سرویس تجسمی هنرآنلاین: اصغر دشتی کارگردان نمایش "متاستاز"، پرفورمنسی را در ادامه این پروژه تئاتری خود و با موضوع بیماری سرطان و فریده لاشایی در موزه هنرهای معاصر اجرا کرد.
پرفورمنس اصغر دشتی با موضوع سرطان و توجه به مسائل و دغدغههای همراهان بیمار سرطانی پنجشنبه 3 دیماه در موزه هنرهای معاصر و در قالب فستیوال "سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" برگزار شد. این پرفورمنس با موضوع بیماری سرطان فریده لاشایی هنرمند معاصر ایران که آثار او اکنون در موزه هنرهای معاصر در حال نمایش است پیوند خورده بود و میتوان گفت تا اینجا، تنها پرفورمنسی است که در این فستیوال با فضای اجرای خود ارتباط برقرار کرده است.
پرفورمنس اصغر دشتی در ادامه پروژه تئاتری او "متاستاز" است و عوامل این نمایش در پرفورمنس نیز حضور داشتند. "متاستاز" به موضوع همراهان بیماران سرطانی و دغدغهها و رنجها و همینطور تاثیرات آنها بر بهبودی بیماران میپردازد.
دشتی درباره پرفورمنس خود به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: ما به بهانه نمایشگاه خانم لاشایی، موضوع اجرای خود را سرطان انتخاب کردیم که نزدیکترین موضوع به موضوع "علیه متاستاز" است و به یادآوری "همپا" به عنوان کسی که لحظه به لحظه در کنار بیماران سرطانی است میپردازد. در این پرفورمنس ما قطعاتی را تولید کردیم که شامل تجربههایی از همپاهای مختلف بود که تلاش کردیم در فضای موزه هنرهای معاصر و در کنار آثار فریده لاشایی خود را بیان میکردند. در کنار اینها خانم رعنا فرنود نقاش معاصر، به عنوان یکی از صمیمیترین دوستان خانم لاشایی دعوت شدند تا از دوران بیماری خانم لاشایی و اینکه همراهان خانم لاشایی چه کسانی بودند و در دوران بیست و چند ساله بیماری این هنرمند به مسئله همپا فکر شده، صحبت کنند.
وی درباره اجرای پرفورمنسی مرتبط با فضا در این فستیوال نیز اظهار کرد: برای من بسیار بیمعنی است که پرفورمنسی را بدون ارتباط با محیطی که قرار است در آن اتفاق افتد اجرا کنم، طرح ساخته شدهای را در آن اجرا کنم یا حتی چیزی را در آن بسازم. نیازی که من در این پرفورمنس داشتم کشف فضا بود، من بارها به موزه آمدم، در آن راه رفتم و به نظرم رسید که بهترین ایده طرح موضوع فریده لاشایی، مبارزه او با سرطان و مسئله همپا در دوران بیماری این هنرمند است. بسیار دوست داشتم که مانلی کیکاووسی دختر فریده لاشایی در ایران بود زیرا در این صورت ما پرفورمنس کاملتری میداشتیم. دلم میخواست تجربههای ارائه شده در این اجرا ساختگی نباشند و خوشحالم درجایی که خانم فرنود درباره فریده لاشایی صحبت کردند، ما را در جریان این موضوع قرار دادند که آثاری که اکنون در موزه هنرهای معاصر به نمایش درآمده است حاصل زندگی کسی است که با بیماری سرطان مبارزه کرده است و در آنها تاثیر همپاهایی که در زندگی فریده لاشایی حضور داشتهاند نیز قطعا وجود دارد.
این هنرمند با اشاره به اینکه این پرفورمنس برای موضوع فریده لاشایی همین تک اجراست افزود: پروژه متاستاز، پروژه بزرگی است که با تئاتر و عناصر دیگر شکل گرفته است، البته ممکن است در فضاهای دیگری نیز دست به اجرای پرفورمنس بزنیم، ما سعی کردیم که جدا از فضای موزه نباشیم و فریده لاشایی و همپاهای او نکته مهم این اجرا بود.
