به گزارش هنرآنلاین، در این نشست که با حضور جمعی از صاحبنظران حوزه کودک و نوجوان کشور همراه بود، دکتر شهرام زرگر با موضوع نمایشنامهخوانی کودک و نوجوان و حسین موذن، مدیر آفرینشهای هنری و تئاتر کانون با موضوع نمایشنامهنویسی رضوی ایراد سخنرانی داشتند.
دکتر زرگر ضمن سخنان خود برگزاری دومین جشنواره نمایشنامهخوانی رضوی را اتفاق مهمی در عرصه نمایشنامهخوانی کودک و نوجوان برشمرد و گفت: به عقیده من جشنوارهها همچون ذرهبین هستند و در حقیقت توجه افراد دیگر را به حوزه مدنظر خود معطوف میکند و سبب میشود که این حوزه به چشم آمده و مطرح شود.
وی خاطرنشان کرد: با توجه به خصوصیات خاص مشهد و حضور یکی از قدیمیترین پایگاههای تئاتری کشور در مشهد برگزاری جشنواره نمایشنامهخوانی بسیار راهگشاست. خوشبختانه با برنامههای آموزشیای که امروزه هست نمایشنامهخوانی کودک دارد شکل اصلی خود را پیدا میکند. لازم است که دیگر نهادهای استان هم از این تجربیات استفاده کنند و زمینه بازتولید این آثار را پدید بیاورند.
این عضو هیات علمی دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر با پرداخت به نوپایی پدیده نمایشنامهخوانی در ایران تصریح کرد: این پدیده در جهان نیز 30 تا 40 سال به شکل امروزی حضور دارد اما به دلایل مخالف در ایران جای خود را باز کرده است شاید خوانش نمایشنامه جای خالی خیلی از اجراها را میگیرد.
وی ادامه داد: مشکلات سخت افزاری و عدم بضاعت گروههای تئاتری در بهصحنه بردن یک نمایش باعث شده که این شکل کم هزینه در شور ما استقبال خوبی داشته باشد.
زرگر در بخش دیگری از سخنان خود گفت: رونق نمایشنامهخوانی سبب شده که برخی از هنرمندان از جنبههای تربیتی و توانبخشی هم به آن نگاه کنند. چنین دیدی از نمایشنامهخوانی ابزاری ساخته است برای کشف استعدادهای کودکان و نوجوانان و بخشیدن اعتماد بهنفس به آنها.
این پژوهشگر حوزه تئاتر افزود: در ابتدا خیلیها که با حوزه کودک آشنا بودند به سمت نمایشنامهخوانی گرایش پیدا کردند اما آنچنان که باید با این ابزار آشنا نبودند بنابراین نمایشنامهخوانی در خیلی از موارد با این خطر روبرو بوده که پهلو بزند به دورخوانی کتاب که در کشور ما سابقه بیشتری دارد.
وی خوانش نمایشنامه را مشروط به سازوکار دیگری دانشت و تاکید کرد: تحلیل یکی از اصلیترین این سازوکارهاست به نحوی که در نمایشنامهخوانی هر نقش باید تحلیل شود، ریتم پاسخگویی باید تحلیل شود و ...
زرگر در ادامه به خاستگاه امروزی نمایشنامه خوانی در بین کودکان و نوجوانان اشاره کرد و گفت: فضا و زمانی را که قصه در قدیم پر میشد امروزه با بازیهای یارانهای مختلفی پر میشود، طبیعی است که قصه به عنوان یک عنصر شفاهی کمی جذابیت خود را از دست بدهد، برای همین شکلهای دیگری که بتواند کودکان و نوجوانان را به صورت تعاملی درگیر بکند میتواند جذابیت داشته باشد از جمله نمایشنامهخوانی که مشارکت کودکان را تا حد بالایی افزایش داده است.
گفتنی است در این نشست که با حضور دکتر محمدحسین ناصربخت، دکتر شهرام زرگر و دکتر علیرضا باوندیان به عنوان اعضای هئیتداوران بخش مقاله دومین جشنواره نمایشنامهخوانی رضوی برگزار میشد، مقالههای "ادبیات نمایشی-دینی کودکان و نوجوانان" نوشته زکیه رشید آبادی، "نمایشنامهخوانی کودک و نوجوان" نوشته الیسا مهدیزاده لطفآبادی و "ادبیات نمایشی-دینی کودکان و نوجوانان" نوشته علیاکبر حلیمی نیز ارائه شدند.
انتهای پیام/