سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: محمد مفتاحی،شاعر و پژوهشگر زندگی و آثار م.آزاد نامه‌ای را در اختیار هنرآنلاین گذاشته است که راقم آن هانیبال الخاص هنرمند بنام معاصر است.

عکس نامه‌ای که نویسنده "باید عاشق شد و خواند"در اختیارمان گذاشته ذیلا منتشر می‌شود. بخش‌هایی از نامه زنده یاد هانیبال الخاص را که قابل خواندن بود پیش روی شما قرار می‌دهیم:

آزاد عزیز!

نامه‌ات که روشن‌تر بود رسید و با آن خبر آن که شعرها را داری جمع می‌کنی و مرتب و منظم، تا برایم بفرستی. نمی‌دانم این شعرها دست‌خط خواهد بود و یا در کتاب‌ها. اگر اولی، پس واضح و نستعلیق بنویس... درباره‌ی حال خودم بنویسم. حسابی گرفته‌ام و سخت متنفرم از این شهر و از این تندی حرکات سرعت ساعت و ساعت سریع. ...

این‌جا یک خانم است که نصفه می‌فهمد. گات‌های ما را رومی می‌خواند و معنی شمایل را از لابه‌لای تیترها می‌خواهد پیدا کند. روی هم رفته پسندیده است. والسلام. و از طرفی هم از ترس گرسنگی شکم خود و زن و بچه مجبورم در این دکان کار کنم و تابلوهای دریا و کشتی شکسته بفروشم و خود این شده است مانع نمایشگاه‌های بعدی. هیچ نمی‌دانستم که در امریکا بپرسند: " کجا کار می‌کنی. در مغازه‌ی آرت اینترناسیونال پس با گالری ما چه کار داری!"

از همه بدتر حوصله‌ جنگ و دعوا را ندارم و چون نمی‌دانم فردا کجا خواهم بود و منتظرم که شاید سپتامبر آینده کار تدریس پیدا کنم. همین‌طوری خنثی مانده‌ام و این کشنده است. عیال وضع را خوب می‌فهمد و از من صدبار بیش‌تر به یاد ایران می‌افتد. و از من حاضرتر به برگشت است و از طرفی هم توکلی آن دوست ما، می‌نویسد و دعوت می‌کند و می‌گوید که برگردی کارهایی هست و وضعیت خوب خواهد بود و از این حرف‌ها. و این ابن نسق بودن به قول تو و یک پا این‌جا و یک پا آن‌جا انسان را خالی می‌کند از هر چه که اسمش شوق است یا میل یا احساس.

خلاصه این حرف‌ها را به تو می‌گویم چون از تمام آن دوستان که پیش‌تر و بیش‌تر می‌شناختم بیش‌تر دوستت دارم و فکر می‌کنم بیشتر می‌شناسم. این نامه گریه‌ای است که بر شانه‌های تو کردم که بدانی من هم در حالی هستم که همه چیز بی‌معنی و پوچ شده است. منتها خوش‌بختانه یا بدبختانه در طبع من عادت به دارو و دوایی نبوده است که پناهی باشد و خواب قطبی‌ای و این است که مجبور می‌شوی خود را فعال و پابرجا نشان دهی. بکوبی و بکوبی و از کنج دهن حتی شده بخندی. ترجمه‌ی شعر را ادامه دهی و هفته‌ای یک یا دو کار حداقل تمام کنی و چاپ کنی و به خود چارلی چاپلین‌وار بگویی :"بله بهار خواهد آمد و پرندگان چیو چیو خواهند کرد." ...

مرا می‌بخشی

قربانت الخاص

به گزارش هنرآنلاین؛ راقم این نامه هانیبال الخاص متولد ۱۳۰۹ و درگذشته به تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ نقاش، منتقد و مدرس هنری، مترجم و نویسنده ایرانی بود.

الخاص از نقاشان نوگرای معاصر ایران بود که بیش از سی و پنج سال از زندگیش را در آموزش سپری کرد اما همواره نقاشی بر کارهای دیگرش سایه افکنده بود. گروهی او را آغازگر طراحی فیگوراتیو در نقاشی نوگرا و یکی از تاثیرگذارترین نقاشان و مدرسان هنری برجریان هنر معاصر نقاشی ایران می‌دانند.

انتهای پیام/