سرویس تجسمی هنرآنلاین: نمایشگاهی که در ۳۰ آبان ماه در نگارخانۀ لاله واقع در ظلع غربی پارک لالۀ تهران افتتاح شد مجموعه‌ای از ۳۸ اثر از مرتضی اسدی را در بر می‌گیرد. تمامی آثار این نمایشگاه که تا ۱۲ آذرماه به نمایش گذاشته می‌شوند در سال ۱۳۹۳ توسط مرتضی اسدی به تصویر کشیده شده‌اند. وی در گفت‌وگو با هنرآنلاین درباره آثارش گفت: پاییز یک بهانه است و نماد عمر من که در حال سپری شدن است، انتخاب رنگ‌های استفاده شده در این اثر با توجه به سیر و تطور عمر در مراحل مختلف برگزیده شده که با کاردک نقاشی و رنگ اکرلیک به روی بوم پدید آمده‌اند. این آثار به روی تابلوهای در اندازه‌های ۵۰ در ۵۰ سانتی متر، ۴۰ در ۴۰ سانتی متر و ۶۰ د ر۶۰ سانتی متر نقاشی شده‌اند، تمامی این بوم‌ها به شکل هندسی مربع هستند.

اسدی در خصوص دلایل استفاده بوم‌های مربعی شکل گفت: به این فرم هندسی علاقه‌مند هستم و این فرم را دارای توانایی‌هایی برای بیان برخی از احساسات خود می‌دانم.

وی در ادامه در خصوص سبک استفاده شده در پدید آوردن این نقاشی‌ها افزود: اعتقادی به سبک ندارم، برخی از اساتید کار‌هایم را به آبستره اکسپرسیونیسم و برخی دیگر به فتوریسم نزدیک می‌دانند، از جمله کسانی که کارهای من را به سبک فتوریسم نزدیک می‌دانست استاد غلامحسین نامی بود که خودم نیز تا حدودی با نظر ایشان موافق هستم؛ اما خودم را اسیر مکتب نمی‌دانم اهل هنر باید مثل پرنده‌ای آزاد باشد و از بالا، پایین، زمین و آسمان به طبیعت و پیرامون خود نگاه کند، نقاش باید مثل پرنده‌ای که در قفس نیست آزادانه به محیط خود و به هر سو توجه کند، من کار‌هایم را با توجه به احساساتم انجام می‌دهم اگر احساساتم برای بیان نیاز به سبک کلاسیک داشته باشد حتما به سمت این سبک خواهم رفت، خودم را اسیر منتقدین و مخاطبان نمی‌کنم چون تابع دل خودم هستم. در نقاشی‌های ارائه شده از سوی مرتضی اسدی در این نمایشگاه دو شخصیت و موجود یعنی انسان و پرنده حضور دارند. به گونه‌ای که پرنده و انسان به عنوان مخاطب نقاش گاهی جایگزین یکدیگر درون نقاشی می‌شوند.

مرتضی اسدی در این‌باره و الهام از طبیعت اینگونه گفت: مخاطب یعنی انسان، گاهی جای خود را به پرنده می‌دهد، پرنده در کنار طبیعت جز زندگی انسان است.

وی که پیش‌تر نگاهش را به پرندگان آزاد از قفس گفته بود در خصوص الهام از طبیعت این‌گونه عنوان کرد: تمامی تجربه‌های نقاشی من در زندگی از ابتدا با طبیعت بود و ادامه داشت، رنگ و ترکیب‌بندی را از طبیعت گرفتم، ده سال با کار مداوم در طبیعت بود که توانستم این ترکیب رنگ‌ها را از طبیعت بیاموزم و در این ده سال بود که طبیعت تبدیل به فرآیندی در ذهن من شد و تصاویر آن تبدیل به یک فرآیند آنی در ذهنم گردید، بهترین معلم نقاشی برای انسان طبیعت است چرا که در طبیعت می‌توان از کلاسیک‌ترین تا انتزاعی‌ترین اشکال را پیدا کرد، این مفاهیم به راحتی در طبیعت قابل دیدن است که فقط نیاز به گزینش دارد. تصاویر ابر‌ها، غرب آفتاب، طلوع و آغاز صبح، وزیدن باد، برگ درختان در هر فصل، باران و.... تمامی تصاویری‌اند که می‌توان آن‌ها را در کلاسیک‌ترین تا انتزاعی‌ترین نوع در طبیعت دید؛ بهترین رابطه نقاش با نماد‌ها را می‌توان در طبیعت دید، این نماد‌ها در طبیعت حضور دارند که می‌‌توان با توجه به حس درون به آن‌ها معنا داد، این نماد‌ها می‌توانند هر چیز باشند ماه، تخته سنگ، رودخانه، شن، کویر و یا بیابان شاید جنگل که با توجه به احساسات هنرمند می‌توانند به نمادهای مختلفی مبدل شوند، تمام عناصر طبیعی را می‌توان تبدیل به امر هنری کرد فقط کافی است که با طبیعت رابطه برقرار کرد و آن را ذهن آورد و سپس به باز تولید آن پرداخت.

