سرویس موسیقی هنرآنلاین: صبح روز دوشنبه 26 مردادماه نشست خبری کنسرت پرفورمنس "تهمورس و ما" با حضور تهمورس پورناظری در تالار وحدت برگزار شد. این برنامه نه کنسرت است نه پرفورمنس تهمورس پورناظری در ابتدای این نشست گفت: هدف ما از اجرای این برنامه نه کنسرت بود و نه پرفورمنس. در واقع میتوان درباره این برنامه که پیش رو است از زاویه یک کار کاملاً شخصی و یک موضوع کاملاً درونی نگاه کرد. قصد من از اجرای این برنامه، اجرای کنسرت نبود. در سال گذشته میان چند دوست در زمان اجرای یک کار یک رابطه شکل گرفت و از اواخر فروردینماه که به ایران برگشتم دیدم در جامعه موسیقی زمینههایی ایجاد شده است که میتوان کارهای خاصی انجام داد. با خودم قرار گذاشتم که بیشتر وقت خود را صرف کارهای زیرساختی کنم. یک مرتبه تصمیم گرفتم که کاری را که با بچهها انجام داده بودیم بهگونهای مشابه انجام دهم. این کار بازیگوشی است این آهنگساز ادامه داد: اگر روراست بخواهیم به درون این کار برویم، باید بگویم که این کار بازیگوشی است و فرم آن به لحاظ موسیقایی تنها 10 دقیقه به اجرای آثار قبلی موسیقایی من بوده و مابقی کار به شیوهای تازه است. بیشتر کار بدون کلام است و در ترکیببندی سازها ترکیبی ایجاد کردهام که شاید رنگآمیزی آن حداقل از دید من جذاب باشد. موسیقیهای این کنسرت پرفورمنس غالباً خیالانگیز است چون پیرو شعر نیست. پورناظری اضافه کرد: هدفمان در "تهمورس و ما" زدن حرف دل بود و یک آهنگساز وقتی بخواهد حرف دلش را بزند آن را به صورت بیکلام ارائه میکند در نتیجه 90 درصد این پروژه بیکلام است. او به سازبندیهای این پروژه اشاره کرد و گفت: در این پروژه موسیقایی یک ویلنسل، دو ویولن به اضافه سازهای کوبهای وجود داشته و ترکیبی که برای رنگآمیزی کار استفاده کردیم به نوبه خود جذاب است، به صورتی که میتواند فضای تصویری و خیالانگیزی را در ذهن افراد به تصویر بکشاند.
یک فضای خیالانگیز ترکیبی آهنگساز قطعه "چرا رفتی" در بخش دیگر صحبتهایش به رپرتوار موسیقایی این کار اشاره کرد و گفت: پرفورمنسها توسط رضا موسوی کارگردانی شده است و در 4 پرده این پرفورمنسها اجرا میشود. در بخش اول حضوری از نوازندهها میبینیم که یکجورهایی در زندگی روزمره آنها رخ میدهد. خیلی رسمی نیست. اتفاقی که میافتد در حالی عادی اجرا میشود که فکر شده است، چون بخشی از زندگی روزمره آنهاست. بخش دوم شامل 3 قسمت است. در یک بخش روی یک شعر مولانا کار کردهام. در بخش دوم شعری از سیاوش کسرایی به نام "مردی که نه میگفت" کار شده است. این آهنگ را سالها پیش کار کردهام. کار سوم کاری است که دو بخش دارد. بخش اول جدیدتر و بخش دوم کاملاً تکراری است. این هنرمند درباره جزئیات بیشتر گفت: بخش اول حضور نوازنده و زندگی روزمرهاش را شاهد خواهید بود و در بخش دوم آن شاهد سه پارت متفاوت هستید. در پارت اول شاهد سماعگری امیرحسین حسنی نیا با همراهی سازهای تنبور، کنترباس روی اشعار مولانا، پارت دوم موسیقی روی اشعار سیاوش کسائی با نام "مردی که نه میگفت" که شامل پیام ویژهای خواهد بود و در پارت آخر هم شاهد فرم جدیدی است که باید حتماً مشاهده کنید و بعد درباره آن نظر بدهید و بیشتر این نمیتوانم درباره آن توضیح بدهم. این موسیقیدان همچنین گفت: بعد از این برنامه با شما اصحاب رسانه نشستی خودمانی با محوریت این اجرا خواهیم داشت و منتظر نظر، انتقاد و پیشنهادهای شما درباره اجرایمان هستیم. در این پروژه حسین رضایی نیا نوازنده سازهای کوبهای، آتنا اشتیاقی نوازنده ویلنسل و کنترباس، نگار نوارد نوازنده ویلنسل و... عوامل اجرایی بخش موسیقایی کار را تشکیل میدهند. چطور میتوان مطرب و هنرمند را تفکیک کرد؟ تهمورس پورناظری بعد از پایان صحبتهایش درباره این اجرا به انتقاد از رسانه ملی و خبرنگاران حوزه موسیقی پرداخت و گفت: شما بهعنوان کسی که هم موسیقی میبیند و هم مینویسد نقش مهمی را ایفا میکنید و باید بیشتر در پیشرفت این حوزه نقش داشته باشید، چرا که همه ما در یک قایقسوار هستیم و باید در کنار یکدیگر قدم برداریم تا در مقابل هم. اگر هرکسی بخواهد ساز دیگری بزند مسلماً این قایق دوام نیاورده و غرق میشود. در این مدت بارها و بارها از لغتهایی چون هنرمند و مطرب استفاده میکنند که من میخواهم سؤال دیگری را مطرح کنم، اینکه چطور میتوان مطرب و هنرمند را تفکیک کرد؟ و مورد دیگر اینکه جدیداً از واژه موسیقی جدی صحبت میکنند که این سؤال مطرح میشود که آیا ما موسیقی شوخی هم داریم؟ آیا میتوانیم به یک همفکری برسیم که به چه شکل موزیسینها و مسئولان را در کنار هم قرار دهیم.
او ادامه داد: بارها اتفاق افتاده رسانه ملی که میلیاردها تومان بودجه در دست دارد برنامههایش آثار ما را بدون اجازه از صاجب آن اثر استفاده میکند، در موسیقی فیلم سریالی هم که اخیراً از شبکه سوم سیما با نام "تنهایی لیلا" در حال پخش است بخشهایی از کار ما با نام "قطرههای باران" بدون اجازه استفاده شده است. در صورتی که عوامل این سریال پیش از ساخت آن از برادر من یعنی سهراب درخواست کار کردند، اما سهراب بنا به دلایلی نپذیرفت. با این وجود آنها باز آثارمان را در سریالشان استفاده کردند و عوض آن در تیتراژ نام دیگری را قرار دادند. نوازنده سازهای سنتور و تار در پایان هم گفت: اگر موسیقی در جریان نباشد، نه خبرنگاری دیگر وجود دارد نه هنرمندی و نه سالنی برای اجرا. مشکل اصلی ما پاسخگو نبودن است. در واقع این پاسخگو نبودن در جامعه ما مسری بوده و فقط مختص حوزه یا صنف خاصی نیست. اگر میتوانستیم به رده بالاترمان جوابگو باشیم، هیچیک از این مشکلات به وجود نمیآمد. کنسرت پرفورمنس "تهمورس و ما" روزهای اول و دوم شهریورماه در تالار وحدت روی صحنه خواهد رفت.
انتهای پیام/