سرویس تجسمی هنرآنلاین : مراسم افتتاحیه سیزدهمین دوسالانه عکس ایران عصر یکشنبه ۵ بهمن ماه در سینما تک موزه هنرهای معاصر و با حضور علی مرادخانی، معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، مجید ملانوروزی مدیر کل مرکز هنرهای تجسمی، مسعود زنده روح کرمانی، رئیس انجمن عکاسان ایران، اسماعیل عباسی، دبیر دوسالانه عکس ایران و جمعی از عکاسان پیشکسوت و جوان برگزار شد.

در این مراسم علی مرادخانی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با حضور در افتتاحیه‌ سیزدهمین دوسالانه عکس ایران با بیان اینکه انجمن‌ها به لحاظ فعالیت علمی و فنی مهره بهتری برای برگزاری دوسالانه‎ها هستند گفت: هدف دولت‌ها و همین طور هدف ما برگزاری بهتر رویدادهای تجسمی است. آن‌گونه که به من گفته شده، روند برگزاری سیزدهمین دوساله عکس بسیار خوب است و من احساس خوشبختی می‌کنم که انجمن توانست با کار خوب و انجام مباحث اساسی، در برگزاری این دوسالانه، به مرکز تجسمی کمک کند.

وی با بیان اینکه باید برای رویدادهای هنری مانند دوسالانه یک سند چشم‌انداز تعریف شود تا دولت برای پنج سال بعد بداند که می‌خواهد چه کاری کند افزود: ‌ یکی از این کارهایی که در این زمینه باید انجام شود فراهم کردن زیرساخت نیروی انسانی است. طبیعی است که خود دوستان می‌توانند با در اختیار گرفتن برگزاری این رویداد‌ها، به دولت برای رسیدن به اهدافش کمک کند و دولت نیز امکاناتی فراهم کند تا آنان به اهداف خود برسند.

مرادخانی همچنین درباره برگزاری یک دوسالانه‌ جامع که همه رشته‌های هنرهای تجسمی را در برگیرد نیز گفت: ‌ برای رسیدن به این هدف، کارهای زیادی باید انجام شود. باز هم باید به بحث چشم‌انداز توجه کنیم تا بتوانیم به بسیاری از مشکلات و ضعف‌هایمان پی برده و برای رفع آنها برنامه‌ریزی دقیق و درستی داشته باشیم.

همچنین مجید ملانوروزی با بیان اینکه مرکز تجسمی در این رویداد هنری نقشی نداشته و همه کارهای به وسیله انجمن عکاسان انجام شده است گفت: امسال برای نخستین ‌بار برگزاری دوسالانه عکس به انجمن عکاسان ایران واگذار شده است. هرچند این حرکت به ‌دلیل همین نخستین بودن قطعا کم ‌وکاستی‌هایی دارد. البته به اعتقاد من، بهتر است مانند هر رویداد هنری دیگری در دنیا که بنیادی تخصصی دارد، موسسه‌ای به‌وجود آید که بتواند به جای برگزاری دوسالانه، بی‌ینال تهران را راه‎اندازی کند و دولت نیز بهتر است به‌عنوان حامی، ناظر و سیاست‌گذار بستر‌ها را فراهم کند.

وی افزود: همه‌ کارهای این دوسالانه از انتخاب دبیر و داوران گرفته تا تعیین موضوع آن، برعهدهٔ انجمن عکاسان بود. البته ما به‌دنبال این هستیم که این دوسالانه، آخرین برنامه از نوع خود باشد و با راه‌اندازی بی‌ینال تهران، همه‌ انجمن‌های هنری کارهای نوآورانه و خلاقانهٔ خود را در یک زمان و مکان واحد به‌نمایش بگذارند و این کار با کمک دولت و شهرداری رقم می‌خورد. شاید حدود ۵۰ سال پیش، بی‌ینال تهران جزو پنج بی‌ینال بزرگ دنیا بود، اما حالا در۱۳۰ بی‌ینال دنیا هم جایی ندارد و برای این موضوع باید کاری انجام شود.

