سرویس تجسمی هنرآنلاین: در ابتدای اجرای این پرفورمنس آرت دو مرد با ظاهری متفاوت که یکی عصا و دیگری قیچی بلندی در دست داشتند به میان مخاطبان آمدند، مرد عصا بدست در میان جمعیت میگشت و از میان مخاطبان گزینههایش را انتخاب میکرد و دیگری توسط یک چشم بند، چشمان مخاطب را میبست و او را به داخل سالن هدایت میکرد.
تا این قسمت از اجرا هیچ یک از مخاطبان نمیدانستند داستان این پرفورمنس آرت چیست. تنها با شگفتی منتظر بودند تا ببینند چرا عدهای از میانشان انتخاب میشوند و با چشمانی کاملا بسته به داخل سالنی دیگر هدایت میشوند.
پس از این که گزینش افراد به اتمام رسید، حال پاکتهای مهر وموم شدهای به دست مخاطبان داده شده و آنها را به داخل سالن اصلی هدایت کردند.
این بار مخاطب با یک اثر هنری مواجه میشود که ماده اصلی آن همان افراد گزینش شده هستند. در واقع افرادی که چشمانشان بسته شده بود، حالا اسیرانی هستند که با چشمان بسته در داخل یک جعبه حبس شدهاند و مخاطبان باید از میان انبوهی از کلیدهایی که در بالای این جعبه آویزان شدهاند، بتوانند کلید قفل اصلی را یافته و همنوعان خود را که دراین جعبه اسیر شدهاند آزاد کنند.
مخاطبان همه در تلاش هستند تا هر چه سریعتر به کلید مورد نظر برسند. در نهایت نیز موفق میشوند و آزادی را به دیگران هدیه میکنند.
در واقع این پرفورمنس که "تن، امضا و ادامه مطلب"نام داشت، مخاطب را با تمام کنش و واکنشهایش به عنوان یک اثر هنری ارائه میداد و هنرمند تنها ایده پرداز و امضا کننده این اثر بود.
هستی هیچ، خالق این اثر هنری است. او درباره این پرفورمنسآرت به خبرنگار هنرآنلاین گفت: عنوان این اثر "تن، امضا و ادامه مطلب" است. وی ادامه داد: عقیده دارم وقتی یک اثر هنری توسط تولیدکننده آن خلق میشود و بعد به نمایش گذاشته میشود، دیگر آن اثر به طور خاص متعلق به خود او نیست، بلکه مخاطب نیز جزیی از آن اثر میشود. دراین پرفورمنس آرت، من جایگاه مخاطب و اثر را عوض کردم و خود مخاطب تبدیل به اثر هنری شده است. من فقط خود اثر را با کار ماده انسان تولید کردم که تشکیل شده است از خود مخاطب.
این طراح و اجرا کننده بیان کرد: هدف از اجرای این پرفورمنس آرت، فلسفه ذهنی خودم بود و میخواستم این موضوع را تاکید کنم که وقتی اثری تولید میشود، دیگر هنرمند درآن نقشی ندارد، بلکه مخاطب نیز جزیی از اثر است و برای او مهم است.
وی درباره پرفورمرهایی که دراین پرفورمنس آرت حضور داشتند نیز عنوان کرد: پرفورمر اول که عصا به دست دارد، نماد ایده من است و نفر دوم کسی است که ایده من را اجرا میکند. مانند میوزها در یونان باستان، در واقع این پرفورمرها میوز من هستند و اثر من را هدایت میکنند و الهام بخش من هستند، چرا که به من الهام میکنند تا من اثرم را بسازم. اتفاق خاصی نیفتاده من اثرم را تولید کردم مانند یک هنرمند مجسمه ساز یا یک هنرمند نقاش که اثرش را خلق میکند. هیچ درباره تبادل نظر و حضور مخاطب و تاثیر آن بر مخاطب نیز افزود: فکر میکنم تا جایی که توانستم و مد نظرم بود، با مخاطب ارتباط برقرار کردم و توانستم او را راضی نگه دارم.
پنجمین دوره از "سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" تا 8 بهمنماه هر روز ساعت 17 به جز جمعهها و شنبهها در موزه هنرهای معاصر برگزار میشود.
گزارش تصویری مرتبط انتهای پیام/