سرویس موسیقی هنرآنلاین: به طور حتم همه تا به امروز حتی برای یک بار هم که شده پشت ترافیک سرسام آور تهران بودهایم، اشتباه نکنید نمیخواهم فرهنگ شهرنشینی آموزش دهم بلکه روی صحبتم با کسانی است که در لابهلای این ترافیک، حجم عظیمی از سی دیها را به شکلهای مختلف به فروش میرسانند. این mp3 یا mp4 ها فقط یک سی دی گلچین ساده نیستند، اینها فرهنگ و هنر کشور ماست که دارد در پشت ترافیکها به فروش میرسد.
در هفتهای که سپری شد با چند تن از تهیهکنندگان و ناشران فعال درباره حال و روز موسیقی صحبت کردیم که در ادامه به بخشی از صحبتهایشان میپردازیم:
با جریمه و مالیات برای کپی، از پیشرفت آن جلوگیری کرد
غلام علمشاهی تهیهکننده و مدیر شرکت "آوای نکیسا" در این باره به هنرآنلاین گفت: در زمینه آگاهسازی مردم و شناساندن فرهنگ استفاده از کپیرایت دولت میتواند نقش زیادی ایفا کند، در یک رسانهای مانند صدا و سیما که همهگیر است و تأثیر بیشتری نسبت به دیگر رسانهها دارد خیلی راحت میشود از این بحران جلوگیری کرد. در حقیقت من مدتهاست به این نتیجه رسیدم که اگر حامی مانند دولت پشت من تهیهکننده نباشد من نمیتوانم راه به جایی ببرم. حتی در قانون مجازات اسلامی کشور هم یک مصوبه برای استفاده بیرویه از نشر آثار غیر مجاز وجود داشته و کپی یک جرم محسوب میشود، دولت میتواند به راحتی از همین طریق پیگری کرده و با جریمه یا گذاشتن مالیات برای کپی، از پیشرفت آن جلوگیری کند.
از تجربه سینماگران استفاده کنیم
نیما جوان مدیر پخش جواننیز در این رابطه میگوید: مردم ما، ملت نجیبی هستند و در موضوع کپیهای تنها مسئله عدم آگاهی آنها نسبت به چرخه تولید در موسیقی است، آنها نمیدانند که چه هزینههای گزافی برای تولید یک اثر پرداخت میشود، من برای توجیه حرفم برای شما یک مثال میزنم: چند سال پیش وقتی در مرکز موسیقی بتهوون مشغول فعالیت بودم آقایی برای خرید به آنجا آمدند و از بنده درخواست یک ام پی تیری شهرام ناظری را کرد، من هم به ایشان گفتم که انجام این کار ممکن نیست اما اگر مایل باشند گلچین آثار ایشان در یک مجموعه هشت هزار تومان میشود، او در کمال تعجب فریاد زد 4 سی دی 8 هزار تومان؟!! این باعث شد تا من برای ایشان چند دقیقه درباره چرخه تولید و مسیر تولید یک اثر توضیح کامل بدهم. شاید باورتان نشود اما در نهایت این آقا تمام کارهای شهرام ناظری که در فروشگاه موجود بود را یکجا خرید! این یک نمونه کوچک از فرد بود، مسئله بعدی عدم همانگی میان هنرمندان است. چندین سال پیش در سینما هم همین مشکل به وجود آمده بود. زمانی که فیلمی روی پرده اکران میشد سی دی های پردهای آن جلوی درب سینما به فروش میرفت در نتیجه جامعه سینمایی مدیریت بحران کرده و دست به دست هم دادند یک آنونس تهیه کردند و همگی یک درخواست داشتند اینکه لطفاً کپی نکنید! این کار خیلی جواب داد و به نظرم بهتر است در موسیقی هم چنین رویهای را در پیش بگیریم.
فرهنگسازی مهمترین مسئله در زمینه کپی کردن است
رامین صدیقی مدیر نشر "هرمس" نیز در گفت و گو با هنرآنلاین اذعان کرد: من بهنوبه خودم در صنف خودم تمام تلاشم را کردم که از کپی یا استفاده غیرمجاز آثار جلوگیری کنم و این همیشه در قراردادهایم با هنرمندان داخلی یا خارجی حقوق مؤلف و صاحب اثر را حفظ کردهام تا گرفتار مشکلات اینچنینی نشوم. متأسفانه این مشکل وجوه مختلفی را در برگرفته و تنها به کپی سیدی ختم نمیشود. برای مثال در سینما آثاری وجود دارند که مستقیماً از یک اثر خارجی دیگر بدون هیچ کموکاست یا تغییری عیناً کپی شدهاند. این در رسانهها هم صدق میکند و بارها دیده شده که در مجله یا روزنامهای یک مطلب بدون ذکر منابع کپی کامل شدهاند. برای همین فرهنگسازی مهمترین مسئله در زمینه کپی کردن است که باید به جامعه آموزش داده شود.
به خاطر فردا از موسیقی حمایت کنیم
بابک چمنآرا مدیر نشر "آوا خورشید" نیز به هنرآنلاین گفت: با این وضعیت تا چند سال دیگر خبری از فروشگاه، استودیو و آلبومی نخواهد بود در نتیجه دیگر خاطرهای هم وجود نخواهد داشت. از کسانی که این مسئله را بهخوبی درک میکنند و جزو آن دسته آدمهایی هستند که فردا را میبینند میخواهم به خاطر همان فردا از موسیقی حمایت کنید.
وقتی تمام صحبت های این دوستان را کنار هم قرار دادم به یک نتیجه مشترک رسیدم آن هم اینکه همه این ناشران درباره حضور دولت و نقش آن اتفاق نظر داشتند. کپی رایت مسئله جدیدی نیست اما کار به جایی رسیده است که مانند هوای تهران از وضعیت معمول عبور کرده و به بحران تبدیل شده است. شاید که هیچ، به طور حتم تا چند سال دیگر نه تنها از شنیدن موسیقی خوب محروم میشویم بلکه به طور کل چیزی به عنوان هنر برای عرضه نخواهیم داشت.
در آخر این گزارش فقط میتوانم به جمله کوتاه مهران مدیری اشاره کنم: جان من کپی نکنید..!
انتهای پیام/