سرویس موسیقی هنرآنلاین: صدای نسل جدید گاهی اوقات خیلی زود‌تر از سنین بلوغ شنیده می‌شود. گاهی اوقات نوجوانی با اتکا به استعداد و علاقه کودکانه‌اش به موسیقی مرز و مفهوم زمان را کمی تغییر می‌دهد و وارد دنیای موسیقی می‌شود. امروز روز جهانی کودک است و بهانه‌ای شد برای ما تا با یکی از این پدیده‌های این چنینی موسیقی گفتگو کنیم. نوجوانی که محمد کلهر برای او قطعه‌ای ساخته است. چیزی که امروز در موسیقی ایران آرزوی هر خواننده‌ای از بزرگ و کوچک است. علی جهان نوجوان ١٣ ساله با استعداد و خوش قریحه‌ای است که آرزویش «اجرای کنسرت کودکان برای کودکان» است. برای خود حرف‌ها و ایده‌هایی دارد که خواندن و شنیدن آن‌ها خالی از لطف نیست. گفتگوی ما با این نوجوان خوش صدا پیش روی شماست. چطور شد که وارد دنیای موسیقی و خوانندگی شدید؟ من از چهار و پنج سالگی علاقه زیادی به خوانندگی داشتم و مدام برای دوستان و آشنایان آهنگ‌های خوانندگان را اجرا می‌کردم. در خواندن ترانه‌های صدایم را شبیه حواننده می‌کردم. در واقع اسباب بازی من میکروفن و ترانه بود. در همین زمان الفبای موسیقی را به طور جدی شروع به یادگیری موسیقی به طور تئوری و عملی کردم و با سازهای مختلف آشنا شدم و سعی کردم به صورت حرفه‌ای ملودی را یاد بگیرم. اما برای برگزاری کنسرت و اجرای زنده جایی در میان تعداد زیاد خوانندگان نداشتم. در واقع بازاری هم برای اجرای یک نوجوان وجود نداشت. تا اینکه روزی به خودم فکر کردم کاش این علاقه و عشق من به برگزاری کنسرت و اجرا جدی‌تر شود و بتوانم آن را همه گیر کنم. چون من از زمانی که وارد موسیقی شدم کودکان نوجوانان با استعداد و علاقمندی می‌بینم که صدای بسیار خوبی هم دارند و دوست دارند موسیقی را جدی دنبال کنند اما جایی برای نشان دادن این استعداد آن‌ها وجود ندارد به آن‌ها می‌گویند زمانی که سنتان بالا‌تر رفت می‌توانید حرفه‌ای کار کنید. گویا شما نزد استاد کلهر هم آموزش دیدید و حتی ترانه‌ای را در حضور ایشان خواندید در این مورد توضیح دهید. به واسطه ارتباطی که خوانندگان و هنرمندان موسیقی داشتم با استاد کلهر آشنا شدم و تصمیم گرفتنم کار موسیقی آثارم را به ایشان بسپارم خوشبختانه ایشان با وجود مشغله فراوان، قبول زحمت کردن که ساخت موسیقی قطعه «مادرم» به عهده بگیرند. بعد از بررسی چندین ترانه، این شعر انتخاب شد. دلیل انتخابش این بود که زبان ساده‌ای داشت و به لحاظ احساس به حال و هوای من نزدیک بود. کارو در واقع آموزش نزد استاد کلهر برای من جذابیت‌های زیادی داشت وایشان حس آرامش را در من ایجاد کردند در حین ضبط کار راهنمایی ایشان باعث شد هماهنگی بهتری بین ترانه و ملودی برقرار کنم. و توانستم تجربه خوبی بدست بیاورم به نظر من نقش آهنگساز خوب در روند پیشرفت کار و ایجاد انگیزه بسیار مهم است. این ترانه هم تم کودکانه داشت؟ بله در واقع این ترانه را من به بارانا دختر آقای بنیامین بهادری تقدیم کردم. من تصمیم داشتم یک ترانه به برای مادران بخوانم. وقتی خبر حادثه را شنیدم حسابی بهت زده شدم وچندین ساعت ناخودآگاه سکوت کردم در طول آن مدت به بارانا دختر بنیامین فکر می‌کردم به دلایل شرایط زندگی‌ام با تمام وجودم این جدایی را حس کردم تصمیم گرفتم گلایه‌های بارانا، را برای مادرش نسیم بخوانم. درواقع از زبان یک کودک برای مادرش. تا به حال خودتان اجرای زنده‌ای داشته‌اید؟ بله چندین بار در مناسبت‌های مختلف در حضور مردم اجرا داشته‌ام. برای مثا ل هر سال در ماه رمضان در برنامه جشن رمضان که همراه با شور و شادی همراه بود. من از توسط یکی از فیلمبردارهای صدا و سیما به تهیه کننده برنامه معرفی شدم و چون از پیگیری طرح کنسرت کوکان در جریان بودند و خودشان هم از تهیه کننده برنامه کوکان و نوجوان درسیما بودند خیلی استقبال کردند و فرصتی برای من ایجاد شد و مرا دعوت کردند جهت اجرای زنده آهنگ «مادرم» را که در روز قدس تقدیم به مادران شهدا و مادران شهدا کودکان غزه نمودم. که خوشبختانه با وجود شرایط سنی کمی که داشتم از استقابل خوبی برخوردار شد. به نظر من یک خواننده و یا کسی که با همچین استعدادی دارد و آموزش هم دیده و خودش را اماده کرده باید بخواند باید در هر سنی که هست فرصتی برایش ایجاد شود. یک خواننده باید بخواند. من آرزو داشتم فقط یک نفر صدایم را بشنود اما آن شب میلیون‌ها بیننده صدایم را شنیدند و با تمام احساسی که به آهنگم داشتند اشک می‌ریختند و من خودم را چقدربه آن‌ها نزدیک می‌دیدم. از ایده کنسرت و اجرای زنده موسیقی کودکان برای کودکان بگویید؛ چرا به دنبال تحقق چنین طرحى هستید؟ اول محدودیتی که خودم برای تحقق آروز‌هایم داشتم. و اینکه می‌دیدیم جای موسیقی تخصصی و حرفه‌ای برای این کودکان بسیار خالی است. الان اکثر خانواده‌ها در شهرهای بزرگ به نقش موسیقی آگاه شدند و سعی می‌کنند بچه‌هایشان را در کودکی با موسیقی آشنا کنند اما هیچ فضای رقابتی بین آن‌ها وجود ندارد در صورتی که اگر مثل جشنواره‌های تئا‌تر و فیلم جشنواره تخصصی موسیقی و خوانندگی در میان آن‌ها وجود داشت مثلا در بین مدارس و مناطق و استان و کشور، ما می‌توانستیم کشف استعداد موسیقی داشته باشیم. سایر کشور‌ها هم اعضای ارکس‌تر ملی خود را از میان کودکانی با استعداد انتخاب می‌کنند و سالیان سال به آن‌ها آموزش می‌دهند. متاسفانه در چند سال اخیر که موسیقی پاپ رواج یافته هیچ توجهی به موسیقی کودکان نشده و بچه‌های هم سن و سال من خوراک موسیقایی خوبی ندارند. کارهایی که برای آن‌ها تدارک دیده می‌شود صرفا در حد سرود است و ارضا کننده روحیه کودکان و نوجوانان نیست. کودکان و نوجوانان ما هیچ برنامه هنری سرگرم کننده مخصوص خود ندارند. باید‌‌ همان کنسرتی بروند که خانوادشان می‌رود در حالیکه این کنسرت مناسب آن‌ها طراحی نشده و با نیازه‌ها آنان سازگار نیست.. یا در سینما‌‌ همان فیلم‌هایی را ببینند که برای سنین بالا‌تر انان ساخته شده است. و این مناسب کودک و نوجوان امروز نیست به همین خاطر تصمیم گرفتم در این مسیر گامی بردارم با تمام عشقی که به کارم و بچه‌های ایران دارم می‌خواهم جهانی از عشق و ترانه و موسیقی ایجاد کنم تا کودکانی که به موسیقی علاقه دارند بتوانند استعدادهای خود را شکوفا کنند. در واقع طرح کنسرت کودکان را سه سال قبل مطرح کردم اما در آن زمان به دلیل سن کم نمی‌توانستم طرح را برای مسئولان توجیه کنم. اما به کمک مدیران محترم فرهنگى حتما این طرح را عملی و اجرا خواهم کرد. فکر می‌کنید این کنسرت‌ها چه تحولاتی در سطح موسیقی کشور ایجاد کند؟ این کنسرتی است که هم مخاطب هم عوامل آن خود کودکان و نوجوانان هستند. در حقیقت توسط خود کودک برای کودکان انجام پذیرد شک ندارم برگزاری این کنسرت باعث ارتقای موسیقی در ذهن کودکان می‌شود و سطح سلیقه آن‌ها را در موسیقی بالا می‌برد. هدفم این است در این کنسرت از ترانه و موسیقی سالم و منطبق با سیلقه بچه‌ها استفاده شود. حتی و در کنار سازهای جهانی از سازهای اصیل ایرانی مثل تار و سه تار بهره گرفته شود و انقدر در خودم این توانایی را می‌بینم وهمچنین عشق و شادی در کودکان نوجوانان ایرانی آنقدر زیاد است که چنین بستری را برای پذیرش این کنسرت ویژه مناسب می‌بینم شروع این حرکت فرهنگی مهم است ادامه این کار توسط کودکان البته با حمایت‌های وزارت فرهنگ و ارشاد دولت تدبیر و امید انجام بگیرد. می‌توان از آهنگسازان ونوازندگان حرفه‌ای که تلفیقی از کودکان و نوجوانان آموزش دیده باشند با مدیریت فردی که دلسوز کودک و نوجوانان باشند یک تیم خوب مخصوص کنسرت را تشکیل داد. در حال حاضر طرحتان در چه مرحله‌ای است؟ متاسفانه من در روند اجرای طرح تنها بودم در واقع تنها نوجوانی که این طرح را دنبال می‌کرد. در ابتدای سال جدید ۹۳ این طرح را با وزارت ارشاد مطرح نمودم که جلساتی برگزار شد و قرار بر این بود که اولین اجرایم در ابتدای تابستان انجام گیرد ولی به دلایلی هنوز تحقق پیدا نکرده است. این به تعویق افتادن در روحیه من تاثیر بدى گذاشت چون دلم مى خواست همه کودکان و نوجوانان یک جا جمع شویم و هنر و صدای خودمان را با‌‌ همان طنین موسیقی شاد دسته جمعی سر دهیم؛ حالا بعد از به تعویق افتادن طرح با کمک یکی از استادانم کلاس آواز را سریعا شروع کردم شب‌ها ترانه سرایی می‌کردم اما اخیرا دوباره به طور جدی به دنبال اجرا کردن طرح کنسرت کودکان برای کودکان هستم.

شراره عبدالحسین‌زاده

انتهای پیام/