سرویس تجسمی هنرآنلاین: نمایشگاه آثار نقاشی هما ارکانی با عنوان "نی من کو؟" به همراه اجرای پرفورمنس شنیداری "پچ پچ" کاری از نادر مشایخی عصر جمعه 7 خردادماه در گالری اعتماد افتتاح شد.

نادر مشایخی موسیقدان معاصر درباره این پرفورمنس به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: چیزی که من در کارهای خانم ارکانی می‏‌بینم این است که او سعی می‏‌کند سنتی که ما می‎شناسیم را با عوامل مختلف گرافیک، فرش و با وقایعی که از جاهای دیگر به چشم ما می‏‌خورد مانند ستاره‌های پاپ یا هنرپیشه‏‌های مشهور همجوار کند و از همجواری این‎ها نتیجه جدید بگیرد. این به نظر من خیلی جالب است زیرا این نوع نگرش در ما ایرانی‌ها بسیار دیده می‏‌شود؛ ما بریکلاژ را بسیار خوب استفاده کرده و می‎فهمیم یعنی نحوه مکانیک ذهنی ما بریکلاژ است. به این ترتیب ما علت و مفهومی کار نمی‏‌کنیم بلکه کارهای‌مان در واقع سرهم‌بندی است. این سرهم‌بندی به معنای سمبل کردن نیست، سمبل یعنی اینکه شما متریال‌تان را خوب نمی‌‏شناسید در حالی که ما ایرانی‌ها استاد سرهم بندی هستیم.

وی همچنین درباره حضور کودکان در این پرفورمنس نیز اظهار کرد: اعتقاد من این است که اگر ما به سمت کودکان برویم با ابعاد گسترده‎تری از سر هم بندی مواجه هستیم چون بچه‎ها این کار را به خوبی انجام می‌‏دهند. آنها به علاوه بسیار با استعداد هستند، کافی است یک پروژه را سه روز تمرین کنند و بعد به خوبی از عهده اجرای آن برآیند. تنها باید امکان فعالیت هنری در اختیار آنها باشد و باقی کارها را خودشان انجام می‏‌دهند. به نظر من درست است که شیوه‎های فکری و فلسفی غرب در جای خود خوب هستند اما آنچه شکلی که ما فکر می‎کنیم نیز بسیار کارآمد است و می‎توانیم با آن کار کنیم.

این موسیقی‎دان ادامه داد: ضروری است که با بچه‌‏ها کار پرفورمنس انجام شود، زیرا به این ترتیب است که شناخت شنیداری آنها بیشتر می‌‏شود و در حقیقت، دقت در مشاهده است که زنده بودن را در آنان تبدیل به زندگی می‌کند چراکه پیش از آن فرد تنها زنده است.

مشایخی درباره استفاده از زنگوله در این پرفورمنس نیز توضیح داد: زنگوله را برای این انتخاب کردم که تمام اصوات مهمی که یک تُن باید داشته باشد در آن وجود دارد. به علاوه نوعی مفهوم شادی در زنگ‌های کوچک وجود دارد و می‌‏توانم بگویم که شادترین صدا در زنگوله وجود دارد. زنگوله به طور کلی ما را به یاد رمه‌ها و کاروان‎ها می‎اندازد و معنای نهفته‎ای از شادی در آن وجود دارد و اینکه چه شباهتی با کارهای خانم ارکانی دارد را مخاطبان باید بگویند.

وی افزود: تجربه پرفورمنس را بسیار دوست دارم چون تمام روحیاتی که یک آهنگساز دارد در ارتباط با هنرهای بصری است، به خصوص خود من که موسیقی-گرافیک را سال‌ها کار کرده‎ام و گرافیک برایم جزء جدانشدنی است.

هما ارکانی نیز درباره مجموعه نقاشی "نی من کو؟" به هنرآنلاین گفت: تم کلی همه آثار این مجموعه از نقوش فرش الهام گرفته شده است، در همه این آثار فرش نماد جهان هستی است و نقوشی که روی فرش هست همان نقش‎هایی است که ما در این دنیا به عهد می‎گیریم و به جا گذاشته و می‏‌رویم. این جهان موجود در فرش به نوعی تکرار ریتم تولد، مرگ و دوباره تولد است. به علاوه می‎توان این گونه نیز نگاه کرد که تکرار این نقوش نشان دهنده یک دنیای دو قطبی است و در بعضی نقاشی‏‌ها که هیچ فضای خالی ندارند آن جهان تک قطبی تصویر شده است.

