سرویس تجسمی هنرآنلاین : پرویندخت مهاجر همسر اسفندیار احمدیه به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین، گفت: با گذشت قریب به ۳ سال از درگذشت احمدیه قصد داریم مجموعهای از نقاشیهای او را در قالب نمایشگاه مروری بر آثار این هنرمند پیشکسوت برپا کنیم.
او افزود: تاکنون چند تن از مدیران گالریها برای نمایش آثار او با من وارد گفتوگو شدهاند، اما هنوز با هیچ یک برای نمایش آثارش به قطعیت نرسیدهایم اما امیدوارم شرایطی فراهم شود که در فصل پاییز نمایشگاه آثار اسفندیار احمدیه را برپا کنیم.
مهاجر درباره مجموعه نقاشیهای احمدیه گفت: احمدیه این نقاشیها را از سال ۱۳۳۲ تا آخرین سال حیاتش کشیده است و این مجموعه شامل نقاشیهایی با تکنیک گواش و رنگ روغن است که او در گواشها طبیعت و مناظر را دست مایه کارش قرار داده و در نقاشیهای رنگ و روغن شاهد تنوع موضوعات هستیم و در این آثار حال و هوای شخصی آثار او مشهود است.
او درخصوص جنبه نمایشگاهی و فروش آثار همسرش گفت: این مجموعه شامل بیش از ۱۰۰ اثر است ودر صورت برپایی نمایشگاه قصد دارم که مجموعه کامل گواشها را به همراه تعداد محدودی از رنگ روغنها را برای فروش قیمت گذاری کنیم.
مضامین تابلوهای اسفندیار احمدیه همان حال و هوای آثار کمالالملک و شاگردانش را دارد؛ طبیعت، چهرهسازی، طبیعت بیجان و مصور کردن قصههای حماسی و فولکلور. در آثار احمدیه، زندگی روزمره مردم ایران در دهههای پیش از انقلاب نیز دیده میشود که اهمیت کارهای وی را از نظر مردمشناسی و تاریخی بیشتر میکند. به عنوان نمونه، احمدیه وقایع ۳۰ تیر را که نظامیان با مردم در میدان بهارستان درگیر شدند، نقاشی کرد که منجر به زندانی شدن او شد. او همچنین با ثبت تصاویری از محلههای تهران مثل سرچشمه، سبزه میدان و مخبرالدوله، نوعی حس نوستالوژیک در مخاطب ایجاد میکند.
مهاجر درخصوص انتشار کتاب آثار احمدیه گفت: پس از درگذشت او کتابی از سوی کانون و پرورش فکری منتشر شد اما پس از آن هنوز برنامهای برای انتشار آثارش نداریم.
او همچنین درباره طرحها و وسائل به جا مانده از انیمیشنهای همسرش گفت: چند سال پیش از موزه سینما آمدهاند و مجموعه کامل این آثار به همراه میز و ابزار کار او را برای نمایش در موزه بردند.
مهاجر همچنین عنوان کرد که از سوی دوسالانه انیمشین جایزهای هم به نام احمدیه اختصاص داده شده است.
در مراسم بزرگداشت هنرمند فقید اسفندیار احمدیه که دراسفند ۱۳۹۱ در مرکز آفرینش هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان برگزار شد، همسر احمدیه تمایل و آمادگی خود را به جمع آوری و نگهداری آثار این هنرمند در موزهای اختصاصی اعلام کرده بود که البته این امر تا به امروز محقق نشده است.
زندهیاد اسفندیار احمدیه سال ۱۳۰۷ در محله پامنار تهران به دنیا آمد. به علت کمشنوایی، نه مدارس عادی او را میپذیرفتند و نه مدرسه ناشنوایان باغچهبان. پدرش که پزشک بود، او را به هنر تشویق کرد.
او در ۱۷سالگی به مدت ۲سال، از ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۶، به کلاس نقاشی علیاصغر پتگر در خیابان منوچهری تهران رفت.
احمدیه سپس در سال ۱۳۲۶ به هنرستان کمالالملک رفت و زیر نظر اساتیدی چون اسماعیل آشتیانی (شاگرد کمالالملک)، محمود اولیا و حسین شیخ با ابزارهای مختلفی همچون رنگ روغن، آبرنگ و مدادرنگی، نقاشی را ادامه داد.
این نقاش در سال ۱۳۳۶ همزمان با شروع ساخت انیمیشن، واحد انیمیشن وزارت فرهنگ و هنر را پایهگذاری کرد.
این هنرمند که با ساخت نقاشی متحرک ۱۳ ثانیهای "ملانصرالدین" در سال ۱۳۳۶ خالق اولین انیمیشن (پویانمایی) ایران نام گرفت، در روزهای آخر زندگی خود به یک بیماری خونی مبتلا شده بود.
او همچنین در بخش نقاشی روی سفال و سرامیک اداره کل هنرهای زیبا و نیز در بخش گرافیک همان اداره چندسالی فعالیت داشت. همچنین همکاری با نشریه "توفیق" در اوایل دهه ۳۰ از فعالیتهای مطبوعاتی او به شمار میآید. اسفندیار احمدیه به غیر از "ملانصرالدین" که در آن پطروس پالیان به عنوان فیلمبردار مشارکت داشت، در دهههای ۳۰ و ۴۰، انیمیشنهایی مانند "قمر مصنوعی"، "نارنج و ترنج"، "خوشه گندم"، "اردک جسور"، "رستم و سهراب"، "تولد زال"، "خروس بیمحل"، "بادبادک به کجا میروی؟" و "شکار ماه" را طراحی کرد.
او از اوایل دهه ۷۰ برای تولید انیمیشن با مرکز هنری صبا همکاری میکرد و آخرین ساخته او تولد زال بود. این هنرمند اولین انیمیشن رنگی ایرانی را نیز در سال ۱۳۳۹ با نام "موش و گربه" طراحی و نقاشی و کارگردانی کرد. احمدیه در سال ۱۳۷۰ نیز از سوی شورای ارزشیابی هنرمندان کل کشور نشان درجه یک هنری را دریافت کرد.
انجمن سینمایی فیلم سازان انیمیشن ایران (آسیفا) در سال ۱۳۸۴ نیز اسفندیار احمدیه را به عنوان پایهگذار انیمیشن (پویانمایی) در ایران معرفی کرد.
همچنین مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی در سال ۱۳۸۷ برای یک عمر فعالیت هنری از احمدیه قدردانی کرد. موزه امام علی نیز کتابی با عنوان "مروری بر آثار نقاشی پویانمایی استاد اسفندیار احمدیه" منتشر کرده است.
احمدیه دوشنبه ۱۷ بهمن ۹۰ در هشتاد و سه سالگی در تهران درگذشت. او با یک نسل فاصله در امتداد مکتب کمالالملک قرار داشت. از او به عنوان پدر انیمیشن در ایران یاد شده است.
انتهای پیام/