به گزارش هنرآنلاین ؛ مهین عظیما بانوی نقاشی پشت شیشه کشور که این روزها در بستر بیماری است به زودی مجموعه آثارش را منتشر میکند.
او درباره فعالیتهای این روزهایش به ایسنا گفت: این اواخر، کوچک کار میکنم؛ زیرا دیگر نمیتوانم نقاشی بزرگ بکشم. دست راستم اصلا کار نمیکند و حتی دیگر نمیتوانم بنویسم.
این هنرمند پیشکسوت معتقد است: نقاشی باید در زمان خودش و بهشکل تازه ارائه شود. نقاش باید نقاش زمانه خودش باشد و فقط ایده و گوشهای از سبکهای قدیمی را بگیرد.
عظیما دوازدهمین زن دانشجوی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و لیسانس نقاشی دارد. او همچنین تاکنون نمایشگاههای مختلف انفرادی و گروهی در ایران و کشورهایی مانند بلژیک، فرانسه، یوگسلاوی و ترکیه برپا کرده و در سال ۱۳۸۲ موفق به دریافت نشان درجه یک هنری و دکتری از شورای ارزشیابی هنرهای سنتی شده است.
او که با عشق از آثارش حرف میزند گفت: نقاشی پشت شیشه کار مشکل است، زیرا باید برعکس چیزی را که میخواهید و میبینید، رسم کنید و هر هنرمند نقاشی نمیتواند این کار را انجام دهد.
عظیما خاطراتی از اولین نشانههای علاقهاش به نقاشی را به یاد میآورد: شوهرم در آبادان ماموریت داشت و ما برای زندگی به آنجا رفته بودیم. سیل آمد. من در بازدیدم از خانههای سیلزده و خرابشده، با نقاشیهای عبدالجلیل - نقاش ایرانی که در جنوب کشور پرتره زنان قاجاری را میکشید - روبهرو شدم. مردم با وجود خراب شدن خانههایشان، تابلوها را دوباره روی دیوار زده بودند تا بیشتر از این صدمه نبینند. احساس کردم اینها نقاشیهای ایرانی هستند و باید آنها را نشان داد.
او ادامه داد: در سال ۱۳۴۸ نقاشی پشت شیشه را شروع کردم. ابتدا با رنگ روغن معمولی کار میکردم، اما بعدها توجهم به اکریلیک جلب شد.
گلبرگ برزین فرزند این هنرمند نیز درباره وضعیت جسمانی مادرش و اقدامات انجامشده به ایسنا گفت: وضعیت مادرم در حال حاضر خیلی خوشایند نیست. ششماه پیش بهدلیل شکستگی استخوان "فمور" عمل جراحی شد و از همان زمان متأسفانه قادر به راه رفتن نیست. ما خودمان این موضوع را جایی اعلام نکردیم و به همین دلیل، کسی خبردار نشد تا برای عیادت بیاید. البته مادر نیز در این زمینه گله یا انتظاری ندارد. همین که به یاد این هنرمندان هستند کافی است.
او همچنین از برپایی مراسم بزرگداشتی برای این بانوی هنرمند و نیز چاپ کتاب آثار و زندگینامهاش، با مقدمهای از پرویز کلانتری در مهرماه خبر داد.