سرویس تجسمی هنرآنلاین: آثار متنوعی از تصویرسازی تا نقاشیهای رئال، سورئال، اکسپرسیو و ... با تکنیکهای مختلف در این نمایشگاه به نمایش درآمده است.
در بیانیه این نمایشگاه آمده: "انجمن هنرمندان نقاش البرز" با هدف کشف هنرمندان جوان، مستعد و خلاق در سطح کشور تصمیم به انتشار فراخوانی مبنی بر برگزاری نمایشگاهی از آثار این عزیزان گرفت. نمایشگاه پیش رو حاصل تلاش انجمن و مشارکت جمعی از هنرمندان جوان البرز و هنرمندانی از سایر شهرهای ایران است. این نمایشگاه فرصتی است برای دیده شدن هنرمندان جوان و ایجاد انگیزه به جهت قرار گرفتن در مسیر حرفهای و باور تواناییهای خود. امید است انجمن هنرمندان البرز بتواند در هموار ساختن این مسیر سهم کوچکی را در قبال هنرمندان جوان و خلاق ایرانی ادا کند.
در حاشیه افتتاح این نمایشگاه گفتوگویی داشتیم با رئیس هیئت موسس انجمن هنرمندان نقاش البرز؛ سعید محمدزاده نودهی متولد سال 1361 و کارشناس ارشد نقاشی است. نودهی از سال 1382 فعالیت خود را در زمینه نقاشی آغاز کرده و از سال 1385 به صورت حرفهای به کار پرداخته است. نودهی مقیم استان البرز و رئیس هیئت موسس و هیئت مدیره کنونی انجمن هنرمندان نقاش البرز است.
انجمن هنرمندان البرز از چه زمانی آغاز به کار کرده است؟
فعالیت اولیه این انجمن از سال گذشته شروع شد و تا کارهای ثبت انجام و حکم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت شود، مدتی زمان برد و در نهایت انجمن هنرمندان البرز حدود 3 ماه است که رسما آغاز به کار کرده است.
پس این نمایشگاه در واقع نخستین فعالیت انجمن هم هست؟
در واقع این نخستین فعالیت نمایشگاهی ما محسوب میشود که به صورت گروهی برگزار شده است. فعالیتهای دیگری هم داشتیم که کم و بیش انجام شده است.
ضرورت تاسیس انجمنهای هنرمندان نقاش استانی را در حالی که انجمن هنرمندان ایران وجود دارد، در چه میبینید؟
فکر میکنم یک بخش این است که این مجموعه بومیتر میشود و میتوانیم متمرکزتر فعالیت کرده و فضا را سازماندهی کنیم. همچنین یک انجمن استانی به عنوان مرکز فعالیتهای یک استان میتواند در جایگاه یک انجمن با انجمن هنرمندان نقاش ایران ارتباط برقرار کند. فکر میکنم ارتباط دو انجمن با هم پویاتر از این باشد که افراد تکتک بخواهند از استانها بیایند و عضو انجمن هنرمندان نقاش ایران شوند، البته این دو با هم در تضاد نیست و هنرمندان میتوانند به عنوان مثال عضو انجمن هنرمندان نقاش البرز باشند و همزمان عضو انجمن هنرمندان نقاش ایران نیز باشند. من فکر میکنم این تمرکز در استانها در نهایت به هنرمندان کمک میکند.
آثار این نمایشگاه از بین چه هنرمندانی و چگونه انتخاب شدند؟
اتفاقات نمایشگاهی این نمایشگاه قبل از تاسیس رسمی انجمن آغاز شد و ما از اوایل سال جاری اقدام به انجام کارهای اولیه این نمایشگاه کردیم. فراخوانی در استان البرز منتشر کردیم، البته در فضای مجازی، سپس از بین حدود 100 نقاش که شرکت کردند، آثار داوری شد و 29 هنرمند انتخاب شدند که آثارشان را در این نمایشگاه میبینید.
داوری توسط چه کسانی انجام شد؟
اعضای هیئت موسس انجمن کار داوری را بر عهده داشتند.
با توجه به تنوع آثار، آیا ملاک خاصی برای داوری وجود داشت؟
در واقع هنرمندان در انتخاب سبک، تکنیک و آثار آزاد بودند و هیئت داوران تنها بر اساس کیفیت آثار را انتخاب کرد. سعی ما این بود که برای نقاشان جوان که بیشتر هم این نمایشگاه، اولین نمایشگاهشان محسوب میشود، هم انرژی ایجاد شود و هم دیده شوند و در نتیجه این نمایشگاه باعث شود که بهتر، بیشتر و امیدوارانهتر کار کنند.
