سرویس تجسمی هنرآنلاین : بشر همواره در گذر زمان با دو گانه بودن یا شدن، جبر یا اختیار رو در رو بوده است. از طرفی پرسشهای بنیادین وجودی، دستخوش تحول زمانه نمیگردند و از طرفی هر بار پاسخی متفاوت با شرایط زمان و مکان مییابند. انسانی که خود را مقهور و اسیر طبیعت مادی میبیند، خویشتن را از خمیر بیشکل خود فرا میکشد، با عصیانگری در برابر طبیعت میایستد و آنچه در آن برای خود نمییابد، خلق میکند.
این آغاز متنی است که پگاه حاجیمحمدی برای استیمنت نمایشگاهش نوشته است. متنی که مخاطب را به روبه رو شدن با یک هنرمند متفکر امیدوار میکند، امیدی که بیراه هم نیست. حاجیمحمدی متولد ۱۳۶۱ و دانش آموخته طراحی صنعتی است، او که مدتها طراحی جواهر و جواهرسازی پیشهاش بوده است اکنون برای رسیدن به علاقه دیرینهاش بار دیگر به حجم روی آورده تا دغدغههایش را به سه بعدیهایی ملموس درآورد.
این هنرمند در بخشی دیگر از متن خود آورده است: انسان از سوی دیگر از بدو تولد خود را به ناچار محبوس روابطی انسانی میبیند که مملو از پیش داوری، قراردادها و بایدها و نبایدها است. قضاوتهای اطرافیان، پیروی کورکورانه از دیگران و همراهی بیچون و چرا با سنتها و عرفهای رایج،گاه به غرق شدن کشتی آرزوهای فردی بشر میانجامد وگاه به یکسان سازیهای ایدئولوژیک منجر میشود که دستمایه استثمار و بهرهکشی انسان از انسان قرار میگیرد. اما آنچه بیش از طبیعت، جامعه یا تاریخ انسان را اسیر خود میسازد، زندان خویشتن است؛ بر ساختن تصویری ذهنی از خویشتن خویش، اسارت در عادتها و بازماندن از جستجوی کمال و آزادی آفرینندگی بیشتر. در نهایت رهایی از چهار اسارت فوق با خودآگاهی، انتخاب آزاد و با قدرت آفرینندگی او میسر میشود. این نمایشگاه تجسمبخش این چالشهای اساسی (وجودی) بشر در مواجهه با محدودیتهای شکل دهنده او و قابلیت فرا رفتن از آنها است.
_ چطور به حجم به صورت خاص یعنی مجسمهسازی علاقهمند شدید؟
اوایل دانشگاه و همزمان با تحصیل به کارگاه هنر رفتم و یک ترم با آقای رضایی و دو ترم با آقای سعادت قرین کار کردم ولی چون از کودکی طراحی و نقاشی کار میکردم خیلی سریع پیش رفتم و کار حجم را شروع کردم. بعد از دانشگاه بیشتر مشغول کار دکوراسیون داخلی و چند سال هم طراحی جواهر شدم و در واقع در همان رشته طراحی صنعتی کار کردم. از سه سال پیش دوباره به صورت جدی به کار حجم مشغول شدم.
_ چه موادی را تا کنون امتحان کردهاید؟
خمیر و گل، در واقع تکنیک برنز را دنبال کردم. با چوب، سنگ و فلز کار نکردهام البته مسلما با فلز جواهرسازی کردهام اما در ابعاد بزرگ با فایبرگلاس و برنز بیشتر ارتباط برقرار میکنم.
_ چقدر کار طراهری جواهرات و جواهرسازی روی دید شما در کار حجم تاثیر گذار بوده است؟
بیشتر فکر میکنم این کار حجم بوده که در تمام مدت کار بر روی جواهرسازیام موثر بوده است. در طراحی صنعتی با فرم و حجم سر و کار داشتیم و تکنیکها و کارهای آن دوران بسیار تاثیرگذار بر روی کار جواهراتم بود.
_ این نخستین نمایشگاه شما محسوب میشود؟
این نمایشگاه اولین نمایشگاه انفرادیام است، پیش از این در نمایشگاه گروهی شاگردان استاد تناولی که در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد نیز شرکت داشتم. در این نمایشگاه سه گروه سه بعدی روی دیوار، امروزی کردن اسطوره و اشیا بازیافتی به نمایش درآمد که اثر من در بخش سه بعدی روی دیوار ارائه شد.
_ پس شاگرد ایشان نیز بودهاید؟
بله یک دوره با ایشان گذراندهام، در زمینه سه بعدی روی دیوار که البته این دوره در واقع دوره ایدهپردازی بود. این دوره در واقع اولین قدم جدیام در رسیدن به این نمایشگاه بود.
