سرویس موسیقی هنرآنلاین: محمدرضا درویشی عضو هیات انتخاب نهمین دوره جشنواره جوان درباره اولین حضور موسیقی نواحی به جشنواره موسیقی جوان گفت: از این حضور خیلی خرسندم و به این باورم که جشنواره جوان با اضافه شدن بخش نواحی کامل شده و زیربنای آن تکمیل شد.
درویشی ادامه داد: با این وجود اولین حضور موسیقی نواحی در این جشنواره به گونهای صورت گرفت که نیمی از جوانان فعال این عرصه نتوانند حضور پیدا کنند و حضورشان به سال دیگر موکول شد. در واقع اهالی موسیقی غربی و موسیقی ایرانی شهری یعنی موسیقی دستگاهی غالبا کسانی هستند که با سایتها و اینترنت و روزنامهها و وسایل ارتباط جمعی پیوند بیشتری دارند. ولی موسیقی نواحی از آنجا که بیشتر در شهرستانها و روستاها جاری است هنرمندان نواحی کمتر دسترسی به سایت انجمن موسیقی ایران یا سایت جشنواره موسیقی جوان را دارند. در نتیجه بسیاری از این نوجوانها و جوانها از اطلاعرسانیهای رسمی بیخبر ماندند.
این عضو هیات انتخاب اضافه کرد: در تمام مدت اعلام فراخوان من و همکارانم تلفنی با تمام شهرستانها تماس گرفتیم و جالب اینجاست که خیلیها بعد از پایان مهلت اعلام شده به این برنامه اضافه شدند. امیدوارم در دهمین دوره جشنواره موسیقی جوان اگر قرار شد بخش موسیقی نواحی وجود داشته باشد ما زودتر در جریان قرار بگیریم که غیر از اطلاعرسانی از طریق سایت جشنواره و انجمن موسیقی ایران حتما به طور شفاهی و تلفنی نیز اطلاعرسانیهای گستردهتری صورت بگیرد.
وی به اهمیت بخش نواحی هم اشاره کرد و گفت: ما درباره فرهنگ صحبت میکنیم. ما سوخت هستهای را میتوانیم از خارج کشور وارد کنیم اما موسیقی خانقاه قادریه را اگر از بین برود نمیتوانیم از خارج کشور وارد کنیم. این یک فرهنگ و یک باور است و ما نمیتوانیم این را هم مانند لوازم دیگر از کشورهای همسایه وارد کنیم.
دبیر جشنواره "آیینه دار" همچنین گفت: الان در کل بلوچستان نوازندگان سرنا از دنیا رفتهاند. تمام سرنا نوازانی که من در جلد سوم دایره المعارف سازهای ایران به آنها اشاره می کنم همه فوت کرده اند. وقتی سرنا نواز نباشد رپرتوار و مقام هایی را هم که می نوازد دیگر وجود ندارد. این تنها یک بخش از اتفاقی است که رخ داده است. در گیلان، مازندران، کردستان و بسیاری جاهای دیگر هم همین اتفاق افتاده است.
وی در پایان هم گفت: متاسفانه این مقوله مانند سفرههای زیر زمینی نیست که بگوییم اگر درب چاه ها را ببندیم و بارندگی خوب باشد دوباره می تواند به وجود بیاید. فرهنگی که می میرد برای ابد می میرد و می ماند ضبط هایی که امثال ما انجام داده ایم. این ضبط ها هم به عنوان تاریخ می ماند و دیگر فرهنگ زنده نیست.
انتهای پیام/