سرویس موسیقی هنرآنلاین: اولین قطعه اجرا اثری از پیتر ایلیچ چایکوفسکی "سرناد برای ارکستر زهی؛ در دو ماژور؛ اپوس ۴۸" نام داشت. در موومان اول و بهخصوص در تمی که ویولن یک مینواخت(و البته سوژه مینیمال قطعه هم از آن تم گرفته شده است) تراژدی وجود داشت که اکستر باید از پس کشفش بر میآمد. بهنظر میرسد آنها از پس این کشف موسیقایی برآمدند. قطعه بالا یکی از شاهکارهای دوره زندگی چایکوفسکی است و به لحاظ پیچیدگی اثر مرز بین ٢ دوره بسیار متفاوت زندگی او را شامل می شود. در پارت دوم برنامه اثری از آروو پرت اجرا شد که "کانتوس در یادبود بنجامین بریتن" نام داشت.این قطعه به یاد آهنگساز بزرگ بنجامین بریتن نوشته شده است. این اثر در مقایسه با بخش اول فضای متفاوتی داشت بعد از این اثری تحت عنوان "سه قطعه در سبک کهن" از هنریک نیکولای گورسکی اجرا شد. گوران درباره این اثر گفته بود: من دوست داشتم با کشف تراژدی که در اثر وجود دارد و خود گورسکی بارها از آن سخن گفته، به معنای تراژدی برسیم و از بحث تکنیک عبور کنیم.
به نظر می رسد آنچه از اثر گورسکی می شد را مخاطب از آن خود کرد و با خود برد. تراژدی در این اثر وجود داشت که به صورت مستقیم با کانسپ اثر در ارتباط بود. در واقع می شد مقدمه کار را شبیه به نطفه ای دانست که ریشههایش در بخشهای مختلف رشد میکنند اما باز هم عمیقا به آن نطفه وابسته هستند. اثر دارای لابیرنتهایی است که آنها باز هم از نقطه صفر شروع میشوند. مرکزیت این نقاط همان نطفه اولیه است. در آخر هم اثری به نام "سر حد" از دیوید هیس آهنگساز شهیر انگلیسی به مرحله اجرا در آمد. گفتنی است این اثر تنها چندبار در دنیا اجرا و ضبط شده است.صدادهی و موسیقی که سراسر وحدت را درنوردیده بود نشان می داد عبور از آرتیکولاسیون و دینامیک و البته عبور از بحثهای تکنیکی گروه و مخاطب را به معنای واقعی تراژدی نزدیک و نزدیک تر کرد. ارکستر فیلارمونیک به معنای واقعی کلمه از پس دراماتیزه کردن آثار مختلفی که برای اجرای دیماه درنظر گرفته بود برآمد. لحظههای مختلف با احساس متفوات و در پارهای موارد متعارض نظیر خشم، غم، اشک، ادی و اضطراب همراه بود. در مورد قطعه سرحد این احساسات درهم آمیختگی بیشتری داشتند. تا آنجا که میشد در فاصله کمی از داشتن حسی نظیر اضطراب، اشک یا شادی جای حس قبلی را بگیرند و مخاطب را با خود همراه کنند.
اجرای دیشب نشان داد تک تک نوازنده های ارکستر فیلارمونیک از لحاظ تکنیکال - مکانیکال زمینه خوبی دارند و البته از شعور خوب موسیقایی و هنری بهرهمند هستند. تکتک نوازندگان ارکستر به درجهای از کشف و شهود و آنالیز و تحلیل رسیده بودند که علاوه بر هماهنگی قابل احترام در اجرای رپرتواری سخت، حس موسیقایی ذرا به نحو زیبایی به مخاطب ارائه دادند. رهبر ارکستر برای رسیدن به حقیقت اثر تمام تلاشش را انجام داد. او علاوه بر پرفورمنس زیبا و چشم نواز لحظه لحظه همراهی با گروه را ادامه داد و تنها برای اجرای یکی از قطعات از نت استفاده کرد.او تمام قطعات با تمام وجود رهبری کرد. در مجموع به نظر می رسد اجرای شب گذشته ارکستر فیلارمونیک توانست در کنار اجراهی دیگری که تا پیش از این از اثر فوق به روی صحنه آمده بود حتی حرفهای جدیدی هم برای گفتن داشت. چیدمان رپرتوار، کانسپتی که دنبال میکرد و اتمسفری که در ذهن و قلب مخاطب ایجاد کرد کاملا با اجراهای قبلی ارکستر فیلارمونیک متفاوت بود. اثر علاوهبر کانسپت، دارای واگویههایی است که شما را به سمت حقیقتش راهنمایی میکند. قطعا کشف این حقیقت برای هر کدام از مخاطبان با دیگران، رهبر ارکستر و مصنف اثر متفاوت است، اما به نظر می رسد این کشف اتفاق افتاده باشد.
انتهای پیام/