دشتی همچنین درباره تجربه خود از پرفورمنس به عنوان کسی که به شکل تخصصی به تئاتر میپردازد نیز گفت: در روزگاری که ما در آن با هنر مواجه هستیم، مرز اجراها شکسته شده است و نمیتوان مرز مشخصی برای تئاتر و پروفورمنس و آیین و ... مشخص کرد. در پروژه متاستاز ما این فضای بینارشتهای را قدری به فعالیتهای اجتماعی نیز نزدیک کردیم و چیدمان اجراهای متاستاز و مدل حرکت آن در شهر خود میتواند نوعی پرفورمنس باشد. ما به نوعی بخشی از زنده بودن و در "آن" رخ دادن که در پرفورمنس وجود دارد را در این اجراها نیز مد نظر قرار دادیم و به آن توجه کردیم. حتی در بعضی شبها همپاهای تازهای که ممکن است حتی اجرای ما را ندیده باشند روی صحنه میآیند و لحظاتی تجربههای خود را با ما تقسیم میکنند، به همین ترتیب در پروفرمنسی که امروز اجرا کردیم نیز در گالری شماره پنج، این اتفاق افتاد و مخاطبان پشت میزی که در آنجا قرار داده بودیم مینشستند و درباره تجربههای خود از همپایی با بیمار سرطانیشان صحبت میکردند.
وی همچنین درباره نمایش متاستاز نیز گفت: از نمایش متاستاز تاکنون 21 اجرا سپری شده است و از روز 7 تا 19 دی ماه دور اجراهای 13تایی آن در تماشاخانه ارغنون در خیابان نوفل لوشاتو آغاز میشود و پس از آن از 11 بهمن تا 1 اسفند فاز آخر این اجراها در تالار مولوی برگزار خواهد شد.
این کارگردان تئاتر افزود: ما در این نمایش میخواستیم به کسی که در کنار بیماران سرطانی زندگی میکند، صفتی را اطلاق کنیم که واژه "همپا" درباره آن انتخاب شد. به علاوه ما تلاش کردیم هم از طریق کمپین، تئاتر، پرفورمنس و فضاهای مجازی وجود این همپاها را به جامعه یادآوری کنیم. این یک کمپین تئاتر است که مجموعهای از رویدادهای گوناگون است که میخواهد صدایی برای یادآوری همپا به جامعه باشد.
فریده هیچگاه تسلیم جسم خود نشد
همچنین رعنا فرنود نقاش معاصر و دوست فریده لاشایی که در این پرفورمنس حضور داشت و دقایقی درباره بیماری این هنرمند و تاثیر همپاهای او در زندگی لاشایی صحبت کرد نیز به خبرنگار هنرآنلاین گفت: ابتدا که به من پیشنهاد شد درباره آشنایی با فریده لاشایی صحبت کنم، موضوع برایم تازه بود و نمیدانستم چرا این کار باید انجام شود، اما بعد که برایم درباره تاثیر بیماری بر اطرافیان بیمار و نقش آنان در بهبودی او گفتند، دیدم که نکته مهمی است که کمتر به آن توجه شده است. همه ما که به نوعی با این موضوع درگیر بودهایم درست است که به مشکلات اطرافیان بیمار فکر کردهایم اما توجه لازم را به آنان نداشتهایم و به حالات و زندگی او و چیزهایی که او همراه با مریض از دست میدهد و گاه به دست میآورد عمیق نشدهایم.
وی ادامه داد: وقتی با عمق فاجعه مواجه میشوی از خود میپرسی من از این پس چگونه باید زندگی کنم و مسائل بزرگی که برایم پیش میآید را حل کنم، این پرفورمنس این نکتهها را دوباره برجسته کرده و نگاه را دوباره به این موضوع جلب میکند و نوعی آموزش اجتماعی به همراه دارد که از این منظر اتفاق مهمی است.
این هنرمند نقاش درباره تاثیر بیماری بر فریده لاشایی نیز گفت: چنین بیماریای قطعا بر هنرمند تاثیر دارد، به عنوان مثال شما در میان آثار فریده، کارهایی را میبینید که دارای زمینههای تیره هستند که رنگهایی درخشان بر آنها نقش بسته است، میتوان این کارها را به تاثیر بیماری بر او و تلاش او برای همچنان درخشیدن تعبیر کرد. البته همه اینها قابل تفسیر است، اما آنچه به وضوح در زندگی و آثار فریده لاشایی حضور دارد مقاومت است. مقاومت و کار دائم که موجب زنده بودن او بود. هنرمندان بسیاری هستند سالها زنده هستند اما به لحاظ کاری مردهاند اما فریده در حالی که میدانست جسم او در حال مرگ است مدام کارش را زندهتر میکرد و نتیجهای که در کارهای آخر او میبینید این است که کسی که در لحظات آخر زندگی اوست در حال تجربه فضای جدیدی در آثار خود است. او هیچگاه با بدن خود کنار نیامد و روح او جلوتر از روحش حرکت میکرد.
"سی پرفورمنس، سی هنرمند، سی روز" تا 8 بهمن ماه هر روز به جز شنبه و جمعهها ساعت 17 در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار میشود.
انتهای پیام/