سرویس تجسمی هنرآنلاین : این روز‌ها نمایشگاه گروهی منتخب آثار اعضای انجمن هنرمندان نقاش ایران با عنوان "فصلی از هنر" در نگارخانه‌های بهار، تابستان، پاییز، زمستان، میرمیران و ممیز خانه هنرمندان ایران در حال برگزاری است. به عقیده بسیاری از بازدیدکنندگان، سطح کیفی آثار این نمایشگاه از سطح بالایی برخوردار است و همین امر فرصت مناسبی را برای خرید آثار اساتید و هنرمندان حرفه‌ای در زمینه نقاشی و مجسمه فراهم آورده است. در حاشیه برگزاری این نمایشگاه که آثاری از ۷۰ هنرمند را در خود گنجانده است، گفت‌و‌گویی داشتیم با جواد نوبهار، هنرمند نقاش و عضو هیئت علمی دانشگاه هنر که با ۳ اثر در این نمایشگاه شرکت دارد. جواد نوبهار متولد سال ۱۳۴۵ در تبریز است و نقاشی را از هنرستان میرک‌‌ همان شهر آغاز کرده است.

آقای نوبهار نقاشی را از "میرک" آغاز کردید یا پیش از آن هم نقاشی به نقاشی می‌پرداختید؟

معمول است که می‌گویند از بچگی نقاشی می‌کردیم، ولی من به دلیل اینکه برادر بزرگم در خانه کار می‌کرد از‌‌ همان سال‌هایی که فهمیدم رنگ چیست و تیوپ رنگ را ‌دیدم، با نقاشی آشنا شدم. ساعت‌ها روبروی بوم‌های او می‌ایستادم و نگاه‌شان می‌کردم اما نقاشی را به طور رسمی از سال ۱۳۶۱، یعنی اولین دوره بعد از انقلاب، در هنرستان میرک تبریز شروع کردم و سال ۱۳۶۵ دیپلم نقاشی‌ام را گرفتم و وارد دانشگاه هنر شدم و تا مقطع کار‌شناسی ارشد این رشته را ادامه دادم.

بعد از اتمام تحصیل بیشتر به کار دانشگاهی پرداختید و یا نقاشی را دنبال کردید؟

از ترم دو مقطع کار‌شناسی ارشد، مشغول به تدریس در دانشگاه هم شدم و در آن واحد هم دانشجو بودم و هم مدرس دانشگاه هنر بودم. البته پیش از آن هم در کلاس‌های آزاد جهاد دانشگاهی، سوره، هنرهای زیبا و... تدریس می‌کردم. در نتیجه پس از فارغ التحصیلی هم به‌‌ همان تدریس در دانشگاه ادامه دادم و در حال حاضر عضو هیئت علمی دانشگاه هنر هستم و به صورت پروازی در دانشگاه آزاد تبریز و جاهای دیگر نیز تدریس می‌کنم.

وقتی هم برای نقاشی می‌ماند؟

به قول محمد ابراهیم جعفری که استادمان بودند، به هر حال یک شور و اشتیاقی بود که ادامه دادیم این راه را منتها بحث تدریس و دانشگاه و... مقداری از آن انرژی را که باید روی نقاشی بگذارم می‌گیرد؛ خب من دو دوره برگزیده بی‌ینال نقاشی بودم به هر حال و کم و بیش با اینکه نمایشگاه‌هایم کمتر شده اما معمولا در اکثر نمایشگاه‌های گروهی شرکت می‌کنم. در دوره تصدی آقای دکتر سمیع آذر در موزه هنرهای معاصر که گروه‌های هنری شکل گرفتند، ما هم گروه "دیوار سفید" را تشکیل دادیم اما بعد از آن گروه‌ها کم کم فعالیت‌شان کم شد و به ندرت شاهد بودیم که دوستان در گروه‌ها به کار ادامه دهند؛ دوره بسیار جالبی بود که دوستان در آن گروه‌ها همکاری‌های موفقی داشتند و ما هم چند نمایشگاه در تهران و شهرستان‌ها برگزار کردیم.

