سرویس تجسمی هنرآنلاین : حضور بهمن بروجنی نقاش ایرانی ساکن پاریس پس از سالها در تهران با نمایش ۲ مجموعه از آثارش همراه است که یکی در هفتههای گذشته در گالری آریا در معرض نمایش قرار گرفت و دیگری امروز ۷ آذر در گالری افرند افتتاح میشود.
بروجنی درخصوص آثاری که در این دومجموعه به نمایش درآورده می گوید: من در نقاشی مرتب به مراحل تازهای پا میگذارم و نه اینکه شیوه کارکردنم را بخواهم تحت عنوان دورههای کاری عوض کنم. میخواهم سزان را مثال بزنم که وقتی کارش را نگاه میکنید فکر میکنید که مثلا او تنها یک سیب را نقاشی کرده در صورتی که همین آدم پایه گذار کوبیسم است. او در عین حال که توجه به طبیعت دارد در اندیشه این است که چطور حجم اشیا را بشکند و با نورپردازی خاصاش نقاشی را ساختاری میبخشد که ممکن است کسی که از قواعد رئالیسم محض پیروی میکند فکرکند سزان طراحی بلد نبوده در حالی که او از این مرز گذشته و دارد ساختار تازهای را بنا میکند. در مورد پیکاسو هم همینطور است یا رامبراند که در مرحلهای فکر میکند در یک تاریکی مطلق چطور نور شمع را در عناصر نقاشی میشود نشان داد و این کار برای او ممکن است ۱۰ سال طول بکشد. حالا یک نقاش معمولی چکار میکند؟ هر روز دنبال هوس تازهای میرود.
ا و درباره سال های فعالیتش در فرانسه بیان کرد: خوشبختانه من توانستهام با وجود شرایط سخت زندگی آنجا کارم را حفظ کنم و مرتب نقاشی کنم یعنی یک روز نشده که قلم دستم نبوده باشد. من ادامه کار خودم را در آنجا هم پی گرفتم منتها با یک جهان بینی وسیعتر. چون آنجا نقاشان زیادی فعالیت میکنند و نمایشگاههای زیادی را میبینی که باعث میشود انرژی بگیری. مخاطبین نقاشی هم به فهم و درکی ابتدایی از هنر رسیدهاند و لااقل همه یکشنبههایشان نقاشی کردهاند و مرتب به موزهها سرزدهاند. حتی در صف هر نمایشگاه آدم مسنی را میبینی که مثلا منتظر است تا برود کار براک را ببیند. به هرحال اینها میتواند به آدم انرژی بدهد. یکی از فرصتهای بینظیری که در پاریس برایم پیش آمد دیدن نمایشگاهی از آثار «تی سین» بود که برای من جایگاه ویژهای دارد و در لوور چند تا از کارهایش را دیده بودم اما موقعیتی پیش آمد که در «گرن پاله» در سه طبقه کارهای اورا به مدت چندماه به نمایش گذاشتند و تقریبا همه کارهای او آنجا بود. بعدها فرصت دیدار شاهکارهای دیگری هم پیش آمد که امکان بزرگی برای یک نقاش است.
این هنرمند باسابقه در خصوص نگاه مخاطب ایرانی به آثار نقاشی اظهار کرد: بعضی از ما ایرانیها فکر میکنیم نقاشی حتما باید شسته رفته باشد. گروه دیگر فکر میکند در نقاشی مثل فرشهایمان حتما باید ریزه کاری شود تا ارزش پیدا کند. یک گروه هم که الان طبق مدروز فکر میکنند که حالا باید فورا رنگ را بپاشند روی بوم. هیچ کدام اینها معیار نیست و نقاش باید جستجو کند تا برسد به ساختاری که بتواند آن را به ثمر بنشاند.
انتهای پیام/