سرویس تجسمی هنرآنلاین: این هفته نیز همچون جمعههای گذشته گالریهای تهران پذیرای هنرمندان پیشکسوت و جوان بسیاری بودند که آثار خود را در معرض دید هنردوستان قرار دادند. از میان این رویدادهای پرتعداد اما نگاهی داشتیم به چهار نمایشگاه از آثار پرویز تناولی در گالری شهریور، فرشید ملکی در گالری امکان، مصطفی دشتی در فرهنگسرای نیاوران و خسرو خسروی در نگارستان آن.
مشاهیر عالم و پاپآرتهای تناولی در شهریور
پرویز تناولی پیشتر در مصاحبهای، مکتب سقاخانه را نوعی پاپ آرت دانسته و معتقد است همان برداشتهای مردمی موجود در آثار هنر پاپ در آثار سقاخانهای نیز وجود دارد. نخستین نمایشگاه پرویز تناولی که مستقیما به پاپ آرت پرداخته بود 50 سال قبل در تهران برگزار شد، نمایشگاهی که به دلیل اعتراض منتقدان تنها سه روز دوام آورد. پس از 5 دهه تناولی باز هم آثاری در حوزه پاپآرت را به نمایش گذاشته است هرچند مخاطبان این روزها دیگر موضعگیری سختگیرانهای نسبت به آثار پاپ آرت تناولی ندارند.
تناولی در این مجموعه آنگونه که در هنر پاپ رایج است از المانهای، شخصیتها و به ویژه رنگهای مردمی برای خلق آثاری استفاده کرده است که البته نسبت به دیگر آثار ناآشنا نیز نیستند. در نقاشیها و مجسمههای این نمایشگاه هیچ به عنوان نشانه شناخته شده پرویز تناولی همچنان حاضر است. این المان آشنا عاملی مشترک است تا 10 چهره شناخته شده جهان از بازیگر و سیاستمدار گرفته تا فیلسوف با آن در یک قاب قرار گیرند گویی همه آنها با هیچهای تناولی عکس یادگاری گرفتهاند. تناولی اما از ایده خود نسبت هنر سقاخانه نیز غافل نمانده است؛ او در همین نمایشگاه سقاخانهای را با دو دست گره شده بر پنجرهای فلزی به تصویر کشیده است که هیچ بر تارک آن و البته به مدد لامپ نئون میدرخشد.
بافت-توتم فرشید ملکی در گالری امکان
بافت توتم عنوان نمایشگاه تازهای از آثار فرشید ملکی نقاش معاصر است که این روزها در گالری امکان در حال برگزاری است. همچون بخشی از کارهای پیشین ملکی آثار این نمایشگاه نیز فضایی انتزاعی دارند که به مدد متریال متفاوت و چینش ریاضیوار قطعهها بافتی یک دست و منسجم پدید میآورد. پیشتر نیز درباره آثار ملکی گفته شده است که او از نقوش سنتی به شکل مستقیم کمتر بهره میبرد.
در عوض با توجه به ویژگیهایی مثل قرینگی، بافت، نقوش هندسی گلیم و جاجیم سعی میکند فرم و فضای مورد نظر خود را در آثارش بیافریند. حضور توتمها نیز در آثار پیشین ملکی دیده شده بود او آنها را به ناخودآگاه جمعی بشر ربط میداد و تصاویری میدانست ریشهای مشترک در ذهن انسان دارند، آثار جدید فرشید ملکی نیز حاوی این تصویر هستند و به نظر میرسد او همچنان آنها را به فضای کاری خود راه میدهد.
نقاشیهای مصطفی دشتی در نیاوران
مجموعهای بزرگ از آثار جدید مصطفی دشتی از روز جمعه 31 اردیبهشتماه در گالری نیاوران روی دیوار رفته است. دشتی در ادامه کارهای پیشین خود در این نمایشگاه نیز آثاری را در فضای انتزاعی به نمایش گذاشته است. اختصاص بومهایی در ابعاد بزرگ و رنگهای درخشان آثار دشتی مخاطب را چنان تحت تاثیر قرار میدهد که او را دقیقهها پای تابلو نگه دارد. دشتی از استفاده از رنگ نمیترسد او آزادانه و بیوسواس رنگها را کنار هم قرار میدهد و صحنههایی را به تصویر میکشد که همچنان که از احساس هنرمند برخواسته است احساسات مخاطب را نیز درگیر میکند. چالش میان رنگها، آمیختن آنها در لحظه تلاقی مرزها و شرههای گاه و بیگاه رنگ همچون بخشهای یک داستان پر فراز و نشیب به نظر میرسد. با این حال در این فضای انتزاعی نوعی توجه یه صحنههای طبیعی دیده میشود حتی بخشی از نمایشگاه نیز توسط نقاش صراحتا دیوار آتلیه نامیده شده است. او در این آثار با چاپ، این دیوارها را چنان به تصویر کشیده که میان یک دیوار یا فضایی انتزاعی قرار میگیرند.
خیابانهای خیس خسروی در نگارستان آن
مجموعه جدید خسرو خسروی در گالری آن در ادامه توجه او به فضاهای شهری خلق شده است. این بار او با الهام از خیابانهای یک شهر در شبی بارانی، فضایی وهمآلود خلق کرده است که چندان به سامان نیز به نظر نمیرسد. آنچه خسروی در این مجموعه به تصویر کشیده است با تصویر عمومی از یک شب بارانی متفاوت است.
او با استفاده از فضای خیابان تلاش میکند رویکردی اجتماعی در نقاشی خود داشته و به آنچه در جامعه اتفاق میافتد یا اتفاق نمیافتد اشاره کند. فرشتگان سرگردان و گریان این نقاشیها که ناهمخوانی آنها با بستری که در آن قرار دارند موجب جذابیتشان شده است، میتوانند اشارهای به ما باشند، به همه مردمی که هر روز از خیابانها میگذرند و در موقعیتهایی مشابه سرگردانی را تجربه میکنند.