سرویس تجسمی هنرآنلاین: نشست نمایش ویدئو آرت "هوا خوب بود" با حضور هنرمند بلژیکی بارت وان دیک در گالری سازماناب برگزار شد. در این نشست که به آشنایی با این هنرمند و نمایش ویدئوی او اختصاص داشت، وان دیک درباره شیوه کاری خود در هنرهای تجسمی گفت: من یک هنرمند چند رسانه‌ای هستم و از همه مدیوم‎ها به جز نقاشی برای کارم استفاده می‏‌کنم. به طور کلی می‌‏توانم خودم را هنرمندی تجربه‏‌گرا بدانم زیرا دوست دارم هر کاری را فارغ از نتیجه آن تجربه کنم. به لحاظ مفهومی نیز یکی از جنبه‎های کار من هویت‎یابی فرهنگی است. برای من توجه به این سوال که هویت یک فرهنگ چطور شکل می‏‌گیرد جالب است هرچند تجربه‏‎های من گاه شبیه به کارهای مردم‎شناسی می‏‌شود با این حال من هیچ‌گاه به دنبال نتجه نیستم و زیرا عقیده دارم هنگامی که به نتجه قطعی برسید کار شما تمام شده است.

وی درباره بعضی پروژه‎های خود نیز توضیح داد: یکی از کارهای من نقابی از برگ‏های پاییزی است که از برگ‎های زرد درختان بلژیک ساخته شده است. این نقاب برای یک پروژه فیلم و عکس ساخته شد که من آن را به همراه لباسی ساخته شده از همین برگ‎ها پوشیدم و به پارکی پوشیده شده از برگ‎های زرد رفتم. این فضا در واقع متعلق به یک ویدئوی ثابت است، ویدئویی که در نگاه اول به یک عکس شباهت دارد اما همه چیز در آن بی‌حرکت است. تنها کفش‎های سفید من است که موجب می‌‏شود از درختان و برگ‏های زرد باز شناخته شوم. این اثر در واقع ارجاعی به اسطوره روح وحشی است. اسطوره‏ای که در اروپا شناخته شده است؛ این اسطوره نیمی انسان و نیمی روح است و در طبیعت ریشه دارد.

او ادامه داد: در مسیر توجه به اسطوره‎هاو فرهنگ بومی بلژیک، به سراغ یک سنت گدایی رفتم، بر اساس این سنت در یک روز خاص افراد به خانه‎های مردم مراجعه کرد و از آنها پول می‏‌خواهند. البته این سنت از میان رفته است و ما در یک پرفورمنس که برای یک جشنواره در نظر گرفته بودیم با لبا‎س‌های سنتی و شمایلی خاص این سنت را دوباره اجرا کردیم که البته حاصل آن پولی به اندازه یک شب شام ما شد.

این هنرمند با بیان اینکه به سفر و آشنایی با مردم و فرهنگ کشورهای مختلف علاقه بسیاری دارد افزود: پس از سفر و آشنایی با کشورهای مختلف، به این موضوع فکر کردم که سنت‎های ما بلژیکی‎ها چیست؟ به همین دلیل تلاش کردم به این سنت‎ها بپردازم و آنها را با دیگران مطرح کنم.

وان دیک درباره یکی دیگر از پروژه‎های خود نیز گفت: در آرت فری در بروکس که ۳۶ نفر از هنرمندان بلژیکی برای ارائه اثر در آن حضور داشتند من با پرفورمنسی درباره تیراندازی شرکت کردم. برای این کار فضایی را فراهم کردم که برای تیراندازی با تیر و کمانی که خودم با الهام از اسباب‎بازی دوران کودکی ساخته بودم ، مناسب بود. در طول یک ساعت تلاش کردم سیبی که به دیوار بود را هدف قرار دهم. در اجرای دیگری از همین اثر، آن را به کاری تعاملی تبدیل کردم و در آن مخاطبان این امکان را داشتند که سیب را هدف قرار دهند و هر کس هدف را می‏‌زد می‏‌توانست تیر را با خود ببرد. روی هر یک از تیرها شعارهایی مانند "همه چیز خوب است" و... نوشته بود و به دلیل آنکه افراد این تیرها را به شکل تصادفی انتخاب می‏‌کردند نوعی بازی پیشگویی آینده بر اساس این شعارها انجام می‌شد.

