سرویس تجسمی هنرآنلاین: افشین بختیار یکی از عکاسان مطرح در حوزۀ ایران‌شناسی که تاکنون ۷۶ کتاب را به صورت انفرادی در رابطه با موضوعاتی همچون مردم‌شناسی‌، طبیعت، میراث‌فرهنگی به انتشار رسانده است در گفتگو با هنرآنلاین خبر از انتشار ۶ کتاب دیگر که عکس‌های او در رابطه با ایران هستند را داد.

وی که از سن ۱۵ سالگی به عکاسی پرداخته‌ است و دوران حرفه‌ای او در عکاسی از بعد انقلاب آغاز شده درباره موضوع جدید خود که مشغول عکاسی از آن است به هنرآنلاین گفت: هم اکنون بر روی موضوع فرش ایران تمرکز دارم و این موضوع تبدیل به کتابی خواهد شد با عنوان فرش ایران که منتشر خواهد شد، در این مجموعه من به انواع فرش و تاریخ فرش در ایران می‌پردازم.

بختیار درباره موضوعات عکاسی خود گفت: ایران و شناخت آن با توجه به گسترد‌گی فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی نیاز به مطالعه دارد و قبل از آغاز عکاسی در یک شهر یا موضوعی خاص در کل ایران به مطالعۀ چند ماهه می‌پردازم و سپس سناریویی برای عکاسی خود می‌نویسم و آن تصاویر و فضاهایی را که در ذهن ساخته‌ام را در مکان تعیین و آن را پیدا می‌کنم.

وی در ادامه افزود: بیشتر فضاهایی که عکس‌برداری می‌کنم زیر پوشش مدیریتی میراث‌ فرهنگی است که در بیشتر مکان‌ها با مشکلات زیادی در خصوص عکاسی از این مکان‌ها روبرو می‌شوم.

افشین بختیار یکی دیگر از مشکلات عکاسی ایران‌شناسی را وجود رانت‌خواری‌ها و لابی‌بازی‌های برخی افراد می‌داند. وی در پاسخ به این سوال که چرا در زمان و فضای کنونی کمتر در نمایشگاه‌ها حضور می‌یابد گفت: من برای شناساندن زیبایی‌ها و مهربانی‌های کشورم عکاسی می‌کنم، ایران از لحاظ زیبایی بی‌حد و حصر است و از لحاظ طبیعت و قومیت در یک مرز جهانی بی‌مثال است. معتقدم در نمایشگاه داخلی نمی‌توان ایران را به جهان شناساند به همین دلیل نمایشگاه‌های کمی برگزار می‌کنم و تلاشم بیشتر برای انتشار کتاب با متن‌های چند زبانه معطوف است.

وی دربارۀ تکنیک عکاسی خود افزود: هنوز با اسلاید و آنالوگ عکاسی می‌کنم و با دوربین دیجیتال هم عکاسی اصولی انجام می‌دهم نه بر اساس آزمون و خطا، به خاطر دردسر‌ها و هیجان عکاسی آنالوگ این نوع عکاسی را بیشتر دوست دارم.

بختیار عکاسی دیجیتال را که بر اساس آزمون و خطا است و بدست آمدن عکس‌های زیبا به صورت اتفاقی در این عکاسی را یکی از عوامل دم دستی شدن این هنر در ایران دانست و گفت: من هنرمند خود آموخته هستم و تنها کسی که در نزدش شاگردی کردم و از او آموختم مسعود معصومی بود، من جزئی از مردم و مملکتم هستم و عکاسی از ایران را از بچگی شروع کردم و هنوز هم ادامه دارد تا لحظه‌ای که بمیرم از ایران عکاسی می‌کنم؛ اولین عکس من از تخت‌جمشید مربوط به ۸ سالگی من است و آخرین آن را سه ماه پیش در تخت جمشید گرفتم.

در پایان وی با اشاره به این موضوع که اگر عکاسان ایران‌شناسی حمایت مالی و معنوی شوند نتایج کار بهتر خواهد شد، از حمایت‌های وزارت ارشاد و معاونت هنری از عکاسان تشکر کرد و از مسئولان میراث فرهنگی نیز طلب همکاری کرد.