_ چه شد که درگیر اسطوره شدید؟
نمیتوانم مقطع مشخصی را برایش نام ببرم، انگار همیشه در ذهنم بود به خصوص به اسطورههای ایرانی همیشه خیلی علاقه داشتم. اتفاقا کاری که عکس آن روی بروشورم هست در واقع اشاره دارد به دوره پیشازرتشتی، این اثر به اسطوره زایش اشاره دارد و اینکه همیشه به واسطه یه عنصر زایش ایجاد میشود و سه گانهای را شامل میشود و نشان میدهد که در آن تفکر هیچ چیز سیاه یا سفید نبوده است، وجود و عدم نبوده است و این خط زایش همیشه بر سه محور تکیه میزده است.
_ به هر حال حتما از مطالعه ناشی شده است.
بله، یک سری کلاسهای اسطورهشناسی دکتر شروین وکیلی را هم گذراندهام که حتما در نوع نگاهم به موضوع بیتاثیر نبوده است.
_ درباره سه بعدیهای دیواری بیشتر توضیح دهید.
در این نمایشگاه چهار لوح گلی ارائه میشود که یک سری آدم روی آنها با میخ نصب شده-اند. همیشه فشاری که روی آدمها بوده در طول تاریخ که آزادگی را از آنها گرفته، دغدغهام بوده است. این لوحها نمادی از تاریخ هستند و به جای خطهای باستانی از صفر و یک استفاده کردهام به عنوان زبان امروزی و بعد آدمها به این تاریخ میخکوب شدهاند. یعنی در هر تاریخی انسان اسیر بستر تاریخی خود هستند.
_ آثار این نمایشگاه چطور در کنار هم قرار گرفتهاند؟
در واقع خودم هم از کنار هم جمع شدن این کارها جا خوردم، چون این آثار طی سه سال گذشته خلق شدهاند اما در پایان متوجه شدم که همگی دغدغههای مشترکی را در دورههای مختلف کاریام شامل میشوند. در مجموع همیشه اسارت انسان در بند موضوعات مختلف برای من دغدغه بوده است به نظرم در هر برهه زمانی و هر نقطه جغرافیایی انسانها اسیر جبر زمان خود هستند.
_ آثار بیشتر حول اسطوره ساخته شدهاند؟
بعضی از کارها اسطورهای است، برخی از فیگورهای اسطورهای الهام گرفته شدهاند و برخی هم فاصله بیشتری دارند.
_ چند اثر در این نمایشگاه به نمایش در میآید؟
در مجموع حجمهای ایستا، حجم معلق و سه بعدی دیواری، ۱۲ اثر را به نمایش میگذارم.
_ یکی از آثار شما که به نظر یک انسان اسطورهای میآید، وقتی از زاویه میبینیم متوجه میشویم که بالهایش را در واقع در پشت سر، در دست گرفته است. این نگاه خاص به نظرم میتوانست سوژه یک نمایشگاه کامل باشد؛ در واقع به عاریه بودن اسطورههای امروزه و اسطوره سازیهای بیهویت دارد.
خوشحالم که این برداشت را از کار دارید، اسم این اثر غرور کاذب است و گرچه نگاهی اسطورهای دارد اما در واقع نقدی است به آنچه که اشاره کردید.
_ این اثر نشان میدهد که شما درگیر سوژه اسطوره هستید اما از ذهن امروزی شما اسطوره-سازی موضوعی نقد برانگیز وگاه اسطورهها محل تضادهایی عمیق میشوند و این در واقع شخصی کردن یک سوژه است. شاید هر کدام از ایدههای به ثمر رسیده شما در این نمایشگاه میتوانست دستمایه یک نمایشگاه مجزا شود.
در حقیقت این آثار مجموع دغدغههای من هستند و اتفاقا فکر میکنم در آینده هر کدام را جداگانه دنبال خواهم کرد. اما در مجموع به نظرم اسارت در خود، تاریخ و جامعه چیزی است که نیاز به یک طغیان و حضور یک عشق متعالی دارد برای رهایی. قدیمیترین آثار این مجموعه مربوط به سه سال پیش است. مثل هر هنرمند دیگری بیشتر در کارم به دغدغههای خودم پرداختهام و موضوع آثار به حوزههای مختلفی چون روانشناسی، اسطورهشناسی و جامعهشناسی مربوط میشود. سعی کردهام که در چیدمان آثار هم نگاه کلیام در خلق آثار را دنبال کنم. برخی آثارم فیگورهایی هستند که از دل صخرهای بیرون آمدهاند و صخره در واقع برای من نشانه رها شدن از خود است و سر کشیدن از آنچه ما را در خود بودن اسیر کرده است.
انتهای پیام/
فرین روحانیان