اسماعیل عباسی دبیر دوسالانه سخنران بعدی این مراسم بود، او درسخنانی درباره این دوسالانه گفت: این دوسالانه با فاصله‌ ۲۷ سال از نخستین نمایشگاه عکسی که در سال ۱۳۶۶ در موزه‌ هنرهای معاصر برگزار شد، اتفاق می‌‎افتد. در این فاصله زمانی ۱۳ نمایشگاه هر کدام با استدلال‌های خود، ارائه شدند. برخی از آن‌ها اصرار به ملی بودن داشتند، برخی می‌خواستند بین‌المللی باشند، بعضی از آن‌ها دست‌ودلبازانه بودند و بعضی دیگر، در ‌‌نهایت خست برگزار شدند. گروهی، از آن‌ها دفاع کردند و گروهی هم خرده گرفتند. عده‌ای به‌خاطر دولتی بودن، از آن‌ها فاصله گرفتند و برخی هم به‌خاطر منزلتی که به حق یا ناحق برای خود قائل بودند، به میدان رقابت نیامدند.

وی دربارهٔ دوسالانه سیزهم نیز اظهار کرد: شورای سیاست‌گذاری سیزدهمین دوسالانه عکس ایران پس از بحث‌های فراوان، فراخوان خود را در دو بخش منتشر کرد. بخش اول، آرت‌فوتوگرافی بود که پذیرای مجموعه عکس‌ها و استیتمنت‌های آن‌ها بود. در این بخش ۴۸۸ نفر با ۵۴۱ اثر شرکت کردند که در ‌‌نهایت، ۱۹ مجموعه برگزیده شدند. بخش دوم شامل آثار تک‌عکس و خلاقانه بود که ۱۱۲۲ نفر با ۳هزار و ۷۷ عکس در آن شرکت کردند که در ‌‌نهایت ۳۸ عکس انتخاب شد.

عباسی ادامه داد: این دوسالانه با این‌که "سیزدهمین" دوسالانه‌ عکس است، اما برای ما خوش‌یمن بود؛ هرچند با حرف‌های آقای ملانوروزی مبنی بر این‌که این شاید آخرین دوسالانه‌ عکس باشد، این خوش‌یمنی بیشتر به چشم می‌آید.

دبیر سیزهمین دوسالانه عکس با بیان اینکه در دنیای عکاسی، کسی جای کسی را تنگ نکرده است افزود: همان‌طور که سومین همایش "ده روز با عکاسان" حضور لذت‌بخشی برای ما بود، این دوسالانه نیز همین‌طور است. قرار بود در کنار این دوسالانه، از دو عکاس پیشکسوت تجلیل کنیم که یکی از آن‌ها به دلایل نامعلومی پوزش خواست و دیگری هم که تا هفته پیش با ما همراه بود، انصراف داد.

مسعود زنده روح کرمانی پس از اسماعیلی پشت تریبون رفت و پس از تشکر و عذرخواهی از همه کسانی که می‌‎توانستند به جای او صحبت کنند گفت: سیزدهمین دوسالانه عکس به‌عنوان نخستین حرکت در برگزاری این رویداد هنری توسط انجمن عکاسان ایران، تجربه خوبی است. انجمن عکاسان ایران نخستین انجمنی است که دوسالانه را از اجرا تا محتوا، خود برگزار کرده است هرچند ما برای این کار شش سال جنگیده‌ایم. سه دوره هیات مدیره بر سر برگزاری این دوسالانه توسط انجمن، با مرکز هنرهای تجسمی بحث داشت تا بالاخره این مرکز و معاونت هنری وزارت ارشاد به انجمن اطمینان کردند تا بتواند این کار را انجام دهد. در این مسیر هیچ‌گاه حضور دوستانی را که به اعتقاد آقای ملانوروزی دولتی بودند، در کنار خود نداشتیم و همهٔ این اتفاق به‌خاطر حضور دوستانی بود که به ما اعتماد کردند.

رئیس انجمن عکاسان ایران با اشاره به این موضوع که شورای هنری و برنامه‌ریزی ساعت‌ها درباره‌ چگونگی برگزاری دوسالانه بحث و تبادل نظر داشت تا مشخص شود با چه رویکردهایی به این رویداد بپردازد که به هنر معاصر دنیا نزدیک باشد افزود: ما توانستیم بعد از سه دوره، به موزه‌ هنرهای معاصر برگردیم. طبیعتا وقتی نام موزه می‌آید، نوع نگاه به دوسالانه و انتخاب چیدمان آثار متفاوت می‌شود. برگزاری این دوسالانه اولین تجربه‌ تخصصی در واگذاری رویدادهای هنری به انجمن‌ها است و شاید شروعی باشد که این دوسالانه‌ها را به‌صورت مجموعه‌ای در بیینال تهران داشته باشیم.

وی در پایان خاطرنشان کرد: در این دوسالانه برای نخستین بار در ایران، همه آثار روی کاغذ آرت فتوگرافی و زیر نظر خود عکاسان چاپ شده‌ است.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/