سرویس تجسمی هنرآنلاین: بیست و چهارمین پرفورمنس پنجمین دوره فستیوال "سی‎پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" به پرفورمنسی از نازنین زهرا رفیعی با عنوان "علیه تفسیر" اختصاص داشت. این اجرا که دارای چهار اجراگر بود به موضوع آبرو و گسترش شایعات بی‎اساس در مورد دیگران می‏‌پرداخت و اجراگران که در راهرو‎های میان گالری‎های 6 تا 8 موزه هنرهای معاصر ایستاده بودند هریک داستانی واقعی را درباره شایعه‎پراکنی‏‌های فاجعه‎بار تعریف می‏‌کردند، شایعه‎هایی که منجر به تغییر مسیر زندگی افراد شده بود و آنها را به عنوان دزد یا قاتل به زندان انداخته بود. همچنین در گالری شماره 8 موزه هنرهای معاصر نیز یک صندلی قرار داشت که مخاطبان می‎توانستند تجربیات خود از مقوله آبروریزی را برای دیگران بازگو کنند.

نازنین زهرا رفیعی پرفورمر و طراح این اجرا درباره "علیه تفسیر" به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: این پرفورمنس "علیه تفسیر" نام دارد که برگرفته از مقاله سوزان سانتاگ با همین عنوان است. البته ما تنها از عنوان استفاده کردیم و پرفورمنس ارتباطی با مقاله سانتاگ ندارد. "علیه تفسیر" در این جا بیشتر به معنای تفسیر نکردن و قضاوت نکردن افراد استفاده شده است.

وی همچنین با بیان اینکه در این پرفورمنس از تکنیک "ورباتیم" استفاده شده است اظهار کرد: در این تکنیک که یکی از تکنیک‌های تئاتر مستند است، ما مصاحبه‎هایی را با افراد حقیقی انجام دادیم و در هنگام اجرا این مصاحبه‎ها در گوش بازیگران پخش می‎شوند و آنها همزمان آن را برای مخاطب بازگو می‏‌کنند. بازیگران اصلا این متن را حفظ نیستند و همان موقع آن را تکرار می‏‌کنند.

این هنرمند با بیان اینکه با توجه به سوژه اثر، مصاحبه‏‌ها با قربانیان انجام نشده است افزود: من با کسانی مصاحبه کردم که از نزدیک شاهد ماجرا بودند، کسانی که در حقیقت خواسته یا ناخواسته، به ماجرا دامن زده‎اند. آنها از قربانیانی می‎گویند که به دلیل حادثه‎ای امروز دیگر حیثیتی ندارند. در همه فرهنگ‎های این موضوع واقعا تراژیک است، با این حال در اینجا آنچه اتفاق افتاده مهم نبوده است برای ما آدم‎هایی مهم بودند که با بازگو کردن اتفاق به این آبروزیزی دامن زده و زنجیره آن را گسترش می‌‏دهند و ما با همان آدم‌ها مصاحبه کردیم.

رفیعی درباره انتخاب این سوژه نیز توضیح داد: آنچه ما با عنوان آبرو از آن یاد می‏‌کنیم مثل خیلی چیزهای دیگر در همه فرهنگ‎ها مشترک است. همه ما با آن به شکلی تاسف بار برخورد می‏‌کنیم در حالی که هیچ‌وقت به این فکر نمی‏‌کنیم که هرکدام از ما نیز در طول زندگی خود آگاهانه یا ناآگاهانه باعث شده‎ایم به زنجیره آبروریزی دامن بزنیم.

وی ادامه داد: ما از میان 30 مصاحبه 4 ماجرا را برای این اجرا انتخاب کردیم که هرکدام یک قصه هستند که به طبقات مختلف اجتماعی تعلق دارند و با دقت در این ماجراها شما متوجه خواهید شد که با تغییر جایگاه اجتماعی آنها تلقی‌شان از مسئله آبرو یا آبروریزی نیز متفاوت می‌‏شود. ما سعی کردیم در این اجرا چیدمانی از برخوردهای مختلف با این موضوع انجام دهیم.

نازنین زهرا رفیعی متولد ۱۳۷۲ در تهران و دانشجوی کارگردانی تئاتر دانشگاه سوره است. او پیش از این پرفورمنس "دست انداز" را در دانشگاه سوره اجرا کرده است و کارگرانی سه نمایش "شب به خیر مادر"، "000" و "چیزهایی که به خاطر می‏‌آورم" را در کارنامه خود دارد.

فستیوال "سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" تا 8 بهمن ماه در موزه هنرهای معاصر ادامه دارد.