینی اجرا کرد که بحثهای بسیاری را برانگیخت.
هابیل علیاف اجراهای بسیاری در شوروی و همچنین ترکیه، آمریکا، آلمان، انگلیس، فرانسه، هندوستان، پاکستان، ایران، مصر، سوئد، هلند، تونس، ژاپن، سوریه و ... داشتهاست. وی سال ۱۹۵۴ ازدواج کرده و صاحب سه دختر و یک پسر بود. علی اف همواره می گفت من 5 فرزند دارم و کمانچه فرزند پنجم من است.
انتهای پیام/
سید رضا اورنگ