سرویس تجسمی هنرآنلاین: گالریهای تهران این هفته شاهد بیش از 22 افتتاحیه بودند و در میان این رویدادهای هنری نمایش آثاری از بزرگان هنر معاصر ایران در سبکها و مدیاهای گوناگون چشمگیر بود. هنرمندان جوان نیز همچون باقی روزهای سال در این افتتاحیهها سهم بزرگی از گالریهای شهر را به خود اختصاص داده بودند تا آثار نقاشی، طراحی، عکس و حجم خود را به نمایش بگذارند. از میان این نمایشگاهها، رویدادهای پنج گالری گلستان، اعتماد، والی، شیرین و گالری اُ را برای گزارش این هفته گالریگردی انتخاب کردهایم.
روایت واقعیت زندگی و مرگ در جهان تصاویر مجازی
فتو کلاژهای مهدی منصوری روایتگر حیات و مرگ آدمی است. او با ایجاد کنتراست میان رنگ پس زمینه هر اثر و سوژههای عکاسی شده که میان سفیدی غلو شدهای نمایاناند به نوعی به روایت واقعیت از دریچه خیال نقب میزند. خیالی که در پس خود بازنمای روزمرگی زندگی و حیات انسانی در شکلی انتزاعی است.
فتوکلاژهای منصوری روند تکامل فکری انسان معاصر را همچون فیلمی تدوین شده و در یک فضای مونتاژگونه اثر به اثر روایت میکند و مخاطب را که در حقیقت همان سوژه اثر است، ناگهان میان جهان ناشناختهای در برابر هجوم سوالها رها میکند. سوالاتی درباره محیط زندگی که در آن زیست میکند.
در این مجموعه که وام گرفته از اپرای "مادام باترفلای" اثر پوچینی آهنگساز مشهور ایتالیایی است، چیدمانی بر اساس تکنیک انعکاس شکل گرفته است. در این تکنیک یک واقعیت عکاسی شده در تلفیق با جهان و تصاویری مجازی که از دل اینترنت و فضای مجازی بیرون آمدهاند، شکلی خیالی به خود گرفته تا تصویر تلخ مرگ و شیرینی تولد و ناآگاهی میان این دو نقطه را قابل فهم کند.
منصوری در آثار خود از قابهای کلاسیک طلایی استفاده کرده که یادآور آثار هنرمندانی همچون فرانسیس بیکن نقاش معروف قرن بیستم است و در پس آن فضای کلاسیکی که به مخاطب القا میشود علیرغم این که شکل و شمایلی دکوراتیو به خود گرفته در بسط مفهوم و کانسپت کلی آثار دخیل بوده است. این مساله البته در انتخاب رنگهای شارپ و ابعاد هر اثر نیز به خوبی قابل تشخیص است.
وادادگی انسان در برابر قدرت طبیعت در گالری والی
نقاشیهای جبار نظری زنوز نشانگر مقاومتاند. او با ایجاد بافتهای برجسته در بازنمایی سنگها و صخرهها در فضایی کاملا رئالیستی سعی در مجزا کردن صخرهها از کفشهایی دارد که در آثار مختلف تکرار شدهاند.
در هر اثر صخرهها و سنگها استوارند و کفشها که خود نیز میتوانند در ترکیب با صخره مفهوم مشترکی در ذهن مخاطب ایجاد کنند به نوعی از اضمحلال انسان و وادادگیاش در برابر قدرت طبیعت حکایت میکند به گونهای که شرایط و مفهوم زندگی بر اثر این مغلوب شدگی تغییر کرده باشد.
چینش و انتخاب رنگ کفشها و شکل ظاهری آنها در قامت نشانهها میتواند بیانگر نگرش انسان به خود و شناخت جایگاهش در جهان هستی باشد به گونهای که هر کدام از این کفشها نماینده طرز فکری باشند که تصویر ظاهری آنها در بسط معنای وجودیشان نیز تاثیر دارد.
هجوم اسطورهوار جنبههای برتر مردانه به زنان تهران 1395
هجوم و لشگرکشی مردان در شکل و شمایل اسطورهای به زندگی بیحفاظ زنان در آثار علی زعیم نشان از کشف و شهود تازه هنرمند در قلمرو اساطیر و پناه بردن به کهن الگوها میدهد. کهن الگوهایی که جنبههای برتر زندگی مردانه را تفسیر و قدرتطلبی آنها در برابر زنان را در ساختاری تکامل یافته و تثبیت شده یادآوری میکنند.
