به گزارش هنرآنلاین به نقل از مهر مجید ملانوروزی با اشاره به بازدید خود از بخش هنر ایران در پنجاه و ششمین بیینال ونیز که ۱۶ اردیبهشت افتتاح شد، گفت: در این بیینال چند نقد بزرگ بر ما وارد شد که یکی از آنها حضور بخش خصوصی بود در حالی که باید گفت نقش و حضور بخش خصوصی در حوزه تجسمی بسیار اساسی است و حدود ۸۰ درصد از فعالیتهای تجسمی در این بخش انجام میگیرد و نمیتوان این بخش را کنار گذاشت.
وی ادامه داد: امروزه در حوزه فرهنگ و هنر کمتر دیده میشود که بخش خصوصی ورود نکند و از فیلم یا کتابی حمایت نکرده باشد. اگر این بخش در چارچوب سیاستهای کلی باشد، خیلی خوب است بنابراین ما انتقادها به این بخش را نمیپذیریم و به دنبال فرصتهایی هستیم که بتوانیم بخش خصوصی را در حوزه هنرهای تجسمی تقویت کنیم.
مدیر موزه هنرهای معاصر درباره کیوریتورهایی (نمایشگاه گردان) که غرفه ایران را در بیینال ونیز اداره میکردند، گفت: کیوریتورهای خارجی ممکن است بخشی از هنر ما را نشناسند اما بخشی از مخاطبانی را که میخواهند هنر ما را ببینند و همچنین رسانهها را به خوبی میشناسند. به هر حال باید در نظر گرفت که این آثار در یک عرصه بین المللی به نمایش گذاشته میشود و مخاطبشناسی اهمیت بسیاری برای ما دارد. بعضی به انتخاب هنرمندان در این بینال نقد داشتند اما فکر میکنم هر کسی میتوانست در این حوزه انتخابی قرار بگیرد و اینها انتخابهای کیوریتورها و مجموعه دارهایی بودند که بیینال را حمایت میکردند و ما باید به نظر آنها احترام میگذاشتیم. در واقع وقتی شما کیوریتوری را انتخاب میکنید باید به نظرش احترام بگذارید.
نگاهها در بیینال ونیز به ایران معطوف شد
ملانوروزی به اهمیت انتخاب غرفه در بیینال اشاره و عنوان کرد: مساله مهم و حرفهای برای حضور در بیینال ونیز این است که مجموعه کارهایی که انتخاب میشود، برای خود غرفه ساخته شود. حتی اجاره کردن فضا در بیینال ونیز چندان حرفهای نیست زیرا یا باید از دو سال قبل فضایی را اجاره کرد و یا باید بتوان فضایی را برای این منظور خرید تا هنرمند بتواند از دو سال قبل کار را برای همان فضا چیدمان کرده و بسازد. در بیینال آثار چیدمانی موفقتر هستند و این نقد بر ما وارد است که سه ماه قبل از شروع بیینال، فضا را در اختیار گرفتیم. به همین دلیل بعضی از آثار برای آن فضا ساخته نشده بود، چراکه هنرمند در آنجا کار نکرده بود.
وی درباره حضور هنرمندان در غرفه ایران عنوان کرد: بخش «بازی بزرگ» انتخابی از کارهای مختلف بود که در آن ۴۰ هنرمند داخلی و خارجی با موضوع حضور بیگانگان در منطقه شرکت کردند. با این حال به نظر من تعداد هنرمندان میتوانست کمتر باشد، اما اثرگذاری کارها بیشتر شود چراکه بیینال هر چه از شکل نمایشگاهی خارج شود و به اجرا و پرفرمنس هنری درآید، بهتر است.
ملانوروزی درباره موفقیتهای حضور ایران در بیینال ونیز اظهار کرد: با همه اینها ایران غرفه بزرگی در ونیز داشت و حضور بسیاری از هنرمندان مطرح خاورمیانه و همسایگان ما که با ما مشترکات فرهنگی داشته و در مجموعه ما حضور داشتند، باعث شد که نگاهها به ایران معطوف شود. ما بازدیدهای بسیاری را از غرفه ایران داشتیم. همه کسانی که با هنر ایران سر و کار داشتند، اعم از روسای موزهها، مجموعهدارها، گالری دارها و... به غرفه آمدند و اتفاقی که میخواستیم رخ داد و غرفه ایران دیده شد. بسیاری از این افراد بیان میکردند که برای اولین بار است که از غرفه ایران بازدید میکنند و این به جهت اسم بزرگانی بود که در این غرفه حضور داشتند.
کشاندن افراد و رسانهها به غرفههای گوناگون به تبلیغات بستگی دارد
مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی وزارت ارشاد با تاکید بر لزوم حضور کم تعداد آثار ولی تاثیرگذار در بیینال ونیز عنوان کرد: به نظرم هنرمندان در بیینال ونیز باید بتوانند با اثر کمتر اما تاثیرگذار در لحظه اول بازدیدکننده را غافلگیر کنند. من بسیاری از موزه داران دنیا را دیدهام که به دنبال هنرمندان آثار چیدمانی بودند تا از آنها بخواهند که آثارشان را با فضای مورد نظر آنها در کشورهای خود منطبق کنند. حتی یکی از مجموعهدارهای بزرگ دنیا که پیش از این اثری را از خانم بیتا فیاضی در غرفه ایران دیده بود، به دنبال چنین آثاری بود.
