فروغ بهمن پور، پژوهشگر و روزنامه نگار در گفت‌وگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین گفت: هم اکنون دو اثر در دست انتشار دارم اما به دلیل وضعیت نامناسب پژوهش نمی توانم آثار خود را روانه بازار موسیقی کنم.

این پژوهشگر در ادامه افزود: متاسفانه پژوهشگران دچار فقر و بی بضاعتی شده‌اند زیرا نه بودجه به آنها تعلق می گیرد و نه منبع درآمدی دارند، همچنین نه تنها جایی برای نشر آثار پژوهشگران وجود ندارد بلکه آثار صوتی و تصویری پژوهشی نیز مورد توجه مخاطبان قرار نمی گیرد.

وی تاکید کرد: تاریخ موسیقی تنها به وسیله پژوهشگران ثبت می شود و این تاریخ از طریق سال‌ها تلاش و رفت و آمد پژوهشگران به مناطق محروم ماندگار می‌شود اما مهم پترین دغدغه ما این است که هیچ نهادی از کارهای پژوهشی حمایت نمی‌کند زیرا اصلا دغدغه فرهنگی نداریم. همچنین هیچ ناشر و تهیه کننده‌ای وجود ندارد که سرمایه گذاری کارهای پژوهشی را به عهده بگیرد زیرا آنها هم در نهایت دچار ضرر و زیان می شوند.

بهمن پور در ادامه خاطرنشان کرد: به طور مثال مانند استاد حسن کسایی در طول تاریخ دیگر تکرار نمی شود و ایشان در زمانیکه در قید حیات بودند یک مجموعه از آثار خودشان جمع آوری و یک فیلم مستند از لحظه به لحظه زندگی خود تهیه کردند اما هنوز هم بعد از گذشت این همه سال کسی پیدا نشده است که بر روی این مجموعه بی نظیر سرمایه گذاری کند. همه هنرمندان آثار خود را در گنجه های شخصی خود برای فرزندان خود به ارث بگذارند اما باید بدانیم که این آثار فاخر سرمایه های فرهنگی ما است و باید در دسترس عموم قرار گیرد.

وی گفت: در طول تاریخ موسیقی، فقط یک بار حضور استاد جلیل شهناز را می توانیم تجربه کنیم و این وظیفه ما است که مستندهایی از زندگی این پیشکسوتان تهیه کنیم تا آیندگان نیز از وجود این عزیزان بهره مند شوند زیرا دیگر مانند آنها را نخواهیم داشت.

بهمن پور ادامه داد: من سالها پیش مجموعه عکسی پیدا کردم که شامل عکس هایی از رهبری جواد معروفی، داوود پیرنیا، علی تجویدی و ... بود اما کسی حاضر نشد سرمایه گذاری کند تا من آنها را به معرض نمایش بگذارم در حالیکه بسیاری از افراد هستند که این عکس ها را با قیمت زیادی می فروشند و چون کسی بر کارهای آنها نظارت نمی کند این راه به یک راه منبع درآمد برای افراد سودجو تبدیل شده است.

این پژوهشگر در ادامه گفت: همچنین هنرمندان حوزه موسیقی نیز فقط به فعالیت های هنری مشغول هستند و اصلا به ثبت و ماندگاری آثار خو توجه نمی کنند به طور مثال پرویز یاحقی با اینکه خیلی منظم و دقیق بود اما از زندگی شخصی این هنرمند فقط چند تا عکس باقی مانده است و این موضوع در طول زمان منجر به فراموشی این هنرمندان می شود.به نظر من این موضوع باعث می شود هنرمندان بعد از مرگ فراموش شوند.

فروغ بهمن پور در پایان گفت: از دیگر مشکلات حوزه پژوهش این است که پژوهشگران بدون آموزش درست وارد این حوزه می‌شوند، وظیفه نهادها این است که در ابتدا به علاقه مندان آموزش دهند و سپس به آنها اجازه پژوهشگری داده شود اما در چند سال اخیر افراد بدون تجربه به کار پژوهشگری می پردازند و این موضوع سبب شده است که پژوهش موسیقی دچار هرج و مرج شود و از یکپارچگی دور شود.

پایان پیام/46