سرویس تجسمی هنرآنلاین: نمایشگاه آثار 26 زن عکاس روز جمعه ۳۰ مهرماه در گالری شیرین آغاز به کار کرد. در این نمایشگاه که توسط امیرحسین حشمتی گردآوری شده آثاری از سه نسل عکاسان به نمایش درآمده است. برخلاف بسیاری از نمایشگاه‌های گروهی، در این نمایشگاه موضوع مشخصی برای هنرمندان درنظر گرفته نشده است و هر هنرمند بنا بر سلیقه و علایق خود آثاری را ارائه کرده است. همین موضوع باعث شده مخاطب با مجموعه‌ای متنوع از عکس‌ها مواجه باشد و آثاری در ژانرهای مختلف فاین‌آرت، مستند اجتماعی، استیج فوتوگرافی و عکاسی تئاتر را در کنار هم ببیند. این نمایشگاه در روز افتتاحیه خود میزبان هنرمندانی از مدیا های مختلف بود که حضور سینمایی‌ها با حضور افسانه بایگان، آتیلا پسیانی، ترانه علیدوستی، صابر ابر و علی قربانزاده بیش از همه به چشم می‌آمد.

از مناطق کردنشین ایران هنگامه گلستان تا مجموعه "بی وطن" گوهر دشتی

نمایشگاه گالری شیرین را می‌توان مجموعه چند نمایشگاه انفرادی دانست. هر کدام از هنرمندان این نمایشگاه بر روی دیوار سه متری که در اختیار آنها قرار گرفته است با نصب استیتمنت مستقل، به نمایش تعداد دلخواه از آثار مجموعه خود پرداخته است. بر روی دیوارهای مختلف گالری کارهای کوچک و بزرگ، سیاه و سفید و رنگی، قاب شده و بدون قاب، دیده می‌شود و مجموعه آثار هر هنرمند نیز از 2 تا 30 قطعه عکس را شامل می‌شود.

با ورود به گالری اولین مجموعه‌ای که به چشم می‌آید عکس‌های سیاه و سفید هنگامه گلستان از مناطق کردنشین ایران است. این عکس‌ها که قدیمی‌ترین آثار این نمایشگاه هستند زندگی روزمره مردم مهاباد، سخنرانی‌ها، عبادت و... را در بهار 58 به نمایش گذاشته‌اند. کمی آن سوتر مجموعه‌ای از غوغا بیات به نمایش درآمده که در سال 94 تهیه شده است. این مجموعه بدون حضور انسان و تنها با استفاده از نشانه‌ها و متعلقات او به نمایش روابط انسانی پرداخته است. لباسی که از چوب رختی آویزان است یا گوشی تلفن که روی مبل رها شده، نمایانگر انسانی است که لحظاتی قبل از ثبت تصویر در حال استفاده از آنها بوده است.

گوهر دشتی هم دو عکس بزرگ از مجموعه "بی وطن" را به نمایش گذاشته که متعلق به سال 94 هستند. فضایی بکر و وسیع در جنوب ایران دربرگیرنده آدم‌هایی کوچک و آسیب‌پذیر است که سوگوار شتری مرده یا پیکره‌ای پنهان زیر پارچه هستند. تنوع آثار نمایشگاه بیننده را به مجموعه عکس‌های تئاتر آزیتا سمناک می‌رساند که شخصیت‌های یک نمایش را در فضای تاریک زمینه به تصویر کشیده است. آبنوس البرزی در مجموعه‌ای متفاوت به نمایش کارت پستال‌هایی پرداخته که روی آنها عکس‌های پرسنلی مادرش از زمان نوجوانی تا میانسالی چاپ شده و در آخرین کارت پستال عکس او با گلبرگ‌های سفید پوشیده شده است.

نگاه عکاسان چندان از هم منفک نیست

امیرحسین حشمتی، عکاس و گردآورنده آثار این نمایشگاه در مورد نحوه شکل‌گیری این مجموعه گفت: مهرماه سال گذشته ایده برپایی نمایشگاه گروهی برای عکاسان پیشکسوت را با خانم شیرین پرتوی مطرح کردم و پذیرفته شد. پس از آن با استادم یحیی دهقان‌پور مشورت کردم و متوجه شدم انتخاب تعدادی عکاس به عنوان پیشکسوت کار سختی است. برای اینکه بتوانم نمایشگاهی محدود و خاص که قابل مدیریت باشد برگزار کنم، تصمیم گرفتم آثار زنان عکاس را به نمایش بگذارم و با توجه به اینکه این اتفاق قبلا سابقه نداشته است لیست 31 نفره از عکاسانی که به آثار آنها علاقه داشتم تهیه کردم که در نهایت این لیست به 26 نفر رسید. نمی‌خواستم از هنرمندان جدا باشم و با فراخوان دادن کارها را جمع کنم، بنابراین سعی کردم در ژانرهای مختلف عکاسی بر اساس شناخت قبلی که داشتم از هنرمندان دعوت کنم و آثار عکاسان را با همدلی آنها انتخاب کردم.

حشمتی ادامه داد: طوری کارها را انتخاب کردم که با وجود تفاوت‌های زیاد، نگاه عکاسانه چندان از هم منفک نیست. از طرفی دوست‌داشتم تا جای ممکن وجوه متفاوت عکاسی دیده شود. آثاری از سه نسل عکاسان انتخاب کردم و توانستم مجموعه‌ای درست کنم که حس خوبی برای هر بیننده‌ای ایجاد کند. در این نمایشگاه عکاسان مطرح در کنار کسانی که فقط یک نمایشگاه داشتند ولی کارشان خیلی خوب است قرار گرفته‌اند. این روند یک سال طول کشید و سرانجام این نمایشگاه توسط الناز کاظمی چیدمان شد.