وی افزود: کلیت اشعار مولانا تم معنوی و عرفانی دارد اما من از منظری دیگر به این اشعار نگاه کردم، منظری که در خلال حکایات مختلف، مسائل اجتماعی فرهنگی را بیان می‏‌کند و نتیجه‎گیری آخر آنها می‎تواند در جامعه امروز موثر باشد. قابلیت بزرگی که اشعار مولانا دارد این است که برای تمام ادوار سروده شده‌اند و حتی امروز هم برای ما قابل خوانش هستند به همین دلیل من به سراغ تم عرفانی اشعار مولانا نرفتم و به مسئله فرهنگی اجتماعی این اشعار توجه کردم.

این هنرمند نقاش درباره حضور ستاره‏‌های سینما و موسیقی در این آثار نیز گفت: در این آثار شما شخصیت‌‏های شناخته‎شده‎ای را می‎بینید، دلیل حضور این افراد در کارهای من این است مخاطب راحت‎تر بتواند با کارها ارتباط برقرار کند معمولا آثاری که به مسائل معنوی می‎پردازند وارد مسائل خودشناسی شده و درون‌گرا به نظر می‎رسند و مخاطب کمتر می‏‌تواند به ذهنیت اصلی هنرمند دست پیدا کند. ولی من خواستم که موضوع را باز کنم تا مخاطب بتواند آن را درک کند.

ارکانی همچنین درباره پرفرومنس "پچ پچ" نیز اظهار کرد: در این پرفورمنس سعی کردیم به کمک موسیقی نقوشی که ریتم ایجاد می‌‏کرد را از دو بعد درآورده و سه بعدی کنیم. صداهایی که در این پرفورمنس پخش می‎شود استعاره از همان گوش‎هایی است که در نمایش‌ها دیده می‌شود و به نوعی سراپا گوش شدن برای شنیدن صدای هستی را تداعی می‏‌کند.


هما ارکانی در یادداشتی درباره این نمایشگا نوشته است: "زندگی قالی بزرگی ست که تکرار منظم نقوش آن، تداعی‌گر تولد، مرگ و دوباره تولد است. شعری که با وجود ریتم زیبایش،همچنان بشریت را حیران بی‌قاعدگی‌اش کرده است. گره‌ای که هر کدام از ما بر این قالی می‌زنیم و هزاران سال بعد، آدمیان بر فرشی خواهند زیست که گوشه‌ای از آن را ما بافته‌ایم. پژواک هر چند کوتاه اما مانا بر فرش هستی. در این دوران شکاکیت اخلاقی و نابسامانی‌‎ها و با وجود گرم بودن بازار دروغ و تزویر و تعصب و تحجر و فریب خوردگی، که سلامت جامعه را به خطر انداخته و بشریت حیران نمی‌داند که به کدام سو برود، بر آن شدم که در این مجموعه با الهام از اشعار مولانا به خصوص مثنوی معنوی او، که یکی از پرفروش‌ترین کتاب‎های شعر در عرصه جهانی است، احساس و اندیشه بدون مرز خود را به روی بوم بیاورم. تا شاید پژواک هر چند کوتاه آن، بتواند ریتمی رنگین بر فرش لایتناهی هستی گره زند. جا دارد در اینجا قدردان استاد مهربانم خانم "فرزانه اصفهانی" باشم که همواره راهنمای من در کشف گره‌های وجودی‌ام بوده‌اند."

نمایشگاه "نی من کو؟" تا 18 خرداد ماه در گالری اعتماد ادامه دارد. همچنین جمعه 14 خرداد نیز پرفورمنس "پچ پچ" بار دیگر برای علاقه‏مند اجرا خواهد شد. گالری اعتماد در نیاوران،میدان یاسر، خیابان یاسر، خیابان موسوی، خیابان بوکان، دوراهی سمت راست، پلاک 4 قرار دارد.

گزارش تصویری