سرویس تجسمی هنرآنلاین: سولماز نباتی هنرمند نقاش در گفتگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره نمایشگاه خود با عنوان "آناکرونیز" که در گالری سیحون دو برپاست، گفت: در این نمایشگاه 12 اثر به نمایش درآمده است که 8 تابلو در ابعاد یک در یک و نیم سانتی‌متر هستند و 4 تابلو نیز 100 در 70 سانتی‌متر است که با تکنیک آبرنگ و راپیت و به سبک پاپ سورئال و سمبلیسم کار شده‌اند.

وی درباره عنوان نمایشگاه نیز بیان کرد: "آناکرونیز" به معنای اتفاق و رویدادی است که در هیچ دوره تاریخی نیفتاده؛ در واقع کارها درباره اتفاق صنعتی است که روی انسان‌ها تاثیر گذاشته و این تاثیر دو حالت دارد، یکی مثبت و دیگری منفی است.

این هنرمند جوان در ادامه درباره ابعادی که برای این نمایشگاه در نظر گرفته است، عنوان کرد: در این نمایشگاه بعد منفی آن را دیدم، چرا که جامعه ما درگیر صنعت و فضای مجازی شده است که باعث شده اصل زندگی را فراموش کرده و یکسری انسان‌های برنامه‌ریزی شده، تحویل جامعه داده شده است. در واقع این اتفاق به انسان‌هایی که از حالت سرزندگی و هیجان خارج شده‌اند و به ماشین مبدل گشته‌اند، می‌پردازد.

وی همچنین درباره المان‌هایی که برای آثارش در نظر گرفته است اظهار کرد: در بخش صنعتی از المان‌های قدیمی مانند دوربین، چرخ خیاطی، ساعت و چرخ دنده و ... استفاده کردم که نشان‌دهنده این است که این اتفاق مربوط به حال حاضر نیست و یک بسط تاریخی دارد که به دلیل استفاده ما شکل گرفته است.

نباتی با اشاره به این که اغلب این آثار تک رنگ هستند، گفت: از دو رنگ قهوه‌ای و آبی بهره گرفتم به این دلیل که رنگ قهوه‌ای المانی است برای من از بسط تاریخی و گذشته، عمدتا وقتی به عکس‌های قدیمی رجوع می‌کنیم تونالیته رنگی قهوه‌ای دارند و از رنگ آبی استفاده کردم به این دلیل که سردی و یخ‌زدگی فضا و آن حالت ماشینی بودن را نشان دهم.

این هنرمند نقاش در پاسخ به این سوال که چرا وجوه منفی صنعتی شدن را در نظر گرفته، بیان کرد: به این دلیل بعد منفی صنعتی شدن را در نظر گرفتم که من شخصی را در اطراف خودم و جامعه‌ام ندیدم که از این اتفاق مثبت استفاده کند. بیشتر انسان‌ها در این فضا غرق شده‌اند، چرا که اگر از صنعتی شدن فاصله بگیرند در واقع از این محور خارج می‌شوند. آدم‌ها اگر این روند را ادامه ندهند از دور خارج می‌شوند و نفر بعدی جای آنها را می‌گیرد.

وی همچنین خاطر نشان کرد: در مجموعه آناکرونیزم هر اثر عنوان خودش را دارد. من سال 92 که این موضوع به ذهنم رسید شروع به کسب اطلاعات کردم و در این زمینه مطالعاتی در حوزه روانشناسی، جامعه شناسی، اقتصاد و ... داشتم و سعی کردم نتیجه‌ای را که دریافت کردم در کارهایم دخیل کنم.

در بخشی از استیتمنت این نمایشگاه آمده است: زمانی که میراث تمدن‌های بشری مانند گیاه کوچکی درحال پژمرده شدن است، بی‌اختیار، زبان هنر، فریادهای خاموش خود را با بیان بر زوال اقتدار عالم‌تاب و شکوه بی‌نظیر دستاوردهای خود، سر می‌دهد.

در این میانه در ذهن من انگاره‌ای ریشه دوراند و نگاهم معطوف به مکانیزه شدن جهان شد. آنچنان موجی که اندک اندک انسانی شدن را می‌بلعد و نظم طبیعی تمدنی که ما در درون آن متولد و رشد یافته‌ایم را رو به ضعف، انحطاط و زوال می‌کشاند و نظم زندگی اجتماعی که محصول نبوغ نیاکان ما بوده است به سرعت و هوشمندانه در مسیر قهقرا قرار می‌دهد.

زندگی به دست جامعه‌ای در حال بلعیده شدن است و هر روز با توهم و تفکری پوچ که به اصطلاح زندگی انسانی داریم ما را وادار به ادامه دادن این اتفاق شوم می‌کند و گاه و بی گاه رخوتی مرگ آور روح ما را به بند مى‌کشد .

و اعضای انسانی ما را بدل به پیچ و مهره‌هایى از هم گسیخته که روز به روز به فروپاشی عظیم نزدیک می‌گردند را حاصل مى‌شود.

خالقان لباس‌ها و مدها که دستاورد تلاش‌هاى اصیل انسانی که تن آراى ما بوده و یا هنرهاى ظریف اجداد آهنگر، نجار، معمار در میان چرخ‌دنده‌های تمدن بى رحم امروزى مرگ خود را به تماشا نشسته است .

نگاه و اعتراض من بر چنین اتفاقى است که انسان خود را بدل به چرخ‌دنده‌هاى آهنی کرده که گویى دیگر گریزى از آن ندارد و صبح به صبح چهره‌هایى که تنها ماسکی انسانی به صورت دارند، در چرخش روزگار می‌گردند و گویى هر روزه تکثیر می‌شوند و هیچ کداممان بر نمی‌آییم که روند آن را متوقف گردانیم و رو ح زندگیمان را از میان چرخ دنده‌ها بیرون آوریم . باشد که تلاش و همدلی اهل هنر و اندیشه و زبان صامت و خاموش نقاشی گامی کوچک در بهبود مظاهر اجتماعی و هنری جامعه ی بشری ایفا نماید. گفتنی است، نمایشگاه سولماز نباتی از 26 مهرماه در گالری سیحون دو افتتاح و تا 6 آبان ماه نیز پذیرای علاقمندان است.

انتهای پیام/