ملانوروزی درباره دستاوردهای حضور ایران در ونیز تصریح کرد: حضور ایران در این فضای بینالمللی با هنرمندانی بزرگ و با گرایشهای گوناگون بسیار قابل توجه بود، اما یکی از مسائل مهم در ونیز مبحث تبلیغات است. کشورهای همسایه روی هنر سرمایه گذاری زیادی کرده بودند. امسال آذربایجان حدود ۱۰ میلیون دلار برای تبلیغات محیطی هزینه کرده بود در حالی که ما حتی یک ریال هم برای این منظور در نظر نگرفته بودیم. آنها تبلیغات زیادی را روی کشتیها و ساختمانها زده بودند و همچنین جشنها و لابیهایی را برای مطبوعات و افراد تاثیرگذار هنر معاصر جهان برگزار کردند. در حالی که ما چندان نیندیشیدهایم که آیا نمایش هنر انقلاب و یا هنر آوانگارد یا سنتی ما فقط در موزهها کفایت میکند و یا باید از رسانهها و افراد تاثیرگذار هم دعوت کرد.
مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی وزارت ارشاد افزود: ما فعلا بیشتر امکان حضور آثار خود را در ونیز بررسی میکنیم. در حالیکه باید بتوانیم اهداف خود را در هر گالری، رویداد و آرتفری که هنرمندان ما حضور دارند دنبال کنیم. مخصوصا در کشوری مثل ونیز که همه به نوعی سرگرم تفریح هستند، کشاندن افراد و رسانهها به غرفههای گوناگون به تبلیغات بستگی دارد که ما چندان در این حوزهها سرمایه گذاری نکردهایم و باید با بخشهای مهمی که میتواند هنرهای تجسمی ما را در موزهها، رویدادهای بزرگ دنیا، رسانه و... معرفی کند، بیشتر لابی کنیم.
هنرمندان ما از بسیاری از هنرمندان جهان جلوتر هم هستند
وی ادامه داد: دستاورد ما در این رویداد حضور هنر ایران در عرصه بین الملل بود چراکه هنرمندان ما نسبت به هنرمندان دنیا مخصوصا همسایگان چیزی کم ندارند و در نقاطی بسیار جلوتر هم هستند با این حال ارایه این آثار و جذب مخاطبان به امکاناتی نیازمند است. کسانیکه که با هنر ایران آشنا بودند از غرفه ما بازدید میکردند، اما ما به فضاهای جدید هم نیازمندیم و در شرایطی هستیم که باید آنهایی را هم که با هنرمان آشنایی ندارند در جریان قرار دهیم. این مساله به فضایی نیاز دارد که باید به آن فکر کنیم تا هم مخاطب بیشتری جذب کنیم و هم هنرمندان ما با توجه به آن فضا کار خود را ارائه دهند.
ملانوروزی با مقایسه آثار ایران نسبت به جهان در بیینال ونیز عنوان کرد: حضور هنرمندان ایرانی با این وسعت مکانی و این تعداد از هنرمندان، ایدههای گوناگون و گرایشهای مختلف هنری بضاعت هنر ایران بود و حتما تاثیر بسیاری خواهد داشت. با توجه به فضای سایر آثار جهان، کار ایران از قابلیت لازم برخوردار بود، اما حتما به تبلیغات بیشتری برای معرفی نیاز دارد. باید وقت و سرمایه بیشتری بگذاریم و سیاست گذاریها را هم دقیقتر کنیم.
مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی وزارت ارشاد با اشاره به حضور شتابزده ایران در ونیز یادآور شد: ما امسال به طور شتابزدهای وارد شدیم چون بخش خصوصی ثبتنام کرده بود و خود ما قصد ورود نداشتیم و اصلا مکانی در اختیارمان نبود اما اگر فرصت بیشتری در اختیار داشتیم، حتما بهتر میتوان درباره انتخاب هنرمندان، فضاسازی، چیدمان آثار و... فکر کرد.
بیینالها باید محلی باشند تا همه، هنر ایران را ببینند
وی اضافه کرد: قصد ما این است که امسال زودتر شروع کنیم. صحبتهایی هم با آقای جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی داشتهایم تا بتوانیم فضایی را بخریم چراکه به نظرم در یک رویداد حرفهای باید به شکلی حرفهای وارد شد.
ملانوروزی ادامه داد: باید بتوانیم با تبلیغات حرفهای، مخاطبان و افراد تاثیرگذار را جذب کنیم. بیینالها باید محلی باشند تا همه، هنر ایران را ببینند و حتی به ایران بیایند و به تماشای گالریها بروند و ما بتوانیم هنر خود را در یک فضای جهانی و با افق گشوده تری در دنیا ارایه کنیم.
مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی وزارت ارشاد با اشاره به بحث فروش، مارکتینگ و حضور هنر ایران در موزههای جهان اعلام کرد: ما کمتر هنرمندی داریم که آثارش در موزههای مطرح دنیا حضور داشته باشد. در حالی که با پیشینه صد سالهای که ما داریم باید هنرمندانی داشته باشیم که آثارشان در همه موزههای مطرح وجود داشته باشد. گالریهای ما تاکنون فعالیت چندانی در عرصههای جهانی نداشتهاند تا بتوانند هنرمندانمان را معرفی کنند و ما امیدواریم که بتوانیم بسترش را در این چهار سال مهیا کنیم تا بخش خصوصی، دولت، نهادهای عمومی و... بتوانند هنر ایران را وارد فضای جهانی کنند.
ملانوروزی در پایان گفت: این مساله هم از جهت معنویت و گفتمان هنری لازم است و هم از حیث مالی به ما کمک میکند تا آثار هنرمندانمان به فروش برود. اگر چیدمان ما به صورت حرفهای در بیینال اتفاق بیفتد در درازمدت تاثیر خود را میگذارد. بحث فروش در خود بیینال مطرح نیست اما بسیاری از مدیران موزهها هنرمندانی را گزینش کرده و از آنها برای ارایه کارها دعوت میکنند.
انتهای پیام/