سرویس تجسمی هنرآنلاین : در عصر روز یکشنبه 4 بهمن‌ماه موزه هنرهای معاصر شاهد اجرای پرفورمنس‌آرت "play،pause ،stop" کاری از سیامک محبعلیان بود. در این اجرا گالری شماره 6 موزه هنرهای معاصر، استیج اجرای سمفونیک سیامک محبعلیان و جمعی از مخاطبان شد.

محبعلیان در این پرفورمنس آرت با استفاده از چند مانیتور فیلم‌هایی از لحظه چاپ کاغذ را به نمایش گذاشت. فیلم‌هایی که هر کدام مراحل چاپ کاغذ را به نمایش می‌گذاشتند. صدای خود ماشین‌های چاپ یک هم‌آوایی به همراه دارد و محبعلیان با استفاده از دستگاه کنترل از راه دوری که در اختیار مخاطبان گذاشته بود در واقع از آنها می‌خواهد تا هر زمان که خواستند فیلم را نگه داشته و یا آن را play کنند. در کنار این، خود محبعلیان به همراه یک پرفورمر دیگر به صورت زنده شروع به نواختن موسیقی ‌کردند که با صدای چاپ دستگاه‌ها، جنس دیگری از موسیقی را به نمایش می‌گذاشت. در این میان مخاطبان نیز همراهی می‌کردند و با خاموش یا روشن کردن صدای دستگاه‌های چاپ و یا با همراهی صدای دست، نوع موسیقی را تغییر می‌دادند.

محبعلیان در همین رابطه به خبرنگار هنرآنلاین می‌گوید: اجرای این پرفورمنس آرت را جزیی از یک پروژه می‌دانم، چرا که دغدغه اصلی من درخت است. سال گذشته نیز در این فستیوال کارم مربوط به درخت بود. در واقع من دراین اجراها یکسری مسائل را عنوان می‌کنم و ما بقی دست مخاطب است که چه برداشتی داشته باشد. طبیعت وسعت بسیاری دارد و من به دلیل این که عکاس هستم و عکاسی می‌کنم و همواره درخت سوژه عکس‌هایم بوده است، درختان را بسیار دوست دارم. از سوی دیگر درخت با شغل اصلی من ارتباط دارد. من مدیر تولید یک چاپخانه هستم و درآنجا روزانه کاغذ‌های بسیاری مصرف می‌شود.

وی ادامه می‌دهد: در واقع این‌که در دنیا چقدر کاغذ مصرف می‌شود و برای تولید کاغذ چند تن درخت مصرف می‌شود همواره جزیی از دغدغه‌های من هستند. اصلا نمی‌خواهم در سطح کلان صحبت کنم چرا که من نمی‌توانم کارخانه‌های کاغذ، چاپخانه‌ها، کارخانه‌های لوازم بهداشتی و... را تعطیل کنم و از مصرف‌کنندگان کاغذ بخواهم که کاغذ مصرف نکنند. من تنها می‌خواهم توجه آدم‌ها را به این موضوع جلب کنم. اینکه بدانند چه اتفاقی می‌افتد تا روی مصرف صحیح و حتی نوع نگاه‌شان کمی تاثیر بگذارد.

محبلعیان درباره استفاده از موسیقی زنده دراین اجرا نیز بیان کرد: موسیقی را از این جهت به صورت زنده استفاده کردم که از چیدمان صوتی کار را دور کنم. از سوی دیگر موسیقی زنده می‌تواند یک هم‌نوایی بین آدم‌ها بوجود آورد. درست مثل زمانی‌که در چاپخانه تمام دستگاه‌ها صدایشان به یک ریتم و هارمونی کلی می‌رسد. هدفم این بود که آدم‌ها با همین صدای صنعتی به یک هم‌نوایی و هم‌صدایی در زمینه درختان نیز برسند.

وی در پاسخ به این سوال که چقدر از عکاسی در پرفورمنس‌آرت بهره گرفته است اظهار کرد: در پرفورمنس آرت قبلی از عکس‌هایم استفاده کردم ولی اینجا نه، فقط از تکنیک و کادر شناسی عکاسی در کارم استفاده کردم. شاید سازی که می‌نوازم بیشتر در این اجرا به کمکم آمده باشد تا عکاسی.

محبلعیان که دومین سال حضور در فستیوال "سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" را پشت سر می‌گذارد درباره تاثیر پرفورمنس نیز گفت: پرفورمنس آرت نقش بسیار خوبی در هنر معاصر امروز ما داشته است و اگر هنرمندان بدانند که چه تاثیری بر روی هنرشان دارد، قطعا روی ایده‌هایشان در این زمینه بیشتر فکر می‌کنند. امیدوارم هنرمندان بیشتر با این مقوله آشنا شوند و بدانند که از پرفورمنس‌آرت چه استفاده‌هایی می‌توانند داشته باشند و چه کار با آن می‌توانند انجام دهند. مرز نازک بین پرفورمنس و پرفورمنس‌آرت را درک کنند، چرا که بسیار به آنها کمک می‌کند، در واقع پرفورمنس آرت مدیوم جدیدی است که برای بیان ایده می‌توانند از رسانه‌های مختلفی بهره بگیرند.

گزارش تصویری مرتبط