سرویس تجسمی هنرآنلاین : نیوشا توکلیان عکاس معاصر روزهای پرمشغلهای را پشت سر میگذارد، او از جمله عکاسانی است که برای عکاسی از زنان رزمنده در کوبانی راهی سوریه شد و سه هفته قبل بود که عکسهای این مجموعه او در مجله Time منتشر شد. به علاوه او به تازگی از سوی این مجله نیز مامور شده بود تا از "رولا غنی" بانوی اول افغانستان عکاسی کند. پنجشنبه گذشته نیز نمایشگاه جدیدترین آثار این هنرمند در مدرسه بوزار پاریس برگزار خواهد شد. او درباره این نمایشگاه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: این نمایشگاه به نمایش مجموعه "صفحات خالی یک آلبوم عکس ایرانی" اختصاص دارد که از ۱۳ تا ۱۸ می(۲۳ تا ۲۸) در بنای "Chapelle" مدرسه بوزار پاریس برگزار خواهد شد. این مکان در بوزار علاوه بر آنکه خود یک بنای قدیمی است به نمایشگاه دائمی اتودهای میکلانژ نیز اختصاص دارد و کمتر در آن نمایشگاهی برگزار میشود.
این هنرمند افزود: مجموعه "صفحات خالی یک آلبوم عکس ایرانی" از ۳۰ عکس و ۷ ویدئو اینستالیشن تشکیل شده است. در واقع همانطور که از نام مجموعه پیداست این آثار به مردم ایران میپردازد و برای خلق آن من ابتدا ۹ شخصیت از افراد معمولی و در دسترس جامعه را انتخاب کردم، افرادی که همه جا آنها را میبینیم و بخش اصلی جامعه ایرانی را تشکیل میدهند.
وی ادامه داد: موضوع این مجموعه کار به آرزوهای دوران کودکی باز میگردد و این آرزوها برای من از کاور آلبومی نشات میگیرد که در دوران کودکی داشتم، این کاور تصویری از یک کوه بلند با دشتی از لاله در اطراف آن بود، تصویری که رویاها و آرزوهای دوران کودکی مرا میساخت هرچند با گذر زمان و بزرگتر شدن واقعیت زندگی چهرههای دیگری از زندگی را نشان داد که چندان نسبتی با آن رویاها نداشتند. در ویدئوها از این فضا و البته از صداهایی که میتواند در چنان محیطی شنبیده شود مثل صدای باد، آب و پرنده استفاده کردم، صدایی که روی تصویر این آدمها شنیده میشود و هرچه ما به آدمها نزدیکتر میشویم این صدا بیشتر از قبل به صداهای عادی زندگی تبدیل میشود.
توکلیان با بیان اینکه این هفت ویدئو به شکلی اینستال شدهاند که در هم دیزالو شده و هرشخصی روی دیگری محو میشود اظهار کرد: این ویدئوها روی هم رفته ۲۲ دقیقه هستند و همانطور که گفتم ۳۰ عکس نیز در کنار آنها به نمایش درخواهد آمد، عکسهایی که به نوعی کامل کننده این ویدئوها هستند.
این هنرمند درباره مجموعه عکس خود نیز توضیح داد: این عکسها در ژانر مستند اجتماعی قرار میگیرند و در واقع با حضور همان آدمهایی که در ویدئوها حضور دارند گرفته شدهاند. در این عکسها ترجیح دادم خود این آدمها حضور نداشته باشند. من با این افراد به محیط زندگی، کار و محلهشان رفتم و زاویه نگاه آنها و چیزهایی که هر روز میبینند را عکاسی کردم بدون آنکه مجبور باشم از خود آنها عکس بگیرم و مثلا آنها را در حال کار، غذا خوردن یا خوابیدن نشان دهم.
گفتنی است؛ مجموعه ویدئوهای نیوشا توکلیان که در این نمایشگاه حضور دارد این روزها در بینال ونیز هم به نمایش درآمده است.
انتهای پیام/