سرویس تجسمی هنرآنلاین: امین آقایی هنرمند نقاش که نمایشگاه آثارش در گالری آن این روزها در حال برگزاری است و دو اثر از او نیز اکنون در بینال ونیز حضور دارد درباره نمایشگاه انفرادی خود با عنوان "از پشت شکاف در به تو نگاه میکنم" در گالری آن به خبرنگار تجسمی هنر آنلاین گفت: در این نمایشگاه ۱۰ اثر اکریلیک روی بوم به همراه یک ویدئو آرت ارائه شده است که همه آنها در سال ۹۳ خلق شدهاند.
وی درباره این مجموعه نقاشی اظهار کرد: اگر شما در سرزمینی زندگی کنید که جنگ در آن اتفاق افتاده باشد میتوانید آثار آن را در همه جا ببینید. بیشتر این آثار جای ترکش و گلولههایی هستند که روی ساختمانها باقی مانده است. با این حال دیدن چنین تاثیری از جنگ بر ساختمانها مرا به این فکر انداخت که جنگ بر روح و روان آدمهایی که در جنگ حضور داشتهاند چه تاثیری گذاشته است. این شرایط تنها برای ما نیز نبوده و همه کشورهای منطقه به نوعی درگیر جنگ هستند و حتی دنباله این جنگها تا کشورهای آفریقایی نیز امتداد پیدا کرده است.
این هنرمند نقاش با بیان اینکه؛ سعی کردهام در این مجموعه روی این اثرات جنگ کار کنم افزود: این نمایشگاه "از پشت شکاف در به تو نگاه میکنم" نام دارد، بر این اساس ما به عنوان مخاطب در مواجهه با این نقاشیها پشت دری قرار گرفتهایم که از پشت شکاف آن آدمهایی در حال کارهای عادی میبینیم. آدمهایی که هم نگاه ما آنها را پارهپاره میبیند و هم جنگ روح آنان را از هم گسیخته است.
آقایی درباره سه تابلو پرتره این نمایشگاه نیز توضیح داد: سه پرترهای که دراین مجموعه وجود دارد از پشت این شکافها بیننده را نگاه میکنند؛ آنها افرادی واقعی هستند؛ یکی از آنها خودم هستم، دیگری مادرم است و پرتره سوم به دوستم نیما اختصاص دارد که پدرش را در بمباران شیمیایی از دست داده است. اینها در واقع آدمهایی هستند که جنگ به شکل مستقیم بر زندگی آنها تاثیر گذاشته است و در واقع ارجاعی به واقعیت جنگ دراین نمایشگاه هستند.
وی با بیان اینکه این آثار از فاصله دور آبسترهای از کنش لکهها هستند افزود: هرچه به تابلوها نزدیکتر میشویم جزییات بیشتری دیده میشود و اگر فضاها را به هم وصل کنیم با تصویری واحد یا فیگور مواجه خواهیم شد.
این هنرمند درباره شیوه کار روی این مجموعه نقاشی نیز اظهار کرد: من ابتدا اتود طرحهای اصلی را زدم و سپس با انتخاب نقاطی از آنها به شکل لکه، لکهها را روی زمینه سفید بوم کار کردم. اگر تصویر را میکشیدم و روی آن را با رنگ سفید میپوشاندم کار بسیار سادهتر بود اما من این روش را ترجیح دادم تا آن فرمی که میخواستم را پدید آورم.
وی درباره نخستین کار آویخته شده در این نمایشگاه نیز توضیح داد: کار نخست دارای بخش بزرگی از سفیدی است و لکههای بسیار کمی روی آن وجود دارد. این لکههای کم مخاطب را دچار این پرسش میکند که چرا نقاش لکههای بیشتری را نکشیده است تا مخاطب از دیدن آنها بیشتر لذت برد. در واقع مخاطب در دیدن اثر به دنبال لذت بردن است در حالیکه اگر بخواهم او لذت بشتری ببرد باید لکههای بیشتری بکشم که میتوانند نشانه گلولهها یا ترکشهای بیشتر باشند. این نمادی از لذتجویی و زیادهطلبی است که عامل اصلی همه جنگهاست و هر خواسته بیشتر میتواند حکم یک ترکش را داشته باشد. این موضوع میتواند مخاطب را به این فکر وادارد که اگر او در جایگاه قدرت باشد چه برخوردی با خواستههای روزافزونش خواهد داشت؟
آقایی درباره ویدئوآرتی که در نمایشگاه به نمایش گذاشته شده نیز گفت: این ویدئو در جهت تکمیل مجموعه نقاشی ساخته شده است. در واقع این چند دقیقه از فعالیتهای عادی یک خانواده ایرانی است که از پشت یک پرده با چند شکاف دیده میشود. این ویدئو نسخه متحرک تابلوهاست تا حالت واقعیتری را برای مخاطب به نمایش بگذارد.
وی درباره حضور آثاری از این مجموعه در ونیز هم اظهار کرد: سه فریم از این مجموعه پیش از این در برزیل به نمایش گذاشته شده است که بازخورد خوبی داشت احتمالا حضور کارم در آن مجموعه علاوه بر همکاری گالریدار باعث شده تا کیوریتور پاویون ایران در ونیز اثر مرا انتخاب کند. با اینکه آثار اکنون در ونیز در حال نمایش است اما من به دلیل برگزاری نمایشگاه انفرادیام ترجیح دادم در کنار مخاطب ایرانی آثارم بمانم.
امین آقایی متولد ۱۳۶۱ در خرمشهر است. او به دلیل بروز جنگ در خرمشهر در کودکی به همراه خانواده مجبور به کوچ از زادگاه مادری و زندگی در اصفهان، یزدانشهر، نجفآباد، نفتسفید و... شد. خانواده او پس از حدود چهار سال کوچ و خانهبهدوشی، اهواز را برای زندگی انتخاب کردند.
زندگی ثابت در اهواز و فاصله گرفتن تدریجی از آوارگی امین را ترغیب کرد که نقاشی را به عنوان مسیری برای معنا کردن افکارش انتخاب کند. نقاشی، پیش از این برای او سرگرمی برای گریز از دوران سخت جنگزدگی بود؛ این تصمیم مسیر زندگی امین را تغییر داد. او که سه سال پس از دوران سربازیاش را در کارخانجات کشتوصنعت نیشکرخوزستان سپری کرده بود، برای رسیدن به رشد و پیشرفت در هنرش، کارخانه را رها کرد و وارد فضای آکادمیک هنر و تحصیل در رشته نقاشی شد. امین آقایی در بسیاری از آثاری که خالقشان بود، با نگاهی انتقادی و تاملبرانگیز به مسایل اجتماعی و سیاسی و حتی زیستمحیطی نگاه میکرد. همین موضوع آثار امین را به منبعی برای تحلیل نشانهشناختی تاریخ اجتماعی ایران در سالهای گذشته تبدیل کرده است.
نمایشگاه "از پشت شکاف در به تو نگاه میکنم" تا ۶ خرداد ماه در گالری آن به نشانی ونک، خیابان سئول، شماره ۴۰ ادامه دارد.
انتهای پیام/