وی با بیان این موضوع که علاقه دارد درباره چیستی اثر هنری تحقیق کند گفت: از این منظر است که من مدام به دنبال تجربه‏ کارهای مختلف می‌‏روم. این تجربه می‌‏تواند درباره هر موضوعی باشد به عنوان مثال در شهر محل تولد من در گذشته‎های دور گروه‌های دزدی زیادی وجود داشت. در پرفورمنسی از دوستانم دعوت کردم که با پوشیدن لباس این افراد و حمل مشعل به عنوان یکی از ابزارهای شکنجه آنان درباره این بخش از تاریخ شهر کار کنیم. به علاوه آبجکت-مجسمه یکی دیگر از مدیاهای مورد علاقه من است. چنین آثاری هم می‏‌توانند یک مجسمه متحرک باشند و هم سوژه عکس قرار گیرند. به نظر من اثر هنری می‏‌تواند تبدیل به جسمی شود که مورد مبادله قرار می‌‏گیرد و حتما یک آبجکت نیست که شما آن را به شکل ثابت در جایی ببینید.

این هنرمند همچنین درباره پروژه‎ای که در ایران در حال کار روی آن است نیز اظهار کرد: وقتی شما سفر می‏‌کنید هویت شما یکی از مهم‎ترین مسائل است؛ به همین دلیل است که همه در نخستین سوال خود از شما می‎پرسند که اهل کجا هستید. این سوال در واقع اهمیت موضوع هویت را نشان می‌دهد. به عنوان یک هنرمند و یک مسافر در برخورد با چنین موضوعی از خود پرسیدم که آیا می‌توانم سفیر فرهنگی کشور خودم در نقاط دیگر جهان باشم؟ این سوال موجب شد که به دنبال انجام پروژه‎های بسیاری بروم. من در شهر کوچکی به دنیا آمده‎ام که همه مردم آن از نسل‎ها قبل کشاورز هستند. به همین دلیل سعی کردم در ایران به دنبال ساختن لباس سنتی کشاورزان بلژیکی بروم. پیراهن آبی، شلوار سیاه و ملزومات دیگر را در ایران پیدا کردم، اما کشاورزان بلژیکی کفش‎های چوبی معروفی دارند که در ایران وجود ندارد و من پس از آنکه یک استاد کار با چوب ایرانی قبول نکرد آنها را برایم بسازد خود دست به کار ساختن کفش‎ها شدم. برای کلاه هم از یک کلاه ورزشی استفاده کردم که دقیقا مشابه کلاه‎های روستاییان بلژیکی است. برای من مهم بود که این مجموعه را در ایران پیدا کرده یا بسازم زیرا اگر آنها را خود از بلژیک می‌‏آوردم حاصل کار دگرگون می‏‌شد. درنهایت با این لباس‎ها در یک دکور کوچک با عناصرایرانی قرار گرفتم و از خودم عکس گرفتم، این امکان برای دیگران نیز وجود دارد که در این فضا قرار گرفته و عکس بگیرند. البته این پروژه هنوز ادامه دارد و به شکل کامل انجام نشده است.

وان دیک درباره ویدئوی "هوا خوب بود" نیز گفت: این ویدئو را در مدت چهار سال ساختم، در واقع این فیلم تصاویر پشت سر همی از رویدادهای سنتی مردم بلژیک است. در این فیلم شما فرهنگ فولکلور، جشن‎ها و مراسم مختلفی که مردم بلژیک برگزار می‏‌کنند را مشاهده می‏‌کنید. البته انتخاب این مراسم جنبه شخصی داشته است و این همه فولکلور مردم بلژیک نیست. شخصا مراسم و رویدادهایی را که برایم جالب‏‌تر بود را انتخاب کرده‌‏ام که بعضی از آنها به دوران مسیحیت یا حتی قبل از مسیحیت در بلژیک باز می‏‌گردد.

در پایان سخنان بارت وان دیک، ویدئوی "هوا خوب بود" برای حاضران در گالری سازماناب پخش شد.

انتهای پیام/