زعیم با استفاده از خطوط پررنگ و مورب در کنار عناصر دکوراتیوی که شبیه گچکاری هستند سیالیتی متناسب با فضای کارهایش ایجاد کرده که به حضور و استمرار این مفهوم در طول زمان اشاره دارد.
هنرمند با نقش بستن پرترههای زنانه با شمایل مجسمههای گچی و حضور لشگرهای مبارز اساطیری که همواره در یک حالت هجوم هستند، بر روی نقشه تهران که در هر اثر بخشی از آن در گوشهای هویدا شده، به نوعی مفاهیم اساطیری را در جهان امروزی وارد کرده و از پس آن اسطورههای معاصر ما را در معنایی کاملا مجزا از اسطورههای پیشین به تصویر کشیده است.
هنرمند اگر چه با رعایت اصول و قواعد منطقی و هندسی فضایی را ایجاد کرده که احساس ترحم و نگرانی را در مخاطب به اوج میرساند اما این هندسه در همین رنگهای یک دست با ایجاد یک منطق مفهومی در چیدمان تصاویر بر روی بوم نقاشی، مخاطب را با عدم قضاوت مواجه کرده و تنها انعکاسدهنده تجربیات زیستن در تهران معاصر است.
ظهور اوهام از پس نگاتیوهای قرمز رنگ
نمایشگاه انقال به سرخ به نوعی نادیدنیها را از پس نگاتیو های قرمز رنگ دیدنی میکند. عکسهای سینا برومندی انگار اوهام را ظاهر میکنند و در پس این اوهام ظاهر شده به ندرت معنا و مفهومی گنجانده شده است.
ترس از این تصاویر و اوهام مغشوش و نامفهوم به دلیل خطوط برجستهای که در هر اثر به جا گذاشتهاند زبان مشترک آثار برومندی است.
حتی در عکسهایی که بک گراند قرمز ندارند و از قالب نگاتیو خارج شدهاند هم با اشیاء و حجمهایی مواجه هستیم که در عین آشنا بودن به شدت آشنازدایی شده است و در یک ساختار جدید معنا و مفهوم گذشته خود را از دست داده است.
تصاویر این هنرمند به نوعی در یک بیزمانی و بیمکانی به سر میبرند. بی زمانی و بی مکانی که فهم اثر را پیچیدهتر و در مقیاسی به عمق نامکشوفی آنها افزوده است.
قدم برداشتن برای صلح در گالری شیرین
تصاویر ثبت شده توسط رضا عابدینی که در گالری شیرین یک به نمایش در آمده، شکلی ایده آلیستی و آرمانگرایانه در بستر واقعیت از خود بروز میدهند. در حقیقت او چیدمان دقیقی میان اشیاء، آدمها و پیرامونشان صورت داده است و در عین حال رنگهای گرم داخل هر عکس در ایجاد ابهت و استحکام اندام سوژهها تعادلی حسی ایجاد کرده که در وهله اول ذهن را از مفهوم زیرلایه هر تصویر دور میکند.
علیرغم شعف و شادمانی که در هر تصویر و به خصوص در میان پرترههای کودکان وجود دارد در بکگراند هر عکس داستانی به ذهن متبادر میشود که خوفناک و دلهرهآور است.
این دلهره ناشی از داستانی است که هر عکس به صورت مجزا و در دل خود، از طریق فیگورها و پرترهها به عنوان ویترین هر قصه روایت میکند.
اما نمایشگاهی که در گالری شیرین دو با موضوع صلح برپاست نگاه امیر علی ایزدی به مقوله صلح از دریچه مدیای حجم است. در آثار او کلیشهای گاها برجسته تحت عنوان صلح در ابعاد مختلف و با تکنیکهای مختلف، تصویری متفاوت از مفهوم صلح را در خود جای داده است.
او در حقیقت با ارائه این مفهوم در زمینههای مختلف که هر کدام به نظر نمادی از یک رویداد هستند سعی در تعمیم این مفهوم به وجوه مختلف زندگی اجتماعی در بعد جهانی داشته است.
علیرضا بخشی استوار