"26 عکاس زن" به روایت هنرمندان

کیمیا رهگذار یکی از هنرمندان حاضر در این نمایشگاه است که تعدادی از آثار مجموعه‌ای را که در سال 2010 کار کرده، به نمایش گذاشته است. او در مورد نمایشگاه "26 عکاس زن" می‌گوید: اینکه عنوان نمایشگاه عکاسان زن است باعث شده بینندگان وجه اشتراک آثار را زن بودن هنرمندان بدانند و ناخودآگاه کارها را با هم مقایسه می‌کردند. اما به نظر من کارها قابل مقایسه نیست، ممکن است در کاری تکنیک خیلی بالا باشد و در کار دیگر موضوع خیلی مهمی با یک تکنیک معمولی نشان داده شود.

رهگذار ادامه داد: به نظر من زن بودن این عکاسان نکته برجسته‌ای نیست که روی آن تاکید شود، اما این تاکید دیدگاه مخاطب را به این سمت برده که زن بودن عکاس باید در کارش بارز باشد. در حالی که خود من حرفی که در کارهایم می‌زنم مختص زنان نیست و اگر مرد بودم هم همین حرفها را داشتم. احساس می‌کنم زن بودن عکاسان اگر در عنوان نمایشگاه مطرح نمی‌شد و آدمها خودشان می‌آمدند و متوجه می‌شدند همه عکاسان زن هستند برایشان جالب‌تر بود. با وجود این خوشحالم که در میان این 26 نفر هستم. عده‌ای از من بزرگتر هستند و حقی بر گردن کار عکاسی من دارند و عده‌ای جوانتر هستند که برایم جالب است کارهایشان را ببینم و آشنا شوم.

مریم رحمانیان یکی دیگر از هنرمندان این مجموعه در مورد آثار خود گفت: این پروژه را 4 سال پیش شروع کردم و بیش از 2 سال طول کشید تا به اینجا رسید. برای این نمایشگاه چند مجموعه عکس به آقای حشمتی نشان دادم و این مجموعه انتخاب شد.

او در مورد نمایش آثاری در ژانرهای متفاوت گفت: وقتی کارها به این شکل نمایش داده می‌شود هر عکاس را با آن پس زمینه خود نشان می‌دهد. مثلا کار من مستند اجتماعی است و در میان کارهای هنری قرار گرفته است. انگار که گزیده‌ای از دیدگاه و سابقه کاری هر عکاس در ابعاد کوچک به نمایش درآمده است. برایم جالب است کنار آدم‌هایی که مثل هم نیستند قرار گرفتم. بار اول است چنین اتفاقی افتاده و مجموعه خیلی خوبی تشکیل شده است.

باران جعفری از عکاسان جوانی است که مجموعه خود را برای شرکت در این نمایشگاه آماده کرده است. او در مورد آثار خود گفت: وقتی آقای حشمتی بر اساس کارهایی که از من دیده بود برای شرکت در نمایشگاه به من پیشنهاد داد ایده‌ای را که در مورد رهایی و جسارت در ذهنم بود عملی کردم و بدون اینکه فکر کنم این مجموعه قرار است میان کارهای دیگر به نمایش دربیاید سعی کردم کار خوبی انجام دهم.

جعفری ادامه داد: کارهای خیلی خوبی در این نمایشگاه وجود دارد اما به نظر من خیلی از کارهای این نمایشگاه حسی و شخصی هستند در حالی که اثر هنری نباید کسی همراهش باشد و قصه شخصی آن آدم باشد. باید بدون حضور هنرمند معنا و تفکر را در یک اثر دریافت کنیم. اثری که بیانگر خودش باشد در نمایشگاه گروهی یا انفرادی می‌تواند حرف خودش را بزند و دیده شود.

کتاب "26 عکاس"

رونمایی از کتاب "26 عکاس" هم یکی دیگر از اتفاقات این نمایشگاه است. در این کتاب به هر هنرمند دو صفحه اختصاص داده شده تا در یک صفحه اثری از او چاپ شود و در صفحه مقابل، هنرمندان به سه سوال در مورد اینکه چه سالی شروع به عکاسی کردید، چرا عکاسی را انتخاب کردید و یک عکس ماندگار باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؛ پاسخ دهند تا معرفی جامعی از آنها و دیدگاه‌هایشان ارائه شود. کتاب نمایشگاه توسط انتشارات صور به مدیریت نغمه قاسملو با ترجمه انگلیسی گلبرگ برزین منتشر شده است.

در این نمایشگاه که تا 12 آبان ماه ادامه خواهد داشت عکس‌هایی از رعنا جوادی، هنگامه گلستان، غوغا بیات، نغمه قاسملو، مهروا آروین، مهشید نوشیروانی به‌عنوان عکاسان نسل اول؛ شادی قدیریان، کتایون کرمی، کیمیا رهگذار، آزیتا سمناک، نازلی عباسپور به‌ عنوان عکاسان نسل دوم و از آبنوس البرزی، مریم تخت‌کشیان، باران جعفری، سمیه جعفری، زهرا خرمی، گوهر دشتی، مریم رحمانیان، هلیا رضایی، کمند رضوی، مریم سعید‌پور، نسیم گلی، یلدا معیری، تهمینه منزوی، حنا میرجانیان و همیلا وکیلی به‌عنوان عکاسان نسل سوم به نمایش درآمده است.

مریم درویش

گزارش تصویری مرتبط