در برخی از نقاشی‌های اسدی می‌توان بازنمایی‌هایی از تصویر زن را دید که وی در این خصوص اینگونه توضیح داد: زن نماد زایش و رویش است، در طبیعت خداوند برای زن وظیفه‌ای ویژه قائل است و به این نکته توجه داشته‌ام، در این آثار توجه به آفرینش، رویکردی ایرانی دارد، البته در این کار‌ها سعی به بیان برابری حقوق زن و مرد از سطح اجتماع تا خانواده را نیز داشته‌ام اما این بدین معنا نیست که به گرایشات فمنیستی تمایل داشته‌ام؛ اساسا با این نوع نگرش به زن یعنی نگاه فمنیستی مخالفم چرا که نخست این جریان فکری وابسته به گرایشات چپ و مارکسیست است که در دوران مدرن به اوج رسیده و دوم اینکه حمایت از برابری حقوق زن و مرد به معنای تفاوت گذاشتن میان زن و مرد نیست، با نگاه ابزاری به زن و جنس دوم خواندن زن مخالف هستم. از دیر باز زن در تفکر ایرانی نماد زایش و رویش بوده است و این مساله اصلی‌ترین دغدغۀ من در استفاده از تصویر زن بوده است و دلیل دیگر نیز همان‌گونه که در قبل گفتم بیان برابری حقوق زن و مرد در تمامی سطوح است.

در تابلویی از مرتضی اسدی می‌توان این موضوع را به راحتی دید، زنی که گویی در کادر زرد رنگی محصور است با خطی زرد به پرنده‌ای درون قفس ارتباط داده می‌شود، پرنده که‌گاه در نقاشی‌های استاد مرتضی اسدی جای انسان را می‌گیرد اکنون در ارتباط با انسان است، استاد این تابلو را در بیان دفاع از حقوق زن آنگونه که در منش خود دارد، خوانش می‌کند.

در یکی از تابلوهای اسدی مرکز زرد رنگی وجود دارد که این هنرمند آن را مرکز آفرینش می‌داند که متکی بر نور است، مفاهیمی چون نور در آفرینش، نماد دانستن زن در زایش و رویش تمامی در مفاهیم خردورزی ایرانی وجود دارد. در برخی از تابلو‌ها فرم‌های دایره‌واری وجود دارد که استاد آن‌ها را ابرهای نگارگری ایرانی می‌داند که ساده شده‌اند.

مرتضی اسدی در ادامه افزود: توجه به مولفه‌های ایرانی و استفاده از آن‌ها در هنر نیاز به شناخت آن‌ها در قالب تاریخ و هنر دارد که می‌باید منجر به تولید مفاهیم مدرن با استفاده از آن عناصر شود چرا که دیگر نباید فقط به پدید آوردن نگارگری ایرانی توجه داشت می‌توان در کنار آن با استفاده از مفاهیم نگارگری، دست به پدید آوردن هنر مدرن زد.

وی در ادامه به این موضوع اشاره کرد: آثار نقاشان شرقی مالزیایی، هندی، پاکستانی، بنگلادشی در غرب با توجه به مولفه‌های هنری هر کشور پدید آمده‌اند که منجر به تمایز این آثار از یکدیگر و نتیجۀ آن شناسایی هویت نقاشی برای مخاطب غربی هنر شده است اما متاسفانه در هنر و نقاشی مدرن ایرانی این موضوع کمتر مورد توجه است. این در حالی است که مخاطب غربی نیاز به مفاهیم مشخص از دیگر فرهنگ‌ها دارد.

لازم به یادآوری است؛ نمایشگاه مرتضی اسدی تا ۱۲ آذر از ساعت ۹ تا ۱۳ و ۱۴ تا ۱۹ به جز ایام تعطیل دایر خواهد بود. نگارخانه لاله در خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله واقع است.