سرویس تجسمی هنرآنلاین: ملک دادیار گروسیان هنرمند مجسمه‎ساز و نایب رییس انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز ایران درباره این موضوع که چرا در چند دهه گذشته مجسمه شهری یادماندنی به فضای شهر اضافه نشده است به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: موضوعی که در مورد مجسمه‎های شهری به وجود آمده است تاکنون بارها مورد بررسی قرار گرفته است و اعضای انجمن مجسمه‏‌سازان نیز بارها با نوشتن نامه، اعتراض و گفت‎وگو آن را مطرح کرده‎اند. متاسفانه مجسمه‏‌های شهری که اکنون در شهر نصب می‌شوند در کمترین زمان ممکن ساخته می‌شوند و به همین دلیل ارزش هنری مناسبی ندارند. زمانی عضو شورای عالی سازمان زیباسازی بودم، با وجود آنکه بارها به این روند اعتراض کردم و خواستار برنامه‌ریزی منظم‎تری برای ساخت مجسمه‎های شهری شدم باز هم نتیجه‎ای نگرفتم.

وی با بیان اینکه از زمان شروع طرح استقبال از بهار این جریان بدتر شد اظهار کرد: دعوت از هنرمندان مجسمه‎ساز جوان برای کار در زمینه هنر شهری بسیار خوب است اما همه هنرمندان برای ارائه یک کار خوب به زمان کافی نیاز دارند و وجود سفارشات عجولانه در نهایت به کارهای بی‌کیفیت منجر شده است.

نایب رئیس انجمن هنرمندان مجسمه‏‌ساز ایران افزود: شهر به آثار فاخر نیاز دارد اما باید کار فاخر را تعریف کرد و دانست که اساسا چه کسی باید کار فاخر انجام دهد؟ کار فاخر به سرمایه فاخر و زمان مناسب نیاز دارد و نمی‌‏توان در مدت کوتاه چنین اثری خلق کرد.

گروسیان ادامه داد: در یکی از فراخوان‌ها طرح خود من برای ساخت تندیس کمال‏‌الملک برنده شد، مدت‎ها این طرح رها شد تا اینکه ناگهان از من خواستند در فرصتی کوتاه و با نیمی از بودجه برای نوروز آن را اجرا کنم. من هیچ وقت چنین پروژه‎ای را قبول نمی‌‏کنم و در نهایت در فرصت کافی اجرای این مجسمه را انجام دادم. چنین رویکردیبه هنر شهری صدمه می‌زند.

این هنرمند با انتقاد از جو حاکم بر سمپوزیوم‎ها گفت: همه معتقدند سمپوزیوم‌ها رویدادهای مثبتی هستند اما آنها در واقع تنها کار تولیدی هستند. در جریان سمپوزیوم‎ها معمولا انجمن را نادیده می‎گیرند در حالی که از پتانسیل فکری و توان مشاوره اعضای انجمن می‌توانند برای تبدیل سمپوزیوم به یک اتفاق مهم استفاده کنند. اکنون همه بودجه کارهای شهری به آثار کپی و ارزان‎قیمت اختصاص داده شده است وجود کارهایی که بتوان آنها را زود به زود عوض کرد برای شهر خوب است اما اگر سالی یک مجسمه فاخر نیز بد نیست.

وی با اشاره به اینکه مجسمه‎های شهری جانمایی خوب ندارند اظهار کرد: یکی از دلیلی که ممکن است احساس شود مجسمه شهری خوب نداریم این است که جانمایی مناسبی برای مجسمه‏‌ها انجام نمی‏‌شود. وقتی یک اثر هنرمندانه در کنار اتوبان نصب می‏‌شود چطور می‌توان توقع داشت که مردم آن را ببینند. به همین دلیل به توجه در این زمینه نیازمندیم.

گروسیان درباره احداث باغ‎های مجسمه برای ایجاد فضایی در زمینه مجسمه شهری نیز گفت: چنین فضاهایی عالی هستند اما مسئله اینجاست که در کشورهای دیگر که سابقه‏‌ای در این مورد دارند، باغ مجسمه احداث نمی‏‌شود. در واقع برای برگزاری یک سمپوزیوم زمین خالی و مناسبی انتخاب می‏‌شود، آثار پس از اتمام در محل مناسب خود در این زمین نصب می‌شوند و بعد اطراف این مجسمه‎ها فضای باغ، پوشش گیاهی و چمن ایجاد می‏‌شود. به این ترتیب با یک طراحی از پیش تعیین شده هر سمپوزیوم خود به ایجاد یک باغ مجسمه می‌‏انجامد در حالی که ما حاصل سمپوزیوم‌ها را ابتدا انبار می‏‌کنیم تا بعد جایی برای نصب آنها پیدا کنیم.

نایب رئیس انجمن هنرمندان مجسمه‎ساز ایران اظهار کرد: شهر ما پیش از هرچیز به آرامش بخشی نیاز دارد، باید ابتدا نازیبایی‎ها را از تهران حذف کرد و پس از آن با یک بررسی درست برای مکان‏‌هایی که به اثر هنری نیاز دارند اقدام به سفارش اثر کرد. کار شهری به عشق و دلسوزی نیاز دارد و اگر روند به همین شکل باشد هنرمندان خوب دیگر اقدم به خلق مجسمه شهری نخواهند کرد.

انتهای پیام/