سرویس تجسمی هنرآنلاین: اولین گالری را محمود جوادیپور در حدود 70 سال پیش به همراه چند نفر از دوستان هنرمند نوگرای خود، به نام آپادانا تاسیس کرد. کاشانه هنرهای تجسمی در خیابان انقلاب، نبش خیابان بهار تاسیس شد تا محلی برای نمایش آثار هنری، معرفی هنرمندان و حضور هنردوستان باشد. تولد نخستین گالری ایران، محصول وضعیت فرهنگی و اجتماعی آن روزگار بود. اما بعدها که نقش گالریها در عرصه هنرهای تجسمی پررنگتر از پیش شد و هنر به صورت خاص در بین قشری خاص اوج گرفت، فضایی که برای گالریها در نظر گرفته شد، عمدتا در شمال شهر بود تا مناطق مرکزی شهر و همین عامل نیز باعث شد تا مخاطبان گالریها نیز قشر خاصی باشند. با گسترش و اوجگیری هنر و وارد شدن فضای هنری به طبقه متوسط و دانشجو فضای گالریها نیز تغییر کرد و از بالای شهر تقریبا به مرکز شهر نیز، این جریان کشیده شد و در چند سال اخیر بخصوص علاوه بر افزایش تعداد گالریها، حضور آنها در مرکز شهر و تمرکزگرایی در یک نقطه نیز افزایش یافت. امروز به جرات میتوان گفت، تعداد گالریهایی که در حوالی خیابان کریمخان و هفت تیر دیده میشوند، بیش از گالریهایی است که در منطقه شمال شهر مشغول فعالیت هستند. علاوه بر این مخاطبان این نوع گالریها نیز بیش از پیش است.
تمرکز گالریها و جذب مخاطب بیشتر
رزیتا شرف جهان مدیر گالری طراحان آزاد در این باره معتقد است: گالری یک فضای فرهنگی است که میتواند برای ارتباط هنرمند با جامعه نقش داشته باشد. وی با بیان این نکته که تمرکز گالریها میتواند درجهت جذب مخاطب تاثیر داشته باشد، بیان کرد: متاسفانه گالریها در تمام نقاط شهر پراکنده نیستند و عمدتا در شمال شهر تهران تمرکز یافتهاند و این برای مخاطب عام بسیار دشوار است که برای دیدن یک نمایشگاه مدام از سویی به سوی دیگر شهر در حال رفت و آمد باشد. به نظر میرسد گالریها باید در فاصله معقول در کنار هم قرار داشته باشند و درمجاورت یکدیگر قرار بگیرند. ضمن این که این موضوعی است که در تمام دنیا نیز وجود دارد. شرف جهان عنوان کرد: امروز مخاطب گستردهتر شده است. وقتی اوضاع هنری را با دهه 60 مقایسه میکنید، میبینید که تعداد دانشگاهها و کلاسهای هنری بسیار بیشتر شده است و در سطح جامعه نیز علاقه به هنر و بخصوص هنرهای تجسمی گسترش یافته است و از حالت انحصاری مخصوص یک عده خاص درآمده و عمومیتر شده است.
بقای بیشتر بناهای قدیمی با کوچ گالریها
از سوی دیگر آناهیتا قبائیان مدیرگالری راه ابریشم که در منطقه بلوار کشاورز حضور دارد، با بیان اینکه هرچه تمرکز گالریها در مرکز شهر باشد، بهتر است و باعث میشود بناهای قدیمی که غیر فعال هستند و بلا استفاده ماندهاند مورد توجه قرار گیرند،میگوید: اینکه تمرکز گالریها در مرکز شهر باشد بسیار خوب است، چرا که عمدتا از راه هنر کسی نمیتواند پول هنگفت به دست آورد و زمینهای بالای شهر نیز صرف کارهای تجاری میشود. مرکز شهر فضا و معماری سبک قدیماش بسیار برای این امر مناسب است. هر گالری میتواند برای این کار از ساختمانهای قدیمی بهره بگیرد. ذهن من سالها درگیر این ماجرا بود که چرا گالریها فضای اختصاصی ندارند و خوشحالم که امروز این اتفاق درحال رخ دادن است. وی ادامه داد: در حال حاضر اغلب فضاهایی که گالریها در مرکز شهر از آن استفاده میکنند، اماکن قدیمی است. این اتفاق باعث میشود جلوی تخریب ساختمانهای قدیمی گرفته شود و از تبدیل شدن آنها به ساختمانهای بیهویت خودداری شود. اگر این تمرکز ایجاد شود که در حال انجام است بسیار خوب است و بیننده میتواند راحتتر، با صرف وقت کمتر، تعداد بیشتری گالری را ببیند. ضمن اینکه ایده اصلی هم همین است و میتواند در جهت رشد آثار هنری تاثیرگذار باشد. به نظرم موضوع حفظ ساختمانهای قدیمی خود یک موضوع مهم است. پراکندگی گالریها به صورت مساوی در شهر
