سرویس تجسمی هنرآنلاین: نمایشگاه آثار ناصر اویسی که روز گذشته در آرت سنتر افتتاح شد دنبالهای بر فعالیتهای گذشته این نقاش و هنرمند ایرانی در عرصه نقاشی است. او در آثار این نمایشگاه هم به سراغ زنان زیباروی برگرفته از خورشید خانم ایرانی و اسبهای نیرومند و در حال حرکت، با رنگهایی درخشان و تند رفته است. اویسی در این آثار در همان ابتدا مخاطب را با خود به یک سفر اسطورهای با زیباییشناسی خاص خود دعوت میکند؛ سفری که در آن اسطورهها و شمایلهای برگرفته از هنر ایرانی دیگر نه رنگ و نمادی از دوران کهن که در آن به وجود آمدهاند دارند و نه بلافصل از آن دوران و زمان زندگی میکنند. تصاویر در این نقاشیها از جلال و شکوهی درخور شاهزادگان برخوردار است. او این فضا را با رنگها به وجود میآورد. نورهای طلایی در متن رنگهای سبز و ارغوانی و ترکیب اینها با یکدیگر فضایی رویاگونه میسازد که انگار آرمانشهری ایرانی را در پس خود دارد.
او با نگاهی ژرف و با ثبت دوباره موتیفهای مورد نظرش با حساسیتی هنرمندانه زیباییهای جامانده و رسوب کرده در بطن هنر ایرانی را در جلوههایی نو، در معرض دید مخاطبان قرار داده است. او به واقع با رفتوآمد میان مرزهای سنت و مدرنیته این محل تلاقی را آن چنان به هم نزدیک کرده است که به راحتی میتوان نادیدههای هنر ایران را در قالب هنر معاصر و در وجهی کاملاً غربی به خوبی مشاهده کرد. این آثار که بیشتر به تصویرگری نقب میزنند تا نقاشی از جهاتی به نگارگری ایرانی گره خورده است. به گونهای که فاصله گرفتن او از تکیه بر نقاشی و ردپای تصویرگری در آثارش پیوند درونی او را با نگارگری ملی و سنتی ما بیشتر نمایان میسازد. نکته مهم در آثار اویسی یگانگی مفهوم و تکنیک است. به گونهای که تصویرسازیهای او که همگی از یک زیباییشناسی ایرانی و شرقی نشات میگیرند، در بستر تکنیکهای مدرن این هنرمند شکل و شمایلی جدید و البته متناسب به خود گرفته و در بستر یکدیگر تنیده شده و از یکدیگر قابل تفکیک نیستند. از طرفی او هنر کلام محور ایرانی را هم در آثارش به شیوه خودش میگنجاند. بدون آنکه مخاطب متوجه این رویکرد کلاممحور باشد. در این آثار خط و تا حدودی خوشنویسی در بافت آثار شکلی حاشیهای دارند، اما به عنوان حاشیهای قدرتمند تأثیر خود را در شکلگیری تصویر ایرانی آثار برملا میکنند و مخاطب در این آثار بدون آنکه خود متوجه این تأثیر باشد به نوعی به صورت ناخودآگاه در رمزگشایی از آثار این خطوط را به عنوان نمادی ملی در بسط مفهوم مورد نظر هنرمند پذیرفته و در تحلیل و درک اثر آن را دخیل میکند.
این رویکرد اویسی شاید موجب گسترش و توسعه موتیفهای هنر ملی و انتقال آن به سطوح وسیع بوم نقاشی باشد. او با استفاده از متریال و ابزارهای متفاوت که همگی در سیطره هنر مدرن دستهبندی میشوند و از طرفی استفاده از رنگهای صنعتی و شیمیایی و از سویی با استفاده از شیوههای طراحی و پردازش ضربات قلم به شیوه نقاشان مدرن، از شرایط موجود به نفع خلق آثارش استفاده کرده و به نظر این استفاده مهمترین تفاوت او با آثار پیشینیان و یا معاصران در ترکیب نمادهای ملی و استفاده از نگارگری در زبانی معاصر است. کتاب مصور مجموعه آثار اویسی که در این نمایشگاه رونمایی شد در حقیقت سیر حرکت این هنرمند در عرصه تصویرسازی و نقاشی را مرور میکند و آنچه بر دیوارهای گالریها و موزهها نصب شده را در فرم و قالبی کوچکتر به مخاطب عرضه میکند.
اویسى از دهه پنجاه میلادى نمایشگاههای دونفره با سالوادور دالی، پابلو پیکاسو، دابفت، فلیکس و شاگال داشته است. آثار هنری او در اکثر موزههای هنری مهم دنیا از جمله نیویورک، پاریس، لندن، رم، مادرید، برلین، زوریخ و .... نگهداری میشود. نمایشگاه نقاشیهای ناصر اویسی تا 26 مهرماه در گالری آرت سنتر واقع در فرمانیه، بلوار اندرزگو، انتهای خیابان سلیمی شمالی، شماره 147، باغ انجمن خوشنویسان برپاست.