در این نمایشگاه، سه اثر از شما به نمایش گذاشته شده که دو اثر در یک سبک و یک اثر در سبکی متفاوت ارائه شده‌اند. این‌ها مربوط به دوره‌های مختلف کاری شما هستند؟

بله، دو اثری که اشاره کردید مربوط به سال ۱۳۸۵ است؛ من جستجوهای زیادی دارم و در نتیجه در نقاشی خیلی تنوع‌طلب هستم و آن اشتیاق هنری را در این روش می‌یافتم. متن و لایه‌های زیرین این آثار مربوط به‌‌ همان جستجو‌ها است و از نظر برخورد کمی انتزاعی‌تر شده است. اثر دیگری که از من در این نمایشگاه به نمایش درآمده است، در واقع حدود ۲-۳ ماه پیش در ابعاد کوچک‌تری کار شد و بعد که برای این نمایشگاه کار خواستند، آن را در اندازه بزرگ‌تر و روی بوم اجرا کردم.

که از قضا خیلی هم حس و حال خوبی پیدا کرده است.

در این کار انتزاع و فیگوراتیو در کنار هم نشسته‌اند و ریتم، فرم و خط‌ها برای من هم جالب بود و ممکن است یک دوره از کار‌هایم را به این روش اختصاص دهم.

فکر می‌کنم این تنوع نگاه بین آثارتان برای مخاطب هم جالب توجه باشد، می‌توان دید که یک نقاش می‌تواند چه دوره‌های متفاوتی را پشت سر بگذارد.

بله، من دوره کلاژ داشتم که دوره موفقی هم بود، موضوع ترکمن در دوره کار‌شناسی، سوژه کاری من بود که از آن دوره همراه با مرحوم ایرج زند با موضوعات مختلفی مثل چوپانی، قوچ، شاخ قوچ و... در این زمینه کار کردم که به نوعی شاید یادآور سفر مرحوم استاد قندریز به آذربایجان هم باشد که با موضوعات چوپانی کار کرده بود. من با یک نگاه دیگر به این موضوعات پرداخته‌ام و همیشه دنبال تنوع نگاه و برخورد چه از نظر تکنیکی و چه ساختاری و طراحی، بوده‌ام و در نتیجه چیزهایی یافته‌ام که کار‌هایم را تشکیل می‌دهند. من معمولا سخت از کاری راضی می‌شوم و به این جهت این جستجو و این پویایی به نظرم در کار هر هنرمندی باید باشد و من حس می‌کنم در این آثار هست.

نمایشگاه "فصلی از هنر" را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

با توجه به فعالیت سال‌های پیشین انجمن، در این دوره جدید فعالیت انجمن به مراتب بیشتر شده است، جامعه هنری ما هم این موضوع را حس می‌کند. از مشارکت دادن هنرمندان در امور گرفته تا ایده‌پردازی نمایشگاه‌های جدید، گرچه به عنوان مثال من وقت کمی داشتم ولی شاهد این فعالیت‌ها بوده‌ام و این کار‌ها قابل تحسین است و واقعا دست‌مریزاد دارد. درباره کیفیت این نمایشگاه هم تا جایی که من دیدم از کیفیت خوبی برخوردار است، اساتیدی که دعوت شده‌اند و شرکت کرده‌اند و انجمن این توان را داشته که از برخی اساتید کار بگیرد و برای این نمایشگاه مشارکت‌شان را جلب کند، با ارزش است. امیدوارم هنرمندان هم از جوان تا پیشکسوت بتوانند پشتوانه خوبی برای انجمن باشند، برای اینکه هنر کشور ما به همین اساتید و جوان‌ها بستگی دارد که بتوانند حمایتش کنند تا جامعه هنری غنی‌تر از پیش، به سمت آینده قدم بردارد.

و به عنوان کلام آخر؟

به نظر من انجمن هنرمندان نقاش ایران دارد کارش را انجام می‌دهد، هنرمندان دارند زحمت می‌کشند، استقبالی که باید باشد از طرف جامعه وجود دارد و فکر می‌کنم فقط لازم است که این فعالیت‌ها از طرف مسئولین از هر نظر حمایت شوند. این نمایشگاه می‌تواند فرصت خوبی برای خرید سازمان‌ها و نهاد‌ها باشد تا خریدهای مناسبی داشته باشند که هم برای هنرمندان مفید است و هم برای بخش دولتی، در کنار حمایت از هنرمندان، سرمایه‌گذاری نیز محسوب می‌شود. امیدوارم در زمان باقی مانده این نمایشگاه شاهد اتفاقاتی از این دست باشیم.

انتهای پیام/

فرین روحانیان