مهروا آروین مدیرگالری مهروا نیز در این باره میگوید: با وجود شهر تهران و سایز و اندازهای که دارد، بسیار با این که گالریها در وسط شهر تاسیس شوند موافقم؛ چرا که عمدتا مرکز شهر یک جذابیت مخصوص به خود دارد و هنوز یک چیزهایی در آن مناطق وجود دارد و بافت مفیدتری نسبت به سایر مناطق شهری دارد. اما در بالای شهر نیز عده زیادی زندگی میکنند که مشتریان متفاوتتری هستند. به طور کلی شهر بزرگ است و وقتی چند افتتاحیه در چند گالری مختلف داشته باشید و مخاطب مجبور باشد برای دیدن هر کدام دائم در حال رفت و آمد باشد خسته میشود و این خوب نیست، اما اینکه همه در یک جا باشند نیز قطعا شهر پذیرای این امر نخواهد بود. وی ادامه داد: باید تعداد گالریها در تمام مناطق شهر به صورت مساوی تقسیم شود. خوشبختانه در مرکز شهر تعداد گالریها زیاد شده است و این اتفاق خوبی است هرچه تعداد کافهها و نگارخانههای مرکزی شهر بیشتر باشد یک شهریتی به تهران میدهد، اما لزومی ندارد همه یک جا باشند. استانداردها رعایت شوند
اما مژده طباطبایی مدیر گالری مژده ابعاد دیگری را در نظر گرفته و میگوید: برای این اتفاق باید امکانات را نیز در نظر گرفت. امکانات مالی و جغرافیایی، کوچههای تنگ و باریک تهران، ترافیک، موضوع طرح ترافیک، دریافت مجوز برای تاسیس گالری و... فاکتورهایی هستند که باید برای این امر در نظر گرفته شوند. درست است که امروز اکثر گالریدارها دوست دارند در یک منطقه خاص جمع شوند تا مخاطبان بیشتری داشته باشند و از سوی دیگر دسترسی مخاطبان گالریگرد نیز به گالریهابیشتر باشد، اما این امکان برای همه فراهم نیست و باید مشکلات دیگر را نیز مد نظر قرار داد. شرایط بافت شهری تهران مشکلات بسیاری دارد، باید دسترسی مخاطب به گالریها نزدیکتر باشد. اما به نظر میرسد باید بیش از پیش واقعبین بود و به این شرایط با دید باز نگاه کرد. اینکه صرفا بخواهیم برای جذب مخاطب در یک منطقه جمع شویم تنها راه حل مشکل نیست. گالری داری یکسری استانداردهای جهانی دارد که هرچند با وجود مشکلات نمیتوان آنها را به طور کامل اجرا کرد، اما باید تا حدی که میتوان استانداردها را در نظر گرفت.
تمرکز بهتر از پراکندگی است
از سوی دیگر سوگند منانی مدیر گالری آبی معتقد است: اینکه گالریها در مرکز شهر قرار بگیرند بسیار خوب است، همانطور که در تمام دنیا نیز این مرکزیت وجود دارد. در واقع مرکزیت قرار گرفتن تمام گالریها به نوعی باعث شده تا مخاطبانی که از مناطق دیگر به گالریهای بالای شهر میآمدند ریزش کنند. اما با این حال این تمرکز بهتر از پراکندگی گالریهاست، چرا که در شهر شلوغی چون تهران برای دیدن چند گالری که در نقاط مختلف شهر وجود دارند، کار بسیار مشکلی است و با این تمرکز میتوان به راحتی طی یک روز به چند نمایشگاه سر زد و از آثار هنرمندان بازدید کرد. این هنرمند افزود: وقتی همه گالریها در یک جا متمرکز باشند، گالری گردها میتوانند به چند گالری سربزنند. این هم اتفاقی است که در این یکی دو سال اخیر شکل گرفته و تصادفی یا غیر تصادفی حسنش بسیار بیشتر بوده است. در این شهر شلوغ وقتی همه گالریها یکجا باشند، مخاطبان فرصت بیشتری برای گالری گردی دارند.
با توجه به اینکه گالریداران تمام تلاش خود را میکنند تا بتوانند مخاطب داشته باشند و در طی سالها فعالیت برخی از این گالریها نیز توانستهاند مخاطبان ثابت خود را داشته باشند، اما اکثریت متفقالقول هستند که هرچه گالریها تمرکزشان در مرکز شهر بیشتر باشد، بهتر است. چرا که با تمرکز در یک نقطه شهر، علاوه بر این که گالریگردی مخاطبان راحتتر است، با این حرکت حتی میتوان مخاطبان بیشتری را نیز جذب گالریها کرد. هدف بیشتر گالریداران در درجه نخست ایجاد فرهنگ گالریگردی و ورود هنر به سبد فرهنگی خانوادههای ایرانی است و به نظر میرسد با این اتفاق بتوان مخاطبان را بیش از پیش به سمت هنر جذب کرد.
انتهای پیام/