شما به عنوان نماینده هنرمندان یکی از استانهای کشور که تقریبا نزدیکترین استان به پایتخت هم هستید، در اوضاع کنونی هنرهای تجسمی، با این حال که از گذشته بسیار پر رونقتر است اما هنوز هم نمیتوان آن را یک حوزه پویا به خصوص از نظر اقتصادی آن هم به نسبت جمعیت و جمعیت هنرمندان، برشمرد؛ فکر میکنید هنرمندان در استانهای کشور با چه مشکلاتی به عنوان مثال در عرضه آثار، داشتن محلی برای عرضه و نداشتن مخاطبی که بتواند به عنوان خریدار هم فعال باشد، مواجه هستند؟
اولین مشکل که خیلی دست و پا گیر هم هست، نبودن کلکتور یا خریدار اثر هنری و کارشناس اثر هنری در استانها است. همه چیز محدود به تهران شده؛ از جمله خریدار اثر هنری، مجموعهدار، بیننده اثر هنری و هر چیز دیگری که به ارائه اثر هنری مرتبط به صورت حرفهای است. فکر میکنم معضل این است که چشم بینندهها در اغلب استانها حرفهای نیستند، یعنی بیننده حرفهای وجود ندارد. زمانی که بیننده حرفهای وجود نداشته باشد، اثر هنری را نمیشود ارائه کرد پس همه محدود میشوند به اینکه به تهران مراجعه کنند و شهرستانها همچنان از لحاظ ارائه اثر هنری فقیر بمانند. البته همانطور که میدانید شهرهای ما از لحاظ داشتن هنرمندان خوب به هیچ عنوان فقیر نیستند.
و شما فکر میکنید انجمنها در استانها میتوانند چه کمکی به این اوضاع بکنند؟
فکر میکنم انجمنهای استانی دست کم میتوانند فعالیتهای هنری هنرمندان را متمرکز کنند، ایجاد نگاه کنند در استانها و با ایجاد نگاه 5 یا 10 درصد از آدمها و یا آن پتاسیلی که در شهرستانها وجود دارد را به سمت خودش بکشاند که کار بزرگی خواهد بود. البته کار انجمنها صرفا محدود به فعالیتهای نمایشگاهی نمیشود و هنرمندان از زوایای مختلفی باید درگیر کار شوند. فکر میکنم سهلترین کاری که یک انجمن میتواند انجام دهد این است که هنرمندان را گرد هم جمع کند و برایشان نمایشگاه بگذارد.
آثار این نمایشگاه از نظر خودتان در چه سطحی است؟
هم آثار حرفهای داریم و هم پتانسیلهایی را به نمایش گذاشتهایم که استعداد حرفهای شدن را دارند.
در آینده چه برنامهای پیش رو دارید؟
هدف ما این است که حرفهای باشیم و سعی داریم در عضوگیری هم این ویژگی را در نظر داشته باشیم.
گفتنی است، 42 اثر در ابعاد مختلف و با تکنیک و سبکهای متنوع در این نمایشگاه به نمایش گذاشته شده است که بین 500 هزار تومان تا 10 میلیون تومان قیمتگذاری شدهاند.
مهرناز باران، سمانه بیات، تکتم بگلو، نیلوفر پیرزاد، روزبه حقگو، سارا حیدری، سعید حسین، زهرا خدابندهلو، مهرشاد خسروی یکتا، پریسا رهگذر، فرشته رشوند آوئی، الهام زمانیزاده، سمیرا سلطانی، شهرزاد سید درخشانی، شهره سبزهپرور، نرگس سیاهپوشان، ملیحه ساداتصانعی، سعیده علیزاده، افسانه غفوری، محمد فتاحی، حمیده کمرروستا، پریا مالمیر، صحرا مرتضوی، مهرناز مقدم، نسرین ملکثابت، هانیه معینیپور، سپینود نظر، خدیجه هاشمخانی و مریم هنری؛ هنرمندانی هستند که آثارشان در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرار گرفته است.
این نمایشگاه تا 13 بهمن ادامه دارد و علاقهمندان میتوانند برای دیدن این آثار به نشانی خیابان آیت الله طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، باغ هنر، خانه هنرمندان ایران مراجعه کنند. فرین روحانیان