سرویس تجسمی هنرآنلاین: پرفورمنس "اشونت" با حضور تارا نظمعلیزاده و زویا قلیزاه شامگاه 28 دیماه در گالری شماره پنج موزه هنرهای معاصر و در قالب فستیوال "سی پرفرومنس، سی هنرمند، سی روز" برگزار شد. این پرفورمنس از دو بخش تشکیل شده بود، بخش نخست آن به حضور دو پرفورمر زن و دو پرفورمر مرد در ورودی گالری شماره پنج و ایجاد مانع برای ورود افراد به گالری تشکیل شده بود. در بخش دوم مخاطبان میتوانستند در گالری، ویدئویی ساخته علیرضا سمیعی را تماشا کنند که تارا نظمعلیزاده حضور داشت و به موضوع خشونت و به ویژه خشونت علیه زنان میپرداخت. این اجرا از "Reperformance" اثر مارینا آبراموویچ در بستر فرهنگی ایران الهام گرفته شده است.
تارا نظمعلیزاده درباره این پرفرومنس به خبرنگار هنرآنلاین گفت: "اشونت" در لغتنامه دهخدا و معین به معنای خشونت آمده است. من و خانم قلیزاده دوست داریم با مدیای پرفورمنس درمورد دغدغههای خود کار کنیم. پرفورمنسهای دیگری که هر دو ما کار کردهایم به همین شکل بوده است. پرفورمنس هنری است که هنرمند در آن بسیار راحتتر و در شکلی وسیعتر و البته با سرعت بیشتر میتواند موضوعاتی که در ذهن دارد را به مخاطب منتقل کند.
وی ادامه داد: در مسیر بررسیهایی که داشتیم، به "Reperformance" اثر مارینا آبراموویچ رسیدیم با این حال در ابتدا به این پرفورمنس فکر نکرده بودیم بلکه موضوع ما خشونتی است که درجامعه وجود دارد. برای این پرفورمنس موسیقی متقلی به وسیله محسن جوادزاده ساخته شد و علیرضا سمیعی نیز ویدئوی آن را ساخت.
این هنرمند درباره تعامل مخاطبان در این اجرا نیز اظهار کرد: ما چسبهایی را به افرادی که از میان ما عبور میکردند میچسباندیم، جالب اینجا بود که بیشتر مخاطبان با فشار و خشونت این چسبها را پاره میکردند تا از میان ما عبور کنند. در واقع ما به قدری به هم نزدیک شده بودیم که افراد مجبور شوند با فشار از میان ما عبور کنند و به شکلی نامحسوس مورد خشونت واقع شوند و برای دیدن ویدئو آمادگی ذهنی داشته باشند.
زویا قلیزاده نیز درباره این پروفرمنس گفت: ما خشونتی را که در جامعه وجود دارد نشان دادیم اما از آنجا که خود ما زن هستیم خشونت علیه زنان در کار ما چشمگیرتر است.
وی ادامه داد: ما از ابزارهای مختلفی برای کارمان استفاده میکنیم و به همین دلیل ویدئو و موسیقی مستقل ویژه کار خود مان را ساختیم. از سوی دیگر اثر ما با کاری که خانم آبراموویچ انجام دادند بسیار متفاوت است و ما مسائل خودمان را با الهام از آن اثر مطرح کردیم که چنین کاری در پرفورمنس عجیب نیست و در همه جای جهان برداشتها و وامگیریها از آثار هنرمندان دیگر اتفاق میافتد.
این هنرمند نیز درباره تعامل مخاطبان در این اجرا گفت: ما دوست داشتیم که مخاطبان برخوردهای جالب توجهی انجام دهند، یا در مقابل خشونتی که به آنها اعمال میشود برخوردی داشته باشند. پرفورمنس در ایران بسیار نو است و مخاطب اصلا نمیداند باید با این هنر چگونه برخورد کند. شاید فقط یکی از مخاطبان بود که برخورد متفاوتی داشت و مثلا آن چسب را روی صورت ما چسباند. مخاطب میتواند برخوردهای گوناگونی داشته باشد و میتواند اصلا وارد بازی پرفورمنس نشود اما مخاطب ما چندان فکر شده با پرفورمنس برخورد نمیکند شاید به این دلیل که شناخت کافی از این هنر ندارد.
فستیوال "سی پرفرومنس، سی هنرمند، سی روز" تا 8 بهم در گالری شماره 5 موزه هنرهای معاصر ادامه دارد.